Friday, March 30, 2012

சுயம் (அ) சுயம்





தோழமை கொள்கிற முகத்தில் ஈக்கள் மொய்க்கிறது
நண்பர்கள் பேரழகு என்கிறார்கள்
கதை என்கிறாய்
தோளில் கைபோட்டு
மதுவருந்துகிறாய்
கதைகள் தங்களைப் புகழச் சொல்லி நச்சரிக்கிறது

ஆள் கூட்டங்களில் கதையும் கவிதையும் முகம் வீங்கித் திரிகிறது
சேர்க்கிறாய்
சேர்கிறாய்
கூட்டங்களில் நகம் வளர்க்கிறாய்
அபாரமாய் சொறிந்து கொடுக்க
கனத்த எருமைகள் நெளிந்து கொடுக்கிறது

தடித்த எருமை கடந்து போகிறது
கதைகளை கதைகள் என்கையில்
அது சுய கதைகள் போலில்லை

நண்பர்கள்
மதுவாங்கச் சொல்கிறார்கள்
கண்ணாடி பார்க்கிறாய்

யாருடைய முகம் இது
சொறியச் சொறிய பீறிடுகிறது சுகம்
சொறிந்த பின் வலிக்கிறது
ரணம்.

தொலைந்து போதலில் உள்ள சுகம் அற்புதம்
மயக்கும் பேரழகில் கவிழும் மதுப்போத்தலில்
கரைந்தொழுகுகிறது அனைத்தும்
காசும்... கவிதையும்
முற்றும்

இது விமர்சனம்
இது அரசியல்
வாசகன்
ரசிகன்

நடிகர்கள் எல்லோரும்
நடிக்க ப்ரியம் கொள்கையில்
கண்ணாடி
என்னை விமர்சிக்கும் பொழுது என் முகம் எனக்குள்
வீச்சமெடுக்கிறது கேள் நண்பனே
இது வெற்று வரிகள்....


 “வாசகனைத் தெரிந்தவன்,
வாசகனுக்கு அதிகப்படியாக எதையும் செய்வதில்லை.
இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு வாசகர்கள் வரட்டும் உள்ளுயிரே நாறிவிடும்.”

இது நீட்ஷே சொன்னது.

ஆமென்.




No comments:

Post a Comment

தலித் பார்ப்பனியமும், பார்ப்பனிய கம்யூனிஸ்ட்களும்...!

என்வரையில் தன்னை தலித்திஸ்ட் அம்பேத்கரிஸ்ட் என்று தமிழகத்தில் அழைத்துக்கொண்ட எவரும், இதுவரை அம்பேத்கரை ஆய்வுப் பூர்வமாக அணுகி,   தனி...