மகள் நேயா

கவிஞனின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் - அல்லது உயில்.

2012-01-16T20:28:00.000-08:00

எப்பொழுதும்

நான் காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

நண்பர்கள் வழியனுப்ப

காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்

காத்துக்கொண்டிருப்பதையும்

வழியனுப்புவதையும்

கவிஞர்கள் கண்டுகொள்வதேயில்லை

வார்த்தைகளை ருசி பார்க்கத் தெரிந்த

கவிஞர்களுக்கு

சொற்களின் குரூரமும்அடிக்கசப்பும்

பற்களைச் சில்லிடச் செய்யும் வன்மத்தையும் தெரியும்

சொல்லின் செல்வர்கள்

சொல்லேர் உழவர்கள்

தமிழறிஞர்கள்

முத்தமிழ் குடித்தோர்

எவருக்கும் கிடைக்காத

இறுதிச் சொல்லை

கவிஞர்கள் சில சமயங்களில்

சிறுநீர் பெய்யும்போது கூட அறிந்துவிடுவார்கள்

சொல்லை

அறிந்த கவிஞர்களை

சொற்கள் காயப்படுத்துவதில்லை

எனினும் தேர்ந்தெடுத்த சொற்களை வைத்து கவிஞர்கள்

தமக்கான ஆயுதத்தை உருவாக்கிவிடுகிறார்கள்

துப்பாக்கிக் குண்டு

குறுங்கத்தி

இப்படியாக....

ம்யாகோவ்ஸ்கி

தோட்டாக்களைச் செய்து

கவிதைகளை உச்சரித்த

அவன் நாவின் மேல் வைத்து கபாலத்தைத் திறந்தான்

சொற்கள் சிதறி இறந்தான்

பிளாத் வரிகளில் ஓடும்

சுய நெருப்பை நம்பினாள்

செக்ஸ்டான் கவிதையெழுதிய

காகிதத்தை கிழித்துப்போடும்

காற்றை...

கவிஞர்கள் நம்புகிறார்கள்

திட

திரவ

வாயுக்களை

கவிதையைத் தவிர

நம்புகிறார்கள்

கவிதையைப் பேசுவதும்

எழுதுவதும்

உச்சரிப்பதும்

கூட தற்கொலைச் செயல்தான்

ஒரே

சமயம்

மனப்பிறழ்வுக்கும்

மானுட சொர்க்கத்தின் வாசல்களை

நரகத்தின் இறுகிய வரிகளால்

நொறுக்கி

எறிந்துவிட்டு

உள்ளே நுழையும் எத்தனமும்

வான்கா...

கவிதையை

எழுத்தை வண்ணமாய்க் கண்டவன்

பிரியக்கூடாத காதலிக்காக இடது காதை அறுத்தான்

வண்ணங்களின் ஒலியை இழந்தான்

தடைச் சட்டங்கள் அமலுக்கு வருகையில்

பல

சில

வார்த்தைகள் தூக்கில் தொங்குகின்றன

கவிஞர்கள் சடலங்களாக மாறிவிடுகின்றனர்

கவிஞர்களுக்கு

சிலசமயம்

காதுகள்

கண்கள்

வாய்

அதனால் அவர்கள் எழுதுகிற சொற்கள்

அனைத்தும்

வேலை நிறுத்தம் செய்யும்

கவிஞர்கள் பாவம்

பாவம்

கவிஞர்கள்

என்று

இடைவெளிகளை உடைத்தும்

தள்ளிப் போட்டும் சொல்லலாம்

கவிஞர்கள் தன் வறுமையை எழுதும்போது

விழிகளால் தொலைதூர நட்சத்திரமொன்றை

பிரகாசிக்க விடுகிறார்கள்

ஒளி மிகுந்த சொற்கள்

ஒளிமிகுந்த சொற்கள்

வார்த்தைகளின் குறுக்குவெட்டுத்தோற்றம்

அறிந்தவர்கள் கவிஞர்களென்றாலும்

கவிஞர்களுக்கு

மௌனம் தெரிந்திருக்கவேண்டும்

மௌனத்தை

வலியவோ

இறுக்கியோ

தளர்த்தியோ

அல்லது

விரும்பியோ

விரும்பாலோ

எப்படியோ

புணர்ந்தால்தான் கவிதை எழுத முடியும்

மௌனத்தில்தான் கவிஞர்கள் ஊமையாகிறார்கள்

ஊமைச் சொற்கள்

கூர்மையுடையது

நேரடியர்த்தம் கொண்டது

இவ்வுலகில் சகிக்க முடியாத அமைதி என்றால்

கவிஞர்களின் இறுக மூடிய எழுதுகோலையும்

அதற்கிணையாக

பற்களால் உதடுகளை அழுத்திக் கடித்தபடி

உள்ளே

குருதி கசிய துவண்டபடியிருக்கும்

நாவின்

மௌனத்தையே சொல்வேன்

மயான அமைதி

பேய்களின் சதித்திட்டம்

அரசுகளின் ஒன்றுகூடல்

சாவமைதி

கவிஞர்களுக்கு மௌனத்தைத் தரும்

அரசு....

என்ன சொல்வது

அ

ர

சு......

ஆட்சியைக் கைபற்றும் சொற்கள் அறியாதவர்கள்

கவிஞர்கள்

இருக்கலாம்

ஒருவேளை....

அவன் சில

சமயங்களில்

கவிதையெழுதுவது போல்

நடித்துக்கொண்டிருந்தால்

அரசை நடத்திக்கொண்டிருந்தால்

வார்த்தைகளை இலவசங்களால் நிரப்பினால்

கவிஞன் கடவுளாகிறான்

மக்களின் அப்பாவி இதயங்களை

தனது வரிகளால்

கிழித்தபடி உறிஞ்சிக்கொண்டு

நாற்காலியை பதறியபடி பற்றிக்கொண்டு

ஆனால்

நிதானமாக இருக்கமுடியாது

கவிஞர்கள் நிதானத்தை கைக்கொள்ள முடியாதவர்கள்

கலைஞன் நிதானியாகலாம்

ஆனால்

அவனால் கவிதைக்கான ஒரு வாரிசை

தந்துவிட்டுப் போக முடியாது

எனக்குத் தெரிந்து

கவிஞர்களின்

குழந்தைகள்

ஒரு போதும் கவிதையெழுத முடியாது

முடியாது

ஆட்சி நடத்தலாம்

கவிதை சும்மாயிருக்காது

அல்லலடைந்த குருதி

பற்கள் நொறுங்க கடிபட்ட மௌனம்

பசிய சொற்கள்

இவைகள்

கவிஞர்களுக்கு கருப்பொருளாகும் தருணத்தில்

அவர்கள் அஞ்சக்கூடும்

வார்த்தைகளுக்கு

சொற்களுக்கு

மௌனங்களுக்கு

நம்புவோம்

கவிஞர்களே

அறம்

பாடுதல் என்பதும் சற்று சிறிய கவிதைதான்.

(...எர்னஸ்த்தோ ச்சே கெ'பாராவைக் கொலை செய்தல்)

கவிதைத் தொகுதி.

மனுஷ்யபுத்திரன் வாசகர்கள் இருவரை முன் வைத்து.....அன்புடன்......

2012-01-16T00:58:00.000-08:00

ரவிச்சந்திரன் ரமணிக்கும், காயத்ரி கார்த்திக் அவர்களுக்கும்....

மிகுந்த மனமகிழ்வுடன் எழுதும் கடிதம் இது. மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு நீங்கள் வாசகர்களாக இருப்பதில் நான் மகிழ்கிறேன்,

ரவிச்சந்திரன் ரமணிக்கு....

மனுஷ்யபுத்திரன் மேல் நீங்கள் காட்டும் பாசம் என்னை நெகிழவைக்கிறது. ஆச்சாரியார் கூறிவிட்டால் மறுப்பேது என்ற உங்களது அனுபவம் வியக்கத்தக்கது.

அய்யா ஒரு சண்டையில் கண்ணுக்குத் தெரிந்ததைத்தான் கடிக்க முடியும் என்ற உங்கள் பதில் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. நடந்தது என்னவென்று தங்களுக்கு ஒரு சதம் கூடத் தெரியாது என்பதை நான் உறுதியாகவே கூறுகிறேன். ஏனெனில் மனுஷ்யபுத்திரனுக்கே அது தெரியாது. அதோடு தாங்கள் சண்டடையிடும்பொழுது கண்ணுக்குத் தெரியாத எந்த அந்தரங்கத்தை குறிவைத்து கடிப்பீர்கள். அல்லது எப்படி எங்கு கடிக்க வேண்டும் என்று விளக்கினால் எனக்கு உபயோகமாக இருக்கும். அது எனக்கும் மட்டுமல்ல தங்களது குழந்தைகளுக்கும், தங்களது உற்ற உறவுகளுக்கும் ஆகப்பெரிய உதவியாக இருக்கும். எனெனில் இந்தக் காலத்தில் கடிக்கக் கொடுப்பவர் வெறுமனே விரலை நீட்டிக் கடிக்கக் காண்பிப்பதில்லை.

உங்களது நக்கலில் ஒளிந்திருக்கும் கண்ணுக்கு முன் காட்டமுடியாத உறுப்புகள் எனக்கு மட்டுமல்ல தாங்களுக்கும், தங்களைச் சார்ந்தோருக்கும், இன்னும் மனுஷ்யபுத்திரனுக்கும், இன்னும் அவரை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் இருக்கிறது. உடை உடுத்தி அதை மறைத்தாலும் உள்ளே உறங்கிக் கொண்டிருப்பதை அனைவரும் அறிவார்கள். இந்த சம்பவத்தோடு மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதைகளை நீங்கள் வாசிக்கும் மனநிலையை நான் இப்பொழுது வியக்கிறேன்.

காயத்ரி கார்த்திக் அவர்களுக்கு...

என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை.

என்னை மனநோயாளி என்று அழைத்ததன் மூலம், உங்களை நீங்கள் சுய நினைவோடு உள்ள ஆத்மா என்று அறிவித்திருக்கிறீர்கள். மனநோயாளியாக ஒருவர் இல்லை எனும் பட்சத்தில் உங்களது சுயநினைவை எதில் பிரதியெடுப்பீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. மனுஷ்ய புத்திரனின் கவிதைகளை ஆழ்ந்த சுயநினைவோடு வாசிக்கும் தாங்கள், ஒரு தனிமனிதனை ஒருவர் குற்றம் சாட்டியதும் எந்த விபரமும் தெரியாமல் மனநோயாளிக்கு கவிதை எப்படி புரியும் என்ற கேள்விக்குறிகளோடு இணைத்திருக்கிறீர்கள். மகிழ்ச்சி. இதற்கு மனுஷ்ய புத்திரன் அமைதியோடு இருக்கிறார். அம்மா...மனநோயாளிகள் குறித்து மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு நிறையத் தெரிந்திருக்கும் அதை அவரிடம் கேளுங்கள். எனெனில் அவர் எழுதிய முக்காலே மூணுவீசம் கவிதைகள் அந்த நிலையில்தால் எழுதியிருக்கிறார் என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

எடுத்துக்காட்டு :

" நான் இந்தக் கவிதைகளை எழுதிய காலத்தில் தீவிரமான உணர்ச்சிகளின் வேட்டை நாயாகச் செலுத்தப்பட்டதாகவே உணர்கிறேன். வேட்டையாடும் போது வேட்டை நாய்க்கு கருணை காட்டக் கூடாது.........

.......சொற்களின் வழியே நிகழ்த்திய இந்த ஓட்டம் மட்டுமே பைத்திய நிலையிலிருந்தும் தன்னைத்தானே அழித்துக்கொள்வதற்கான தீவிர விருப்பங்களிலிருந்தும் என்னைக் காப்பாற்றியது.

தொடர்ந்து வாசிக்க......... அதீதத்தின் ருசி..பக்கம் 7

தோழி..... மேற்சொன்ன இவ்வார்த்தைகளை தட்டையாக பெயர்த்தால் மனுஷ்ய புத்திரன் ஒரு வேட்டை நாய். தற்கொலை செய்வதிலிருந்து தன்னைத் தானே காப்பாற்றிக்கொள்ள கவிதைகள் எழுதி வருகிறார். உண்மையைச் சொன்னால், இதே காரணத்தை மேற்குலக கவிகள் வெவ்வேறு வார்த்தைகளில் எடுத்து வைத்துள்ளனர். ஆனால் எனக்குத் தெரிந்து சங்க இலக்கிய கவிகள் தற்கொலையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள எழுதியவை என்றும் எங்கும் சொல்லவில்லை. அவர்களுக்கு வாழ்தல் என்பது வேறு.

ஒரு மனநோயாளி என்பவன் தன்னளவில் காயம் பட்டவன் அல்ல, உங்களைப் போல், இன்னும் என்னைப்போல் சூழ்ந்திருக்கும் மனிதர்கள் அவன் மூளையில் திணித்த எண்ணற்ற கருத்துக்களின் விளைச்சல்தான் அது. ஒரு மனநோயாளியை சமூகத்திலிருந்து பிரிப்பது ஆபத்தானது. இன்னும் சொல்லப் போனால் பைத்தியக்காரர்கள் என்ற பதத்தைக் கண்டித்து மனநோயாளிகள் என்று அழைக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதில் உளவியல் சார் பத்திரிக்கைகளுக்கு இணையாக சிறு பத்திரிக்கைகளுக்குண்டு.

மேலும், நாமே ஒருவனைக் குற்றவாளியாக்கிவிட்டு நீதிபதிகளின் சிம்மாசனத்தில் எளிதாக அமர்வது இன்னும் ஆபத்தானது. உங்களைப் போன்றவர்கள் மனுய புத்திரனை வாசிப்பது என்பது, ஒரு ஊனமனாவர் கவிதை எழுதுகிறார்..... தன்னம்பிக்கை ஊட்டி அவருக்கு ஆதரவுகாட்டுவோம் என்ற மனநிலையை மட்டுமே, முன் வைத்துவாசிக்கக் கூடியதோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. உங்கள் வார்த்தைகளின் உளவியல் இதையே எனக்குக் காட்டுகிறது. இந்த மனநோயாளியின் கவிதை வாசிப்பு வேறு தளத்தில் என்பதையும் விளக்க ஆசைப்படுகிறேன். மேற்கொண்டு அறிய, ஜெயமோகனின் கவிதை விமர்சனம் நிகழ்வில் நடந்தைவைகளை நீங்கள் மனுஷ்யபுத்திரனிடமே கேட்டுக்கொள்ளலாம்.

நானும் ஒரு குறைந்த அளவில் கவிதை எழுதுகிறவன்தான். ஆனால் தற்கொலையைச் சாந்தப்படுத்திக்கொள்ள அல்ல. நீங்கள் மனுஷ்ய புத்திரனிடம் இன்னும் தெளிவாகக் கேட்கலாம். அவரது தேர்வில் வெளிவந்த கவிதைப் புத்தகங்களில் இருக்கும், அனைத்து கவிதைகளும் தற்கொலையைச் சாந்தப்படுத்தத்தானாவென்று. மேலும் கவிஞரிடம் நேரடியாக உரையாடும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறீர்கள். அதற்கு முகப்புத்தகம் உதவியிருக்கிறது. முன்பு அப்படியில்லை. எல்லாமே கடிதங்களால் நிரம்பப்பெற்றிருக்கும். மேலும் கடிதம் எழுதுவது போல் மிகுந்த நுண்ணிப்பான மன கவனத்தை தட்டச்சு செய்கையில் உணரமுடியாது. வாசகர்கள் என்கிற சொற்றொடர்களோடு, கவிஞன் இன்னும் சேர்த்து வாசிக்க நிறைய இருக்கிறது என்றுணர்த்திய உங்கள் இருவருக்கும் என் அன்பு.

அன்புடன் மனுஷ்ய புத்திரனுக்கு......

2012-01-12T23:19:00.000-08:00

" இன்று புத்தக கண்காட்சியில் உயிர் எழுத்து ஸ்டாலில் வைத்து கவிஞர் சங்கர்ராமசுப்ரமணியனுக்கும் வசுமித்திரா என்பவருக்கும் தேவ தச்சன் கவிதைகளை முன் வைத்து பயங்கர அடிதடியாம். சங்கருக்கு ஃபோன் செய்து கேட்டேன். பரஸ்பரம் அடித்துக்கொண்டதில் கடைசியில் வசுமித்திரா தனது கட்டை விரலை கடித்துவிட்டதாகவும் டாக்டர் வீட்டில் ரத்தம்வடியும் விரலுடன் உட்கார்திருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்(ன்). நல்லவேளை ’விரலோடு’ போயிற்று. இல்லாவிட்டால் என்னாவது என்று ஆறுதல் கூறினேன். தமிழுக்காக ரத்தம் சிந்துவது என்றுதான் நிற்குமோ தெரியவில்லை…"

மனுஷ்ய புத்திரன்

வணக்கம் மனுஷ்ய புத்திரன். என் பெயர் வசுமித்ர....வசுமித்திரா அல்ல....அதிலும் சங்கர்ராம சுப்ரமணியன் என்ற கவிஞருக்கும் வசுமித்திரா என்பவருக்கும்....நல்லது இந்த என்பவர் என்ற வசுமித்ர உங்களது உயிர்மையில் கவிதைகள் எழுதியிருக்கிறார். என் நினைவுக்குத் தெரிந்து 2003ல் தொடங்கி 2011 டிசம்பர் வரை வந்த உயிர்மையில் இரண்டு பேருக்குத்தான் அதிக பக்கங்களில் கவிதை வெளிவந்திருக்கிறதென்று நினைக்கிறேன். ஒன்று வசுமித்ர, இன்னொன்று மனுஷ்யபுத்திரன்.

மேலும் உங்களது பதிப்புப் பரப்பில் நீங்கள் தொலைத்த விமர்சனக் கடிதங்களில் என்னுடைய கடிதமும் ஒன்று. அது நீங்கள் பதிப்பித்து ஜெயமோகன் எழுதிய சுந்தரராமசாமி நினைவின் நதியில் என்ற நூலுக்கானது அதோடு அந்த விவகாரத்தில் நீங்கள் எனக்கு இரு முறை போன் செய்து கடிதத்தை

எடிட் செய்யலாமா என்று கேட்டீர்கள் நானும் சம்மதித்தேன். ஆனால் உயிர்மையில் அந்தக் கடிதம் வரவேயில்லை. நல்லது. மறுநாள் நேரில் வந்து கேட்டதற்கு கடிதம் தொலைந்து விட்டது என்றீர்கள். அதோடு என் கவிதைகள் குறித்துப் படித்த கவிஞர் க்ருஷாங்கினி என்னையும் என் மகள் நேயாவையும் சந்திக்க விருப்பம் உள்ளதாக தங்களிடம் தெரிவித்ததாகச் சொன்னீர்கள். அப்பொழுது எனக்கு திருமணம் ஆகவில்லை. மகிழ்ச்சி. பழைய நினைவுகளை மறப்பது உடலுக்கும் சில சமயம் மனதுக்கும் நல்லதுதான். ( சாரு, ஜெ.மோ விசயங்கங்களில் உங்களுக்கு இது உதவக் கூடும்.) கடிதத்தை தொலைத்து விட்டேன் என்று நீங்கள் கூறியதும் உங்களது பதிப்பில் எனது கவிதைத் தொகுதி வர எனக்கு விருப்பமில்லை என்று சொன்னேன். உயிர்மையில் கவிதைத் தொகுதி அதும் 2004 களில் எவ்வளவு பெரிய விசயம். மகிழ்ச்சி. அந்த கவிதைத் தொகுதிதான் "ஆகவே நீங்கள் என்னைக் கொலை செய்வதற்கு காரணங்கள் உள்ளன”. அது கருப்புப் பிரதிகள் வெளியீடாக வந்தது.

என் பெயர் தெரியாதது போல் நடிக்கும் உங்களது வார்த்தைகள் என் மனதைக் கொள்ளை கொள்ளுகிறது. இதை மனுஷ்யபுத்திரன் என்பவர் எனக்குச் சொன்ன செய்தியாகவே எடுத்துக்கொள்கிறேன். இன்னும் உங்களுக்குத் தெரியாத கவிஞர்கள், மற்றும் எழுத்தாளர்கள் அங்கு இருந்தார்கள். அந்த என்பவர்கள் குறித்து நாமும் பேசலாம்.

மனுஷ்ய புத்திரன்....சங்கருக்கு நீங்கள் போன் செய்வதற்கு முன், இந்த அடிதடியில் உங்களுக்கு அக்கறை இருக்கும் பட்சத்தில் சில விசயங்களை நீங்கள், கவிஞரை தெரிந்தவர் என்பதற்காக, அல்லது ஒரு பதிப்பாளராக, மேலும் கடை போட்டிருப்பவராகக் கூட சம்பவ இடத்திற்கு சென்று நடந்தது என்ன என்று கேட்டிருக்கலாம். அதை விடுத்து கட்டப் பஞ்சாயத்தார் போல் தீர்ப்பு கூறுவது வருத்தமாக உள்ளது. சங்கர் எழுதிய கவிதைக்கு ம.க.இ.க. தோழர்கள் அவரது வீட்டுக்குச் சென்று விவாதித்தது குறித்து அறிவீர்கள் என்றே நம்புகிறேன். அதையே எனக்கு சங்கர ராம சுப்ரமணியன் செய்தார். கேட்டதற்கு முதலில் வன்முறையை பிரயோகித்தது சங்கர ராம சுப்ரமணியன். இப்பொழுது கடித்தேன் என்று அவர் அழுத்தந் திருத்தமாக கூறியிருக்கிறார். அவர் என்னை அடித்தார் நான் அவரை அடித்தேன் சண்டையில் அவரது விரல் என் முகத்தில் பட்டிருக்கலாம், பற்களில் பட்டிருக்கலாம். திரைக்கதை போல் சண்டையை அதுவும் எதிர்பாராத சண்டையை எழுதி வைத்து சண்டை போட முடியாதது தானே. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் குடித்திருந்தார் என்பதையும், அப்பொழுது மருத்துவமனையில் அவருக்கு என்ன சிகிச்சைகள் வழங்கினார் என்றும் அப்படியே கேட்டுச் சொல்லுங்கள். இது குறித்து நான் சுந்தர புத்தனிடமும், ஆசிரியர் அசோகனிடமும் பேசி விட்டேன்.

தமிழுக்காக ரத்தம் சிந்துவது, மற்றும் சிறுநீர் பெய்வது போன்ற வசனங்களை எழுதும் போது கொஞ்சம் யோசியுங்கள். டாக்டர் வீட்டில் ரத்தம் வடிய என்பதன் மூலம் சங்கர் ராமசுப்பிரமணியன் மேல் உள்ள உங்களது இரக்ககுணம் பொதுப் பார்வைக்கு வந்திருப்பது குறித்து நான் மனம் மகிழ்கிறேன். மேலும் சம்பந்தப்பட்ட இரக்கக் குணம் குறித்து நான் பெரு மகிழ்ச்சி அடைவதோடு, அது தன் தன்மையை இழக்காமல் இருக்க என் அன்பையும் தெரியப்படுத்திக்கொள்கிறேன்.

இன்று புத்தகக் கண்காட்சிக்கு நான் வருவேன். மேலதிக தகவல்கள் தேவைப்படுமெனில் என்னைத் தாங்கள் தொடர்பு கொள்ளலாம். ஏனெனில் என் முகம் உங்களுக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கும் என்றே நம்புகிறேன். மேலும் நேற்று நீங்கள் விடியலில் வாங்கிய கோசாம்பியின் நூல் மற்றும் வன வாசி புத்தகங்களுக்கு நான் பில் போட்டதும், நூலை நீங்களும் உங்களுடன் வந்தவர் மறந்து சென்றதும், பின் சொல்லி அனுப்பியபோது கொடுத்ததும் நான்தான். முடிந்தால் இன்று பேசலாம்.

மேலும் உங்களது வரிகளுக்கு பின்னூட்டமாக கட்டை விரலைக் கடிக்கும் மனநோயாளி என்ற வார்த்தைகள் வருகின்றன. மிகவும் மகிழ்ச்சி. சங்கர் குடித்து சண்டையிட்டார் என்றதும் இது போன்றவர்கள் குடிகாரர்களை ஒழித்துக் கட்ட வேண்டும்...குடிகாரர்களே இப்படித்தான்...என்ற தூய குணங்களையும் அவர்கள் பார்வைக்கு வைப்பார்கள். உங்களது அறத்தையும், அதன் எதிர்பார்ப்புகளையும் நான் மதிக்கிறேன். வணக்கம். இந்த மனநோயாளி என்ற வார்த்தைகளோடு இனி வரப் போகும் வார்த்தைகளுக்காகவும் காத்திருக்கிறேன்.

2012-01-09T08:10:00.000-08:00

...எர்னஸ்த்தோ
ச்சே கெ'பாராவைக் கொலை செய்தல்

Add caption

நித்ரா........

நீயல்லா வானம் எனக்குச் சிறு கரும் புள்ளி

உயிர் எழுத்து வெளியீடு.

2011

- வசுமித்ர

கவிதை குறித்து.......

2012-01-04T21:08:00.000-08:00

வணக்கம் மணிகண்டன் ......

இங்குதான் எனக்கு பிரச்சினை ஆரம்பிக்கிறது. மணிகண்டன் கவிதை மட்டுமல்ல சிறுகதை, நாவல், செய்திகள் ஏன்.... முதல் குற்றத்தகவல் அறிக்கையும் (F.I.R). கூட கலைடாஸ்கோப்பாய் மாறும். விரைவாக சேரும், சேரவேண்டும் என்ற அவாவாவே படைப்பாளரை பதிப்பகம் நோக்கி இழுக்கிறது என்பது என்வரையில் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாத பதில். இங்கு ஆனந்தவிகடன் போன்ற பத்திரிக்கைகள் இன்னும் விரைவாகச் செல்கின்றன. அதில் கவிதையாளர் பங்கேற்கலாம்.

ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிட்டேன் கலை கலைக்காகவே என்று சொன்ன மேற்கத்திய நாட்டு படைப்பாளிகளின் எண்ணவோட்டம் வேறு. அவர்கள் தூய கலையைக் கூட சொல்லியிருக்கலாம். இங்கு தமிழ் நாட்டில் சொன்னது பார்ப்பனக் கோஷ்டிகளும் அதற்கு தலையாட்டிய அவர்களின் பஜனைக் கோஷ்டிகளும்தான்.

அவர்களுக்கு மாறாக கலை கலைக்காகவே என்று சொல்லும் தமிழ் எழுத்தாளர்களை நீங்கள் சுட்டிக் காட்டலாம். ப்ரெக்ட் ஒரு இடது சாரி அவன் கலையை அரசியலுக்கு அடிக்கும் ஆப்பாய்க் கூட இறக்கியிருக்கலாம். இங்கு தமிழில் கலை கலைக்காகவே என்றவர்கள் என்ன காரணத்திற்காகச் சொன்னார்கள் என்பதையும் விளக்குங்கள்.

வெளிநாடுகளில் படைப்பை எடிட் செய்யும் வழக்கம் இருக்கிறது. அப்பொழுது கலை கலைக்காகவேஎன்பதும் வாசக நோக்கத்திற்கும் உள்ள முரண்பாட்டையும் எப்படிப் புரிந்து கொள்ளுவீர்கள்.

எல்லாவற்றையும் விட கவிதையாளர் கவிதை எழுதுவதற்கு அடுத்தபடியாக, தாங்கள் கூறிய கவிஞர்களின் பீடம், பதிப்பக அடையாளத்திற்கு தவித்தல், விழுந்து புரளல், விரைவாக வாசகரை சென்றடைதல் போன்ற கலை தவிர்த்த கவலைகள் ஏன் படைப்பாளரை அச்சுறுத்த வேண்டும். அவர்களுக்கு எதற்கு அரசியல்.

கவிதை என்பது கலைடாஸ்கோப் என்றால் அதை வெளியிட சம்பந்தப்பட்ட கவிஞர்கள் செய்யும் அரசியல், ஊளைகள், மற்றும் பஜனைப் பாடல்கள், மற்றும் எச்சில் வடித்தல்கள் எதில் சேர்த்தி. என் வரையில் அது கவிதையென்னும் கலைடாஸ்கோப்பை சிதறச்செய்யும் ஒரு சிறிய மரச்சுத்தியல் அவ்வளவே.

கவிதை பற்றி ஒருவர் புரிந்து கொள்வதற்கும் அதைவிமர்சிப்பதற்கும் வேறுபாடுகளும் மாறுபாடுகளும் இருக்கிறதென்றால். நான் சொன்னபடி 2002 ல் கவிதையென்றால்....நதி கண்ணாடி...கண்ணாடியல்லாத நதி, புத்தன்,புயலின் நுண் வெற்றிடம், தத்துவம், மீகாலத்தின் உருவாக்கம், invisible parofite, alternative unit of time…..என்றெல்லாம் உதிர்த்த கவிஞர் 2011 ஆண்டு இறுதியில் பாம்புக்கும் பம்ப்புக்கும் மாற்றம் பெற்றதுதான் கவிஞரின் வளர்ச்சியா.

இன்னும் ஒன்று.... நான் பிரெக்ட்- ன் கவிதைகள் மற்றும் அவர் குறித்தான விமர்சனக் கட்டுரைகள் பற்றி படித்திருக்கிறேன். ப்ரெவரின் கவிதைகள் குறித்துப் படித்திருக்கிறேன். இவர்கள் இப்படியெல்லாம் பயமுறுத்தவில்லையே. இங்குதான் அவர்கள் கலை கலைக்காவே என்பதற்கும் இங்குள்ளவர்கள் தங்கள் மேதமையோடு கலந்த பார்ப்பனிய அரிப்பை சொறிந்து இழுப்பதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அறியமுடிகிறது.

வாசகர்... சம்பந்தப்பட்ட கவிஞரின் கவிதைகளை வாசிப்பதோடு, கவிஞரின் நுண்மான் நுழைபுலத்தையும் அவர் எழுதிய ஆண்டுகளின் கனத்தையும் சேர்த்து வைத்து வாசிக்க வேண்டும் என்று ஏன் படைப்பாளர்கள் துன்புறுத்த வேண்டும். கலை கலைக்காவே சரி. விற்பனை மக்களுக்காவே. இல்லையா. விளக்குங்கள்.

2000 வருடத்திற்கு மேலாக தீண்டத்தகாத சமூகத்தை உருவாக்கி கல்வியறிவு மறுக்கப்பட்டு, சாதியின் பெயரால் ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட இந்தியாவில், தமிழகத்தில் கலை கலைக்காகவே என்பது பெரும் அபத்தமாகவே படுகிறது. அறுவெறுப்பாகவும் இருக்கிறது.

எனக்குத் தெரிந்து தமிழ் உரைநடையிலிருந்து கவிதை வரை தொடங்கி வைத்தது பார்ப்பன சாதியாக இருப்பதும், ஆளும் சாதியாக இருப்பதும், ஏன் மணிகண்டன். அவர்கள்தான் பிறவிப் படைப்பாளர்களா. அவர்களின் கலை எதற்காக.

உதாரணத்திற்காக

சுப்பிரமணிய பாரதி

மாதவையா

மௌனி

கு.பா.ரா.பிச்சமூர்த்தி

க.நா.சு தொடங்கி

இன்னும் சுந்தரராமசாமி ஆரம்பித்து பட்டியலைத் தொடரலாம்.

உங்கள் இணைப்பைப் படித்தேன். அதில் நான் கலை மக்களுக்காவே என்று சொன்னது போல் எழுதியுள்ளீர்கள். இன்னும் நான் என் விவாதத்தை அந்த நோக்கில் தொடங்கவேயில்லை.

கலை கலைக்காகவே என மேற்கு சொல்வதற்கும் இங்கு சொல்வதற்கும் உள்ள வித்தியாசங்களைத்தான் இப்பொழுது கேள்விக்கு வைக்கிறேன்.( பின் கலை என்றால் என்னவென்றிலிருந்து, அது யாருக்காக, அது தோன்றுவதற்கான தேவை என்ன என்பதிலிருந்து நாம் பேசுவதற்கு நிறைய இருக்கிறது) அங்கும் கருப்பர் இலக்கியம் என்ற தனிப் பிரிவு உண்டு மணிகண்டன். இங்கு கலை கலைக்காகவே என்ற குரல்கள், கலையைப் பேசினவா இல்லை பார்ப்பனியத்தின் தூய்மையை அதன் சாகசத்தை, புனிதத்தை பேசினவா என்று நீங்கள் கூறலாம்.

அப்படி கலை கலைக்காகவே என்று சொன்ன எழுத்தாளர்களை நீங்கள் சுட்டுவதன் மூலம் அவர்களின் படைப்புகள் எந்தளவுக்கு கலை கலைக்காகவே என்பதில் வெற்றியடைந்திருக்கிறது என்பதையும் அவர்கள் கலை கலைக்காகவே என்பதன் அவசியத்தை எந்தளவுக்கு உணர்த்தியிருக்கிறார்கள் என்றும் நாம் பேசலாம்.

தேவதச்சனை பிணம் என்று சொன்னதும் உங்களுக்கு கோபம் வந்ததற்கு எனது மகிழ்ச்சி. ஆனால் அத்தைகைய அர்த்தத்தில் நான் கூறவில்லை. நான் சொன்னது போஸ்ட் மார்டம் அறிக்கைகளை கவிதைகள் என்று சொன்னது. தேவதச்சனை நான் நேரடியாக பிணம் என்று சொல்லவில்லை. சொல்லமாட்டேன். நான் சொன்னது படைப்புகளை. அது மனுஷ்யபுத்திரன் சாகித்ய அகாதமியை செத்தவர்களுக்கு திதி என்று சொன்னதற்கு பதிலாகத்தான். என்னிடம் கேட்ட கேள்விகளோடு மனுஷ்யபுத்திரனுக்கும் உங்களுடைய வருத்தத்தை இணைப்பாய் இணைத்தால் மகிழ்வேன்.

தனிமனித சிக்கல்கள் பற்றி கூறியிருந்தீர்கள். சமூகத்தில் வாழாத எந்தத் தனிமனுதனுக்கும் இச்சமூகசம் சார்ந்த

(மனிதர்கள் சார்ந்த )சிக்கல்கள் வராது. எவரும் இங்கு தனிமனிதர் அல்ல என்பதே என் கருத்து. ஒரு மனிதன் சமூகத்தோடு உடன்படுவது அல்லது மறுப்பது, இல்லை இரண்டிற்கும் இடையில் காலூன்றி நிற்பது ( இதை பௌத்த மரபு சொல்லும் மத்திய நிலை என்று பொருள் புரிந்து கொள்ளலாம்) மட்டுமே இங்குள்ள அடிப்படைகள்.

மணிகண்டன் கவிதையைப் பொறுத்தவரையில் மட்டும் அல்ல எதைப் பொறுத்தவரையிலும் விளக்கம் கொடுக்கும் போது, அதை கொஞ்சம் பின்பற்றும் போதும், அல்லது ஏற்கும்போதும் அது சம்பந்தப்பட்ட படைப்பாளிக்கு உதவக் கூடும் என்பது என் நம்பிக்கை. சாதியில்லை என்று சொல்லிவிட்டு, ஒரு படைப்பாளி தனது படைப்புகளில் தனக்கே தெரியாமல் சாதி குறித்து எழுத வாய்ப்பிருக்கிறது. அப்படி எழுதி அதை வாசகன் சுட்டிக் காட்டினால். சம்பந்தப்பட்ட எழுத்தாளர் தனது படைப்புகளை நிறுத்திவிட்டு, தன்னை மீறி தன் படைப்பில் ஏன் சாதி உள்ளுக்குள் வருகிறது? அதன் ஆதாரத் தேவை? என்ற தொனியில் கொஞ்சம் உள்நோக்கி, படைப்புகளை வைத்தால் அது அவருக்கும், அவரைப் போன்ற படைப்பாளிகளுக்கும், நம்மைப் போன்ற வாசகர்களுக்கும் உதவியாய் இருக்குமல்லவா. என் வரையில் இந்த உங்களது அனுபவத்தில் உங்களுக்கு சந்தேகம் ஏற்படவேண்டுமென்று விரும்புகிறேன்

பேசலாம் காத்திருக்கிறேன். மேலும் உங்கள் பக்கத்தில் நீங்கள் எழுதிய கலை பற்றின குறிப்புகள் அனைத்தும் உங்களது சுய தேடலை கவிதைகளின் வாயிலாக அமைவதாகவே காட்டுகிறது. கவிதையை ஒரு கருவியாக கைக்கொள்கிறீர்கள். நல்லது. கருவி பற்றின தேவையையும், அதை தேர்வு செய்ய வேண்டிய அவசியத்தையும் விளக்கலாம். மேலும் மனநிம்மதி ஆசுவாசம் என்பவைகள் உங்களுக்கு மனிதர்களும் சூழலும் தந்ததாகவே இருக்கும் பட்சத்தில் சம்பந்தப்பட்ட கருவி வெறும் வார்த்தைகளையும், அர்த்தமற்ற சொற்களையும் இரைத்துவிடக் கூடும் அபாயமும் உள்ளது.

பேசலாம்.

உதாரணத்திற்காக ஒரு சிறு குறிப்பு;

பள்ளு பறையெனுக்கெல்லாம் எப்படிடா கவிதை வரும் என கவிஞர் தய்.கந்தசாமியிடம், கவிஞர் விக்கிரமாதித்யன் கேட்டது கலை கலைக்காக என்ற அர்த்தத்திலா...இல்லை கலை மக்களுக்காக என்ற அர்த்தத்திலா....

என் வரையில் அதற்குப் பதிலாக தய்.கந்தசாமி எழுதியதை மக்கள் கவிதையோ...இல்லைக் கலைக் கவிதையோ அல்ல அதைக் கவிதை என்றே அழைப்பேன், கவிதைக்கு நிலம் சார்ந்த தொடர்புகளும் உண்டு.

ஜப்பானியப் படம் பார்த்துவிட்டு

சாராயம் குடித்த ஒரு முன்னிரவில்

போதையேற ஏற

கவிதையாய் இறங்கியது

சங்கரராம சுப்ரமணியனொன்று

ந.முத்துக்குமாரும்

வளர்மதி பார்க்க

நான் கவிதை சொல்ல சந்தேகம்

அந்த ஞானக் கிறுக்கனுக்கு

சேரிக்காரனுக் கெப்படி

சித்திக்கும் கவிதை

சந்தேகம் வந்தது

சாதித் திமிர்

நேரில் கேட்டதோ நேர்மை

அடே சடையா

அழுக்கு மடையா

ஓந்தாடியில எம்.....ல வக்க

தாலாட்டில் பிறந்து

ஒப்பாரியில் மறையும்

சேரிக்கு எவனடா ஞானகுரு?

ஆரிய யோனியில்

அழுக்குத் திரட்டி

அதை உன் மூளையில்

அழுத்தித் திணித்து

அப்படிப் பிறக்கும்

உன் கவிதை

அதைவிட அழகு

என் கழுதை.

பேசலாம் மணிகண்டன்.

மான அவமானமும் மனுஷ்ய புத்திரனும்.....

2012-01-02T23:56:00.000-08:00

சு.வெங்கடேசனின் காவல் கோட்டத்திற்கு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கியது குறித்து பின்னட்டை எழுத்தாளர் மனுஷ்ய புத்திரன் சற்று கனங்கூடிய வயிற்றெறிச்சலை காதின் வழியாகவும், இன்ன பிற துவாரங்களின் வழியாகவும் இலக்கிய பெருமூச்சாய் விட்டிருப்பதோடு, உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் என்று மார்க்சியம் பற்றியும் பேசியுள்ளார்.

அவருக்கு ஒரு வாசகனாக நான் சொல்லுவது இதுதான். அய்யா உங்களது பின்னட்டைக் குறிப்புகளை விடவும், அதை சற்று நீளமாக எழுதி கவிதை.... கவிதை என்று கொட்டை எழுத்தில் உயிர்மையில் போடுவதை விடவும் சு. வெங்கடேசன் அவ்வளவு மோசமாக காவல் கோட்டத்தை எழுதியதில்லை. வாசிக்க சந்தர்ப்பமும், நேரமும் வாய்த்தால் நாவலைப் படித்து விமர்சனம் செய்யுங்கள்.

அதோடு அதே உயிர்மையில் கட்டங்கட்டி தேவதச்சனுக்கு அமெரிக்காக்காரர்கள் விள்ள்ள்ள்....க்கு விருது வழங்கியிருக்கிறது என்று குதங் குளிர்ந்திருக்கிறீர்கள். அவரும் இலக்கிய மேப்பார்வையோடு படத்தில் காட்சியளிக்கிறார். எனக்குத் தெரிந்து அவர்கள் போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்ட்டைத்தான் அப்பெயரில் அளிக்கிறார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். நல்லது.

அறிவு நாணயம், மற்றும் அறிவுச் சில்லறைகளை தாங்கள் கல்லாக் கட்டும் உயிர்மையின் வாயிலாக நான் அறிய முடிகிறது. அதோடு பாம்புக்கு கால் முக்கியமோ தலை முக்கியமோ என்று தேவதச்சன் அவர்கள் எழுதித் தந்தால் அதையும் வாசிக்க தயாராயிருக்கிறேன். புதிய எழுத்தாளனை வரபேற்பதில் ஒரு சக இன்பம் கிடைக்கிறது. நாளை சோடை போனாலும் போனால் போகிறது என்று விட்டு விடலாம். ஆனால் காலஞ்சென்ற பிணங்களை ஊதிப் பெருத்த உடலோடு கவிஞன் என்று தூக்கிச் சுமக்க சற்று அதீத தைரியமும் வலிவும் வேண்டும்...நீங்கள் தூக்கிச் சுமந்த பிணங்களின் பிரிவைக் கண்ணீராகவும் வசையாகவும் இறக்கி வைக்க ஒவ்வொரு இதழையும் பயன்படுத்துகிறீர்கள். நல்லது ஒப்பாரியையும் இலக்கியத்தில் சேர்த்த பெருமை உங்களுடையது.

உக்களுக்கு ஒரு விருதை உருவாக்க இளம் தலைமுறையினருக்கு காலமாகலாம். வேண்டுமென்றால் சொல்லுங்கள் ஒரு, ஒரு ரூபாய்க்குரிய விருதை வழங்குகிறோம். ஆனால் அந்த ஒரு ரூபாய் சுஜாதா சாகும் தறுவாயில் உங்களுக்களித்த ஒரு ரூபாயை விட அறத்திலும் கனத்திலும்...இன்னும் காலத்தால் புளிப்பேறாத புத்துயிருப்பு தத்துவ தரிசனத்தோடு இருக்காது. அதற்கு வருந்துகிறோம்.

சிறு குறிப்பு;

பின்னட்டை எழுதும்போது இந்த அறம் தரிசனம் எல்லையற்ற கவித்துவம் இது போன்ற வார்த்தைகளைத் தவிருங்கள். அது ஒரு தொற்று நோய் போல உங்களை ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. அழுக்குத் தீரக் குளியுங்கள். அல்லது வாசியுங்கள். இதுதான் இப்பொழுதைய மருந்து. இலவச இணைப்பாய் நீங்கள் உங்களையே கவிஞன் என்று விதந்தோதிக் கொண்டு கையில் வெள்ளைக் குவளையோடும் நீயா நானா சோஃபாவிலும் அமர்ந்து நேர் கோணத்தில் இடது கையை சோஃபாவைத் தடவிய கோலத்தில் வெளிவந்த உங்களது புகைப் படம் தாங்கிய பின்னட்டைக் குறிப்புகளான இதற்கு முன்பும் இதற்குப் பின்பும் என்ற உள்ளட்டைக் குறிப்புகளை தயவு செய்து புரட்டி பத்தாம் பக்கம் உள்ளதை ஒரு முறை வாசியுங்கள். கவிஞர்கள் ஈரம் காயாமல் எழுதும் வித்தையை குறித்து எழுதியிருப்பீர்கள். வாழ்த்துக்கள்.

.......... ஜெய மோகன் நீங்கள் மிகவும் நல்லவர்.

2011-12-29T02:35:00.000-08:00

எதிர்க்கட்சிகளின் ஒரு மித்த வேண்டுகோளைப் புறக்கணித்து விட்டு சாவர்க்கரின் படத்தைப் பாராளுமன்றத்தில் திறந்து வைத்துள்ளார் குடியரசுத் தலைவர், மரியாதைக்குரிய அணு விஞ்ஞானி அப்துல்கலாம் அவர்கள். காந்தியைக் கொன்ற சதிக்கு தலைமை தாங்கிய இந்துத்துவத்தின் தந்தை சாவர்க்கருக்கு காந்திக்கு அருகில் பாராளுமன்ற மரியாதை இந்த வெட்கங் கெட்ட செயலுக்கு குடியரசுத் தலைவர் உடந்தை.*

1937- ல் இந்து மகா சபையின் அகமதாபாத் மாநாட்டிற்குத் தலைமை ஏற்று சாவர்க்கர் - பேசியபோது, “ நமது இந்திய தேசத்திற்கு முகமதியர்கள் மிகப்பெரிய ஆபத்தாக விளங்குவார்கள் என்று இந்துக்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். இந்தியா ஒரு படித்தான ஒற்றைத் தேசமல்ல. இந்துக்கள் எனவும் முஸ்லீம்கள் எனவும் இரு இரு தேசங்கள் அதற்குள் உள்ளன” – சாவர்க்கர்.*

டாக்டர் மூஞ்சே, சீரி சாவர்க்கர் போன்ற இந்துக்கள் வாளின் பலத்தையும் வன்முறைக் கோட்பாட்டையும் நம்புபவர்களாக இருக்கலாம். இந்து ஆதிக்கத்தின் கீழ் முஸல்மான்களை கீழ்ப்படுத்தி வைப்பதற்கு அவர்கள் எண்ணிடலாம். நான் அவர்களை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறேன் – காந்தி.*

ஜெயமோகன்....காந்தியைப் பற்றி உங்கள் கோமணம் உருக எழுதியது போதாதென்று இப்பொழுது பசு நெய்யை நாக்கில் வழித்து சத்தியம் வேறு செய்துள்ளீர்கள். அ.மார்க்ஸ்,

அ. முத்துக்கிருஷ்ணன் இருவரும் பணம் பெற்று வேலை செய்கிறார்களென்று. அய்யா தாங்கள் யாரிடம் பணம் பெற்று எழுதுகிறீர்கள் நான் சொல்லப் போவதில்லை. திரைக்கு வசனம் எழுத நீங்கள் வருவதற்கு முன் தங்களை அறிந்தவன் நான். இப்பொழுது நாலு காசு சேர்ந்ததும் அர்த்த ராத்திரியில் குடை பிடிக்கிறீர்கள். சாரு எழுதிய வரிகளிலேயே நான் மிகவும் மதித்த வரிகள் அவர் உங்களை சரியாகக் கணித்தது மட்டுமே. உளறுவதற்கு ஒரு மடத்தை வட்டமெனத் தொடங்கினீர்கள். ஏன் கைக்காசு குறைகிறதா விழா எடுக்க. வேட்டி சட்டையுடன் உங்கள் விருதுகளை வாங்கும் ஒவ்வொரு எழுத்தாளனின் மீதும் எனக்கு ஒரு வாசகனாக மரியாதை குறைகிறது. போகிற போக்கைப் பார்த்தால். அ.மார்க்ஸிற்கும் விருது வழங்குவீர்கள். அந்த நாள் தொலைவில் இல்லை. பிறர் உங்களை ஏதேனும் ஒரு வரிகள் எழுதினாலே என்னை வசை பாடினார்கள் என்று பல பக்கங்களுக்கு முழக்கமிடுபவர் நீங்கள். ஆனால் நீங்கள் பிறர் குறித்து வைக்கும் ஆபாசங்கள் கேட்கச் சகியாதவை. நீங்கள் இதுவரை உங்களைத் தவிர வேறு யாரையும் விட்டு வைத்ததில்லை. உங்களின் பெற்றோரின் மரணம் இன்னும் அவநம்பிகையின் பால் உங்களைத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை உங்கள் எழுத்தின் ஒவ்வொரு வரியிலும் நான் உணர்கிறேன். நீங்கள் கருணை பற்றி அறம் பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம் அது ஏன் எனக்குக் கிட்டவில்லை என்ற சுய எரிச்சலையே முன் வைக்கிறீர்கள். இது குறித்து நான் விரிவாக எழுதியிருக்கிறேன். அவநம்பிக்கை மட்டுமே நீங்கள் கூறும் அறச்சக்கரத்தின் மையம். அதை நீங்கள் இந்துவத்துவத்தின் தேர்களுக்குப் பொருத்தவே நீங்கள் இன்னும் முயல்கிறீர்கள். உண்மையைச் சொன்னால் அங்கு உங்களை விட பழம் தின்று கொட்டை போட்ட எண்ணற்ற ஞானிகள்...நீங்கள் சொல்லும் அறக்குவியங்களான சடாதாரிகள் நிரம்ப உள்ளனர்.

இவ்வளவு கேவலமாக மனிதர்களை எப்படி உங்களால் எடை போட முடிகிறது. காரணம் உங்களின் அவ நம்பிக்கை. பணம் பெற்று வேலை செய்கிறார்கள் என்று முதலில். அ.மார்க்ஸ்சை மட்டும் சாடி வந்தீர்கள். இப்பொழுது முத்துக் கிருஷ்ணனையும் சேர்த்திருக்கிறீர்கள். இரண்டு பேரும் சேர்ந்து வேலை செய்த குஜராத் கலவரக் குறிப்புகள் எனக்கு நினைவுக்கு வந்து போகிறது. அவர்கள் காசு வாங்கினால் மகிழ்ச்சிதான். அதே போல் கம்யூனிஸ்டுகள் உண்டியல் குலுக்கினால் அதையும் அந்நிய சதி என்பீர்கள். காசு எங்கு வாங்கினார்கள் என்று கேட்க, அல்லது நிரூபிக்கவாவது உங்கள் வாசக படை வட்டங்களை பயன்படுத்துங்கள். அவர்களும் எவ்வளவு காலந்தான் துதிகளையும் பஜனைகளையும் பாடுவது.

பத்தாயிரம் பக்கங்கள் எழுதினாலும் டால்ஸ்டாய்...தஸ்யாயேவ்ஸ்கி...அறம்...தரிசனம் என நீங்கள் முக்கினாலும் உங்களை அறியமால் உங்கள் வாயில் வருவது நொண்டிநாய் என்றுதானே அய்யா...உங்களிடமிருந்து வேறு எதை எதிர்பார்க்கமுடியும். காந்தியம் பற்றி அவரின் தரிசனங்கள் பற்றி நீங்கள் எழுதிய வரலாற்றுக் குப்பைகளை..அதோடு உங்களது கற்பனையின் சீழை என்னவென்பது. கலாமுக்கு காந்தியைத் தெரியும் சாவர்க்கரைத் தெரியாது. ஆனால் கலாமை விட அவர் கையிலேந்தி வாசிக்கும் பகவத் கீதையைப் பற்றி சாவர்க்கருக்கும் உங்களுக்கும் நிறையத் தெரியும். ஒரு முறை பகவத் கீதையின் நிழலில்தான் எழுத வந்ததாகக் கூறீனீர்கள். நல்லது அய்யா.

அ.மார்க்ஸ், அ.முத்து கிருஷ்ணன் இவர்கள் வாங்கிய காசோடு, காந்தி அவர்கள் எவரிடம் காசு வாங்கினார் என்பதையும், சாவர்க்கர் யாரிடம் காசு வாங்கினார் என்பதையும் வரலாற்றைத் திரந்து இந்துத்துவ அற அரிப்பில்லாது ஒரு முறை எழுதுங்கள்.

அப்துல்கலாமை ஞானி என்று அழைப்பது இஸ்லாம் பற்றி பேசத்தானா....அறிய முடிகிறது ஜெயமோகன். இந்து மத யாத்திரையில் அத்வானி வந்த ரதத்தை ஓட்டியவன் ஒரு முஸ்லீம். இதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள். அந்த பெயர் தெரியாதவனுக்கும்... கலாமுக்கும் வேறு வித்தியாசங்கள் இல்லை. உங்களுக்கும். நாளுக்கு நாள் வெறி கூடும் உங்களது இஸ்லாமிய வெறுப்பை அறியமுடிகிறது.

* மேற்கண்ட குறிப்புகள் அ.மார்க்ஸ் எழுதியவையே வருடம் ஏப். 2003

அப்போதிருந்தே அ.மார்க்ஸ் காசு வாங்கியிருந்தால்...இந்நேரம்........

......ஆமென்., அப்படியாகவே....

2011-12-27T23:07:00.000-08:00

திறந்த கதவின் வழியாக புன்னகைக்கும் மனிதர்களைக் கண்டால் நடுக்கமுறுகிறது

அவர் அரசியலைப் பற்றி அறிந்தவராக இருக்கலாம்

அல்லது ஒரு போலிஸ்காரரை

இன்னும் நீதிபதிகளை அறிந்திருக்கலாம்

தனக்குத் தானே பொய்களைச் சொல்லி

அவற்றை நாட்குறிப்பில் வராலாற்றாய்

மாற்றும் உத்தி தெரிந்திருக்கலாம்

சரளமான கவிதையோட்டத்துடன் கூடிய

மொழியில் அவர் இப்பொழுது உரையாடத் தொடங்குகிறார்

அவலத்தை

அதன் ஆரம்பக் கசப்பிலேயே உணர்ந்து கொள்ள தருணங்களைத் தயாரித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்

தலைக்குப் பின் ஒளிவட்டம் சுழலும்

மனித முகங்களை பார்ப்பதை விட

குதங்களைக் கண்டறிவது ஒரு விஞ்ஞானிக்கு

ஒரு சமூகவியலாளனுக்கு

இன்னும் மேற்படிகளை எழுதும் கவிஞனுக்கு

மகிழ்ச்சியூட்டுவதாக அமைகிறது

வரலாற்றைப் பின் புறமாகப் புணர்பவர்கள்

அரசியலுக்கு தங்களது மேன்மை

மிக்க குதங்களை வாரி வழங்குகிறார்கள்

எழுதுவதற்கும் பேசுவதற்கும்

உரையாடுவதற்கும் வாசிப்பதற்கும்

பட்டினியைக் கைக்கொள்ளும் ஒருவனுக்கு

இறுதியில் சுதந்திரம் என்னவாக இருக்கிறது

பேரோசையில் காணும் குரல் யாருடையது

மௌனத்தால் இறுகிய மேலுதடுகளை

பிரிக்க எத்தகையச் சொல்லைக்

கைக்கொள்ள வேண்டும்

குற்றம் யாருடையது

நீதியை எவர் கண்களைப் பார்த்துச்

சொல்லுகிறார் நீதிபதி

பாலற்றவர்களுக்கு சொல்ல இப்புவியில் எதுவுமேயில்லை

அவர்கள் முடிவில்லாத மொழியின் முகத்தில்

காறி உமிழ்ந்து அவமானத்தில் பொசுங்கிய கண்ணீரை

பார்வைக்கு வைக்கும் போது

எனது

வாயை அகலத்திறந்து எனது

இருதயத்தின் இடது பக்கத்தில்

பொசுங்கும் அளவுக்கு

மௌன அமிலத்தை நிதானமாக ஊற்றிக்கொள்கிறேன்

எல்லாவற்றுக்கும் பெயர் இட்டு

அளவுகோல் வைக்கும் ஆதிக்கைகளை சபிக்க

எனக்கு மொழிகளோ

பார்க்க விழிகளோ இல்லை

சுத்த அம்மணம்

நிறை அம்மணம்

சூன்யம்

ததாக மௌனம்

ஆமென்.

யெஹூதா அமிக்கய்.

2011-11-07T19:33:00.000-08:00

வேலைக்குச் செல்லும்போது

வெள்ளைக் காகிதத்தில்

சுருட்டி எடுத்துச் செல்லும்

சாண்ட்விச்சைப் போல இருக்கிறது

என் அப்பாவின் நினைவு

தனது தொப்பிக்குள்ளிருந்து சீட்டுக்களையும்

முயல்களையும் எடுக்கும் ஒரு

மந்திரவாதியைப் போல

தனது சிறிய உடலிலிருந்து அன்பை

உருவி எடுப்பார் அவர்

அவரது கரங்கள் என்னும் நதிகள்

நற்செயல்களால்

நிரம்பிப் பாய்ந்துகொண்டிருக்கின்றன

எனக்கு ஒரு ஆளைத் தெரியும்

தான் கலவி செய்த

அறையின் ஜன்னலின் வழியே பார்த்த

காட்சியை அவன்

படம்பிடித்துக்கொண்டிருந்தான்

தான் புணர்ந்த பெண்ணின் முகத்தை

விட்டுவிட்டு

ஒருவரை மறப்பதென்பது

புழைக்கடை விளக்கை அணைக்க மறப்பதுபோல

அது மறுநாள் வரை எரிந்துகொண்டே இருக்கும்

ஆனால் அந்த விளக்குதான்

உங்களை நினைவுகூரச் செய்யும்.

கற்பாறையைப் போல் தோன்றும் விதமாக

வர்ணமடிக்கப்பட்ட வீட்டுச் சுவரின் அருகில்

நான் கண்டேன்

கடவுளின் தரிசனங்களை

மற்றவர்களுக்குத் தலைவலியைத் தரும்

உறக்கமற்ற இரவு

எனக்குத் தந்தது மலர்களை

அவை அழகாக மலர்ந்தன என் மூளையில்

நாயைப் போலக் காணாமல் போனவன்

மனிதனைப் போல கண்டறியப்படுவான்

வீட்டுக்கு கொண்டுவரப்படுவான் மீண்டும்

நேசம் என்பது கடைசி அறையல்ல

அதற்கு அப்புறமும் இருக்கின்றன, முடிவற்று

நீளூம் தாழ்வாரமும்

என்னை நீ பிரிந்துசென்ற பிறகு

எனது மார்பையும் அடிவயிற்றையும் ஒரு

நாயைக் கொண்டு

மோப்பம் பிடிக்கச் செய்வேன். அது தனது

நாசியை நிரப்பிக்கொண்டு

உன்னைக் கண்டுபிடிக்க ஓடிச்செல்லும்

அது உன் காதலனின்

விதைகளைக் கிழிக்கும், குறியைக் கடித்துத்

துண்டாக்கிவிடும்

என்று நான் நம்புகிறேன்

அல்லது, குறைந்தபட்சம்

உனது உள்ளாடைகளையாவது தந்து

பற்களில் கவ்வி வரும்.

வலசைப் பறவை

மொழிபெயர்ப்பு; ரவிக்குமார்

பதிப்பகம்; மணற்கேணி

ததாகன்

2011-10-25T03:08:00.000-07:00

கேள் ததாகா...

முற்றும்

வெளியில்

அவிழ்த்து வீசப்பட்டவன் நீ

பற்றியெறியும் யோனிச்சுடரொளியில்

நீ காண்பதென்ன...

பிறப்பு

துக்கம்

முடிவற்ற சாவு

சொல் ததாகா...

ஏக்கத்தின் பெருந்தீ

மின்னும் தன் வாயால் உண்பது எது

கேள் ததாகா...

முத்தங்களை இறைத்து பெற்றதும்

உதடுகளையிறுக மூடி அடைந்ததும் எது

அப்படித்தான் ததாகா

மௌனத்தை புசித்தாய்

வெந்து தணியும் காமத்தின் ஆகிருதியைக் கண்டதுண்டா நீ

சொல் ததாகா...

காமத்தின் நீள அகலத்தை

அதன்

கடைசி மௌனத்தை

இறுதியான முனகலை

எம்மொழியில்

பெயர்ப்பாய்

செவிகள் பூத்து விடைத்துக் காத்திருக்கிறேன் ததாகா

ஆனால்....

சித்தார்த்தனே

அளவுகுறைந்த பதிலென இதை நானுனக்குச் சொல்கிறேன்

அடைவதற்கு உனக்கு ஞானமிருந்ததது

தாதாகனே

யசோரைக்கோ

இழப்பதற்கு மௌனமும்

இல்லை

சித்தார்த்தனுக்கும்

புத்தனுக்கும்

இடையில்

சதையுதறி அமர்ந்த நின் திருக்கோலத்தில்

ஆசனத்தின் மத்தியில்

துவளுமுன் குறியை அழைக்க பெயரில்லை

பொருளில்லை

நிச்சலனம்

மாக்கடல்

சாவமைதி.

விசாரணை.

2011-10-18T20:58:00.000-07:00

விசாரணை எனும் பதம் உண்மையில் துரதிருஷ்டவசமானது

கேட்பவன் நிரபராதியாகும் அபாயமும்

பதிலி

சோகச் சித்திரத்தில் புன்னகைக்கும் உதடுகளாவும் இருக்கிறான்

பெண்ணாகயிருந்தால் உடலெங்கும் அவளுக்கு

யோனிகள் முளைத்து விடுகிறது

விசாரணையாளனுக்கு

சம்பந்தப்பட்ட

விசாரணைகளில்

அவனுக்கு சிலரின் உறுப்புகள் அநாவசியம்

சிலருக்கு உற்பத்தி தேவைப்படுகின்றன

முக்கியமாக பெண்களுக்கு.....

விசாரணைக்குப் பிறகு சம்பந்தப்பட்டவர் விசாரணைக் கைதியாகிறார்

உண்மையில் விசாரணை என்பது கேள்விகளால் நிரப்பப்பட்ட தாள்கள் அல்ல

அது வதைகளால் மிளிரும் சித்திரம்

ஒரு கேள்வி என்பது விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டவரின் விலாவில்

முஷ்டியை இறக்கி குத்துவதென்பதாகும்

விசாரணையாளன் தன் உடலால்

அல்லது

தன்னுடலோடு கொண்டுவந்த கருவிகளால் பேசுவதென்பதாகும்

அரசு என்ற சொல்லால்

ஆணை என்ற சொல்லால்

பொய் உண்மை

கருப்பு வெள்ளைக் கட்டங்களுக்குள்

இருவரும் ஆடு புலி ஆடுகின்றனர்

இருமை எவ்வளவு ஆபத்தானதோ

அதே அளவுக்கு

கண்ணீரும்

அழுகை

ஆனால்

சர்வ நிச்சயமாக அது சோகமல்ல

விசாரணையாளன்

பதில்களை வலியால் பிடுங்கியபிறகு

விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டவர்

அழுகிறார்

மிகுந்த மௌனத்தோடும் எச்சரிக்கையோடும்

எச்சரிகைதான்

எண்ணற்ற பொய்களை தயாரிக்கிறது

பொய்களைத் தயாரிப்பவன்

இது நல்ல பதம்

கதவுகள் தாழத் திறக்கப்படுகிறது

விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டவன்

கைதி என்கிற சொல்லோடு

வெளியே இழுத்து வரப்படுகிறான்

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கரகோஷங்களை எழுப்புகின்றனர்

பாதிக்கப்பட்டவன் நினைத்துக்கொள்கிறான்

சிறுவயதில்

தனது மகளுக்கோ

மகனுக்கோ

அழுகையை நிறுத்த வேண்டி

அல்லது

உணவு ஊட்டுத்தலை முன்வைத்து

தான் சொன்ன கதைகளின் எளிய வரிகளை

குழந்தைகளுக்கு பொய்கள் போதும் என நினைப்பவன்

முதலில்

குழந்தையை விசாரணை செய்கிறான்

குழந்தை உண்கிறது

சிரிக்கிறது

உண்மையில் அங்கு புன்னகைத்துக்கொண்டிருப்பது

விசாரணையாளனின் தோல்வி

பாதிக்கப்பட்ட கேள்விகள்

வலி நிரம்பிய பதில்களை எழுதி வாங்குகிறது

சொற்கள்

சட்டங்கள் என்ற பதத்தை பெறுகையில்

உண்மைகள்

பொய்கள்

குறுகிய கால வாழ்வு இவற்றைக்கொண்ட

ஒரு மனிதன்

தூக்கில் தொங்குகிறான்

சமாதானம்

அமைதி

கனவு

எல்லாம் முடிவுக்கு வருகிறது

ஒரு பிணத்தின் முன் வரலாற்றிற்கு

செய்வதற்கு எதுவும் இல்லை

அது....

அந்த

வரலாறு

எப்பொழுதும்

எழுதுபவர்களின் குதச் சூட்டில் தனது கைகளை வெப்பம் காய்ந்துகொண்டிருக்கிறது

பிருஷ்டம்

இது சமஸ்கிருதச் சொல்

குண்டி...

ஆம் இது ஏறக்குறைய சற்று

சரியான வார்த்தை

சிறிய கேலிக்குரிய வார்த்தை

ஆள்பவர்களுக்கு குண்டிகள் கிடையாது

பிருஷ்டங்களை வைத்திருக்கும் சில

அரசியல்வாதிகள்

தர்மவான்கள்

காலணியை நக்கும் அதிகாரிகள்

இன்னும் சில

எழுத்தாளர்களை

எனக்குத் தெரியும்

ஆனால்

நான் விசாரணைக்குட்படுத்தப்படுவதில்

எனக்கு நம்பிக்கையில்லை.

புத்தனின் மதுக்குடுவை.

2011-10-07T06:44:00.000-07:00

பவதி பிக்‌ஷாந் தேஹி....

பிட்சையிடும்

யுவதியின் கரங்களில்

யசோதரையின் ரேகை கண்டு அலறும் புத்தனே

ஞானம் என்பது ஞாபகங்களின் வலி.

பசிகொண்டலையும் என் கனவுக்கு வற்றாத ஆற்று நீருன் அலைச்சல்.

பசியற்ற தேகமாய் தன்னுடல் மாறும் வித்தையை கண்டபடி தோளில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் தன் விதியின் கனத்தை ஒருமுறை கூர்ந்து பார்த்தான். உதடுகளைக் கிழிக்கும் புன்னகையோடு அது முணங்கும் ஒலி கேட்டான். குடுவை தன் வழக்கமான ஏளனப் புன்னகையோடு பேசத்தொடங்கியது. வேண்டாம் குயவனே… என்னை வீதியில் விட்டெறிந்துவிடு. காலகாலத்துக்கும் உன் துக்கத்தை நான் மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருக்கமுடியாது. அது வற்றாத ஊற்று போல என்னுள்ளிருந்து கிளம்பிக்கொண்டே இருக்கிறது. உன் மெலிந்த விரல்கள் என்னுடலில் பற்றியேறும்போதே நான் கணித்துவிட்டேன் அது எல்லாவற்றையும் காவு கொள்ளும் சாவை வனையப்போகிறதென, வேண்டாம் குயவனே என்னைப் பயன்படுத்த தயங்கும் விரல்கள் இப்புவியெங்கும் நிறைந்திருக்கிறது. என்னை விலைகொடுத்து வாங்கும் துணிச்சலோ, இல்லை விதியோ, கூற்றோ எவனுக்கும் வாய்க்காது. என்னை எறிந்துவிட்டு சுமையற்ற உடலுடனும் கனவுகளற்ற தூக்கமுமாய் வாழத்தொடங்கு. குடுவை இறைஞ்சலுடன் கேட்டதும், குயவன் கலங்கும் விழிகளோடு மூட்டையை நோக்கி என்னை மன்னித்துவிடு குடுவையே மண்ணை மண்ணிலிருந்து பிரித்து, சுட்டு, விரல்கள் குவியப் பிசைந்தபின் அம்மண்ணை குயவன் வைத்துக்கொண்டிருக்கக்கூடாது. அதைச் ச்..ச்சீயென தெருவில் விடவும் கூடாது என்னுயிர் அழியும் மட்டும் நான் குயத்தன்மையை இழக்கமுடியாது என்றதும், கோபத்தின் தாளகதியற்ற கடுஞ்சினத்தோடு குடுவை முட்டாள்... நீ இன்னும் உன்னைக் குயவனென்றும், குயத்தலைவனென்றும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயா உன் குலம் சர்வ நாசமாகி இன்றோடு மூன்று நாட்களாயிற்று மக்கள் இல்லாதவனுக்கு தலைமை எங்கனம் சாத்தியம். கோபத்தைக் குறைத்து மென்மையாய் பற்கள் அதிராதவாறு...விட்டு விடு குயவனே நான் சுட்டமண்தான் இல்லையென்று கூறவில்லை. யாராவது வழிப்போக்கனொருவனுக்கு தானமாகவாவது என்னை இட்டுவிடு. குயவன் குடுவையை மூட்டையிலிருந்து அவிழ்த்தபடி சொன்னான் என்னை மன்னித்துவிடு குடுவையே... எப்படி உன் உருவத்திற்கு குடுவை எனப் பெயரிடப்பட்டதோ அதே போல் என் பிறப்பும் குயவன் என என்னை ஆக்கிவிட்டது. காலில் மிதிபடும் மண் லாயக்கற்றது. அஃது எதற்கும் உதவாது, மண்ணிலிருந்து பிரியும் எதையும் மானுடம் பயன்படுத்தும் மண்ணை நேரடியாக அனுபவிக்கமுடியாது என்று சொன்ன சாத்தானுக்கெதிராக தோன்றிய இனம் என் இனம். குழந்தையின் முதல் சுவையென நாங்கள் அதன் தளிர் நாவில் இட்டுவைத்ததே இம்மண்தான் அப்படியிருக்க வனைந்து செதுக்கிய இம்மண்ணை எப்படி மறுபடியும் மண்ணாக்க இயலும் ஒரு குயவன் மண்ணைப்பிரித்து மண்ணாக்கியபின் மீண்டும் அதை மண்ணாக்கினானாகில் அவனுக்கும் மண்ணுக்கும் இருக்கும் தொடர்பு கள்ளத்தனமே என வகுத்துச்சொன்ன ஆதிக்குயவனின் வழி வந்தவன் நான். என்னால் முடியாது. நீ சொன்னது உண்மைதான் என் குலம் அழிந்து இன்றோடு மூன்று நாட்களாகிவிட்டது. இன்னும் ஒரு கவள சோற்றுருண்டை கூட என் குடலை நிரப்பவில்லை ஆனால் குடுவையே மரணம் என் உடலை அணுகும்முன் நீ இன்னொரு கரத்தில் தவழ்ந்துகொண்டிருப்பாய். உன்னுள் நிரம்பும் மது என் பெயர் சொல்லி சஞ்சரித்தபடியே இருக்கும். குடுவை கதறத்தொடங்கியது. அப்படியென்றால் நீ துக்கத்தை விற்கத்துணிந்துவிட்டாய் இல்லையா என்க குயவன் குடுவையே பொருளாகிய உனக்கிட்ட பெயர் குடுவை ஆம் மண்ணால் வனைந்த குடுவை உன் உணர்ச்சிக்கோ உன்னை ஆள்பவன் உணர்ச்சிக்கோ நான் பொருள் கூறமுடியாது. தழுவும் கரத்தை வெறுப்பதோ, விரும்புவதோ உன் மனத்தின் விதி அதை என்னால் வகுக்கமுடியாது. எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது இன்றிரவுக்குள் என் தோள்ச்சுமை நீங்கும். நான் வெற்று நிழலாவேன். குடுவை பணிந்த குரலில் தயங்கித் தொடங்கியது சரி குயவனே... கண்டுபிடிப்பாளனே முதலில் அதிகாரமும் அப்பொருளின் மேல் உரிமையும் கொண்டவன் ஆவான், வேண்டுமென்றால் ஒருமுறை என்னுள் உனக்காக உன் பொருட்டு மதுவை என்னில் ஊற்றிப் பருகு பிறகு என்னை எது வேண்டுமானாலும் செய் உடன் படுகிறேன். புன்னகையுடன் குடுவையை மனைவி ஞாபகமாய் தன்னுடன் பிணைத்துவைத்திருந்த சேலையில் கட்டி எடுத்துத்தோளில் போட்டபடி சொன்னான். உன் தன்னிகரற்ற அன்புக்கு நன்றி என்னால் துக்கததைப் பருகமுடியாது.

மௌனத்தின் தோற்றமாய் மாறிய குடுவையைத் தோளில் போட்டபடி எதிரே வந்த முதிய கிழவன் ஒருவனிடம் வேசிகள் வீதி எங்கிருக்கிறது பெரியவரே. பெரியவர் முகம் தூக்கி ஒருமுறை பார்த்து வலப்பக்கம் கைகாட்டிவிட்டு. போ தோள்ச்சுமை குறையும், லக்கற்றவனாய் திரும்பிவா..குயவன் மன்னிப்புக் கேட்கும் பாவனையுடன் மன்னிக்க வேண்டும் பெரியவரே தங்கள் வயதை ஏளனம் செய்யும் நோக்கத்துடன் நான் வேசிவீதியின் முகவரி கேட்கவில்லை, அதையும் பொருட்ப்படுத்தாமல் தாங்கள் எனக்கு கூறிய அறிவுரைக்கு நன்றி ஆனால் பெரியவரே நான் இருக்கும் பொருளை துறக்கப் போகவில்லை, விற்கப் போகிறேன், ஆனாலும் தாங்கள் தங்கள் அமுத வாயால் எனக்குச் சொன்ன அறிவுரை பலிக்கும் என்பதை நானறிவேன். விற்றபின் நான் லக்கற்றுத்தான் திரியப்போகிறேன். வருகிறேன் எனச்சொன்னவனின் விழிகளை ஆழ நோக்கிய பெரியவர் மன்னித்துவிடு இளைஞனே மகன் பிரிவால் அவ்வீதியைச் சபித்தவன் நான். சாபங்களின் உறைவிடமென அதை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன். முதியவரின் கலங்கிய விழிகள் பார்த்த குயவன் ஐயா தாங்களுக்கும் தங்கள் அனுபவத்திற்கும் தெரியாதது எதுவுமல்ல. நட்ட செடி வளருமே தவிர அதற்கு தான் படரும் இடம் தெரியாதென்ற முதுமொழி தாங்கள் அறியாததல்ல. எங்கு நட்டாலும் அது தன் குணத்தையும் மணத்தையும் ஒரு போதும் இழப்பதில்லை, அஃதே அதன் ஆதாரப்பண்பு. அஃது மாறினால் அது நட்ட செடி அல்ல, வேறொன்று, மன்னிக்கவும் பெரியவரே மனிதனோ இருவர் வனைந்த பொருள் அவனுக்கு இரட்டைப்பாதைகள், எதிரெதிர் துருவம். எதையும் மாற்றமுடியாது முதியவரே மனிதனுக்கு மனிதனே சொன்ன நீதி உட்பட வருகிறேன். சோர்ந்த உடலுடன் தன்னைக் கடக்கும் குயவன் நிழல் கண்டு தன் நிழலை நகர்த்தியவாறு கிழவன் பெரும் புன்னகையோடு வாழ்வின் முதல் நடையோடு கிளப்பிப்போனான்.

குயவன் அவ்வரண்மனையின் முன் தளர்ந்த கால்களோடு நின்றான். உண்மையில் அது அரண்மனைதான். அரசனுடனுடன் உராயும் எதற்கும் அத்தன்மை வந்துவிடுகிறது, வாளானாலும், பொருளானாலும், உயிரானாலும் அதிகாரம், கட்டளை எல்லாம் தானாகவே குடியேறிவிடுகிறது. வாசலில் நின்றவனின் எளிய கோலத்தைப் பார்த்தவாறு வெளியே வந்த பெண்ணொருத்தி உள்ளே செல்ல எத்தனிக்க குயவன் அம்மா என்றான் திரும்பியவள் புன்னகைத்துவிட்டு உணவு கொண்டு வருகிறேன் என்றாள். மன்னிக்கவும் நான் பொருள் விற்க வந்த வியபாரி, குயவன். மதுக்குடுவை கொண்டுவந்துள்ளேன் பயன்படும். உரியவர் வந்தால் விற்பேன் என்க அவனையே பார்த்த பெண் உள்ளே வந்தமருங்கள் அன்னையை வரச்சொல்கிறேன் என்றபடி காத்திருக்க குயவன் தயங்கி நிற்க உள்ளே வாருங்கள் பொருள் விற்க வருபவர்க்கு சஞ்சலம் தேவையில்லை. புன்னகையுடன் அவள் முகத்தைப் பார்த்த குயவன். சஞ்சலம் இல்லாத பிறவி எதுவுமில்லை தாயே என் கோலம் கண்டு உள்ளே அழைத்த உங்கள் பெருந்தன்மை பற்றி யோசிக்கிறேன் என்றான். மனம் தொடும் சிரிப்பை உதிர்த்தவள், குயவரே இம்மண்ணில் நிலைத்திருக்கூடிய செல்வம் அனுபவமன்றி வேறென்ன பொருளைக்குவித்து இங்கு வந்தவர்கள் சுகம் பெற்ற அனுபவம் மறந்து எல்லாம் இழந்தேன் என உங்கள் கோலத்தில் கதறியழுது போனதை இம்முற்றத்தில் நான் பலமுறை கண்டுள்ளேன். எனக்கு உருத்தோற்றத்தில் நம்பிக்கை கிடையாது. செல்வந்தன் பராரி எல்லோரும் ஓர்மையுடன் இப்புவியில் பார்ப்பது பெண்களன்றி வேறெதுவும் கிடையாது. வந்தமருங்கள். தலைவியை வரச்சொல்கிறேன் என்றபடி உள்ளே போக குயவன் மெதுவாய் உள்ளே சென்றமர்ந்தான். குடுவையை இறக்கிக் காலருகே வைத்தவன் நிமிர மங்கலத்தின் சகல நிமித்தங்களையும் தன்னுடலில் கொண்டபடி தலைவி நின்றிருந்தாள். எழப்போன குயவனின் சோர்வைக் கண்டு அமருங்கள் மரியாதை எப்பொழுதும் நிமிர்ந்தேதான் இருக்கிறது. உடல் வெறும் கருவிதானே என்றபடி அமர்ந்தவள், சாப்பிடுகிறீர்களா என்றாள், தயக்கத்தோடு குயவன் விரல்களைப் பிசைந்தபடி பார்த்தவன். கண்களில் எந்த உணர்ச்சியும் காட்டாது பொருள் விற்க வேண்டும். புரிந்த தலைவி மூட்டையை அவிழுங்கள்: என்றாள். குயவன் குனிந்து மூட்டையின் முடிச்சை பசியால் அவிழ்க்க முயன்று திணறுவது கண்டு அருகில் இருந்த பெண் பார்த்து ஆணையிடும் குரலில் உதவி செய் என்றாள், குயவன் பணிவோடு இல்லை தாயே அவிழ்த்துவிடுவேன் என்ற குயவனைப் பார்த்துவிட்டு பெண்ணிடம் பழரசம் ஏதேனும் கொண்டு வா.. என்க பெண் உள்ளே செல்ல மூட்டையை அவிழ்த்த குயவன் குடுவையை வெளியே வெயில் துலங்க எடுக்க திகைத்தெழுந்த தலைவி குயவரே இதற்கு...இதற்கு...என வார்த்தைகள் தடுமாற உளறுவது கண்டு திகைத்த குயவன் தாயே....என்க தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியபடி குடுவையையே கண்கொட்டாது பார்த்தவள். குயவன் முகம் பார்க்காது மன்னித்துவிடுங்கள் என்று சபதமெழ உள்ளே ஏறக்குறைய ஓடுவது போல் விரைந்து செல்ல குயவன் புரியாது குடுவையைப் பார்க்க குடுவை அமைதியாய் இருந்தது.

எழுந்தவன், திகைப்பு மாறாது உள்ளே சுவர் முழுவதையும் கைவிடப்பட்டவன் போல் பார்த்து நிற்க வேகமாய் முன்னே வந்த பெண் தட்டில் பழரசத்தோடு வந்தாள். குயவன் மன்னிக்கவேண்டும் உங்கள் தலைவி..என தயங்க, புன்னகையும், சோகமும், பயமும்,. திகைப்பும், சஞ்சலமும், பரிதாபமும், கேலியும், கேள்விக்குறியும், திகைப்பும், நாணமும், மடமும், வெட்கமும், பயிர்ப்பும் இப்படி எந்த உணர்ச்சியும் காட்டாது. பருகுங்கள் தலைவி செய்தி சொல்லியிருக்கிறாள், தயக்கமோ பயமோ வேண்டாம் பொருளுக்கு விலை சொல்லுங்கள் கூறிய விலையில் எந்த மாற்றமும் இன்றி அதே விலைக்கு மும்மடங்காக எடுத்துக்கொள்கிறேன் எனக்கூறியுள்ளாள், பேரம் பேசக்கூடாதெனவும் எனக்கு உத்தரவு. நம்பமுடியாது திகைத்த குயவன் குடுவையை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு பெண்ணைப் பார்த்து என்ன சொல்கிறீர்கள் புரியவில்லை என்றான், பெண் இப்பொழுது புன்னகையோடு குயவரே பசியெனும் ஒலியால் உம் செவி அடைத்திருக்கிறது. தன்னம்பிக்கை இழக்க வேண்டாம் நீங்கள் கேட்ட விலைக்கு ஒரு மடங்கு அதிகம் வைத்து பொருளை வாங்கிக்கொள்கிறேன் என என் தலைவி சொன்னாள், முதலில் பழரசத்தை அருந்துங்கள் என நீட்ட, அமரப்போன குயவன் அமராது மண்டியிட்டு குடுவையை கட்ட முயல திகைத்த பெண், குயவரே என ஒலி எழுப்ப குயவன் மெமையான குரலில் உம் தலைவியின் பெருந்தன்மைக்கு என் பசியை பலியடப்போவதில்லை பெண்ணே, பொருள் வாங்குபவர்தான் பொருளுக்குரிய விலையோ, இல்லை மறுப்போ சொல்லவேண்டும் என்பது என் விற்பனை நியதி, உம் தலைவிக்கு என் பரதேசிக்கோலம் தெரிந்த அளவுக்கும், குடலில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பசி தெரிந்த அளவுக்கும் விற்பனை தர்மம் தெரியவில்லை. நான் கிளம்புகிறேன் என குடுவையை தோளில் ஏற்ற, திகைப்படங்காத குரலில் குயவரே தலைவி வேறொன்றும் சொன்னாள் என்க குயவன் நம்பிக்கையிழந்து பார்க்க பெண்..குயவரே தான் பிச்சையிடவில்லை அவர் ஒப்பற்ற வியாபாரி. அனைத்திற்கும் மேல் பெருங்கலைஞன், அவரது குடுவையை என் இல்லம் ஏற்றால் அஃதை விட தனக்கு வீடும், பேறும் தேவையில்லையென்றும் துரதிருஷ்டவசமாய் தாங்கள் வனைந்த குடுவை இதுவரை தன்னால் ஸ்பரிசிக்கப்படாததும், கனவில் காணமுடியாததும், எண்ணத்தால் உணரமுடியாததும், எப்பொழுதும் கேள்விக்குறிகொண்ட தன்மையையும், தனக்கு ஆகுமோ, ஆகாதோ என சதா சஞ்சலத்தைக் கொடுக்கும் குணம்கொண்டதாயும், எள்ளலால் பிற மகளிரின் ஒலி தான் செவியை நிறைக்க காரணமாயிருக்கும் கருப்பையைத் தலைவிக்கு ஞாபகமூட்டியிருக்கிறது, அதனால் குடுவை மேல் பீதியும், உங்களின் விரலின் மேல் மரியாதையும் வந்திருக்கிறது, குடுவையை தன்னில்லத்தில் வைத்தால் அஃது தான் வாங்கிய சாபத்தின் ஒலியை தன் வயிற்றில் நிரப்பி தன்னைத் தானே தின்னச்செய்யும் வலியைக் கொடுத்துவிடும் என்பதாலும் அவள் இக்குடுவையை முன்வைத்து பேரம் பேச வரவில்லை தாங்கள் விரும்பினால் குடுவைக்குரிய விலையைப் பெற்றுக்கொண்டு அதே கையோடு இக்குடுவையையும் எடுத்துச் செல்லும்படி கூறினாள் என்க, குயவன் தலைகுனிந்து சீலையில் கட்டப்பட்ட குடுவையைப் பார்த்தான். இழிநகையோடு குடுவை எழ முயற்சிப்பது தெரிந்தது. கண்களை மீறத்துடிக்கும் கண்ணீரை உதடுகடித்து அடக்கியபடி குடுவையை தோளிளேற்றி கிளம்பிய குயவனை பெண் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்க வாசல் பக்கம் வந்த குயவன் திரும்பி கண்ணீரை புறங்கையால் ஆழத் துடைத்தபடி எல்லோர்க்கும் ஆகும் எதையும் இம்மண்ணில் படைக்க முடியாது என்பதை இக்குயவனின் சாபமாக உம் தலைவிக்கு சொல் விடைபெறுகிறேன். என வாசல் தாண்டி இறங்கிய குயவன் வெயிலை உணர, அதற்காகத்தான் நான் அப்பொழுதே சொன்னேன் என குடுவை வாய்திறக்க குயவன் முழுப்புன்னகையோடு நீ தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறாய் என்பதை எனக்கு அறிவிக்கவேண்டாம் குடுவையே அதை நான் அறிந்து பல மணி நேரங்காளாயிற்று என்க குடுவை தனது பதட்டத்தைக் காட்டிக்கொள்ளாது என்ன உளறுகிறாய் என வெறியடக்கிக் கத்த குயவன் அதே மாறாத புன்னகையோடு அவள் உன்னை அடையாளம் கண்டு விட்டாள், என் விரல்கள் என்னை ஏமாற்றவில்லை குடுவையே இன்றிரவு நீ இன்னொரு விரல்களுக்குள் பொதிவது நிச்சயம்.

குடுவை பேசத்தொடங்கியது. மூடனே என்னை அடையாளம் கண்டவள் உன்னிடமிருந்து என்னை வாங்கியிருக்கலாம் வாங்கவில்லை உன்னைப் புகழ்வதன் மூலம் அவள் என்னைப் புறக்கணித்திருக்கிறாளென்பதை புரியவில்லையா என்க குயவன் உன் கரகரப்பை வழுவழுப்பாக்கிய என் விரல்களை உன் பேச்சு ஏமாற்றமுடியாது குடுவையே நீ சொல்வது போலவே இருக்கட்டும் எனக்குத் தேவை என்ன, செய்த வினைக்கு கூலிதானே, அவள் புரிந்து கொண்டாள் என்ன புரியாவிட்டால் என்ன, உன்னில் அவள் மதுவை நிரப்புகிறாளோ இல்லை வெற்றை நிரப்புகிறாளோ அது பற்றி எனக்கென்ன கவலை. விற்றுமுடித்ததும் நான் என் பணியை முடித்தவனாவேன் அவ்வளவுதான். என்க, குடுவை குயவனே என்னை வெறுத்து இந்த உலகில் நீ அடையவேண்டியது எதுவும் இல்லை, அப்படி இருந்தாலும் அதை என் பொருட்டு நீ செய்யவேண்டியதும் இல்லை என்னைச் சுமந்து நீளும் உன் நாட்களை விரயமாக்கிக் கொள்ளாதே என்பதுதான் என் வேண்டுகோள், என் வேண்டுகோள்களை நீ உதாசினம் செய்வது, வெறுப்பது போன்ற எண்ணற்ற உணர்ச்சிகளைக் காட்டி விட்டாய் ஆனால் என் உடல் சூடு தணியாது இருக்கிறது இதுவே என் இப்பொழுதைய மனநிலை என்க குயவன் சாலையெங்கும் இறைந்து கிடக்கும் மலர்களை பார்த்தபடி நடக்கத்தொடங்கினான். சாலையைக் கடந்து பிரதான வீதிக்குள் நுழைபவனை கேவி அழும் கண்ணீர்க்குரல்தால் முதலில் அழைத்தது. நகரெங்கும் அழுகிய வாசனையுடன் கண்ணீர் வீசிக்கொண்டிருந்தது. உப்புக்காற்று மதில்களை அரித்துக் கொண்டிருந்தது. எல்லா விழிகளும் துக்கத்தை அதற்கேயுரிய கடுஞ்சினத்தோடு வீசிக்கொண்டிருந்தன.

நகருக்குள் நுழையும் புதிய நாயொன்றைப் பார்க்கும் மற்றொரு நாயின் பற்கள் போல்தான் எல்லோர் விழிகளும் அவனை வரவேற்றன. மரண அச்சத்தோடு தன்னைப் பார்க்கும் கண்களின் வேதனைச் சுருக்கம், இது எதற்காக என கேள்விகளை சுமந்தபடி எவரிடம் மன்னனின் அந்தரங்க அறைக்கு வழிகேட்பது எனக் குழப்பத்துடன் குயவன் தெருவோரம் நீண்ட ஒரு வீட்டின் திண்ணையில் அமர்ந்தான். குழந்தைகள் அவன் கையில் உள்ள மூட்டை கண்டு தீண்பண்டம் விற்கவந்தவனோ, அவனது உடைகண்டு பிச்சைக்காரனின் அழுக்கு மூட்டையோ என்ற குழப்பத்தோடு அருகே பரபரக்கும் விழிகளுடன் வருவதும் போவதுமாய் தயக்கத்துடன் அலைந்துகொண்டிருந்தன.

தெருவெங்கும் பார்வையை அலையவிட்ட குயவன் எவர் கண்ணிலும் புன்னகையின் சிறு அடையாளம் கூட காணாதது கண்டு தயக்கம் அவன் கால்களை நகர்த்தவிடாமல் இறுக்கிய நிலையிலையே வைத்திருந்தது. மௌனம் வழியும் முகத்தோடு தெருவில் திரியும் புறாக்களைப் பார்த்தவாறு இருந்த குயவனின் செவியில் முணங்கலொலி கேட்க குயவன் புரியாது நிலம் பார்க்க குடுவை தன் முகத்தைக் காட்டத்தொடங்கியது.

குயவனே துரதிருஷ்டத்தின் நிழல் உன் உடலெங்கும் தேமெலென பரவுவதை நீ அறிகிறாயா...அது உன் இருட்டின் கனவுக்குள் புகுந்து உன் விரல்களை என்றோ காவு வாங்கிவிட்டது. உனது குயத்தின் உன்மத்தம் மனதிலிருந்த உணர்ச்சிகளை உன் விரல்களுக்கும் ஏற்றிவிட்டது. மண்ணாகிய நான் உனக்கு மட்டுமல்ல உன் இனத்தாருக்கெல்லாம் சொல்வது ஒன்றுதான் இறுதியில் எல்லாம் மண்தான். அஃதன்றி வேறல்ல. என்னிலிருந்து நீ என்னை நீ பிரித்தது போல் உன்னிலிருந்து நீ உன்னையும் பிரிக்கும் தருணம் இதுதான் குயவனே கற்றுக்கொள். எதிர்படும் உன் இனத்தின் விழிகள் ஏதேகிலும் அரும்பும் சிறுபுன்னகை ஒன்றையாவது உனது கண்கள் காணுகிறதா. நம்பிக்கையின் ஒரு துகளையாவது அது மொழிபெயர்க்கிறதா நண்பனே நன்கு கேள் இன்று நீ இந்த ஊரில் ஒரு பொருளை விற்கவோ வாங்கவோ முடியாது, அது பிச்சை போடுவதாக இருந்தாலும், பிச்சை வாங்குவதாக இருந்தாலும். இன்றுன்னால் முடியாது. ஆம் குயவனே உனக்கோ செய்த பொருளைத் தானமிடவோ அல்லது உயிர் வளர்க்க சிறு உணவை தானம் வாங்கவோ முடியாது அதற்கு உன் அறமும் இடங்கொடாது. வீணே இன்று நீ உன் குடல்களை விழுங்கும் பசியோடும் ஆறாத மனத்தின் ரணத்தோடும் என்னில் சமாதியாகப்போகிறாய். நானும் இம்மண்ணோடு மண்ணாகப் போகிறேன். உன் விரல்கள் காற்றை வனைந்ததாய் உன் இல்லாத இனத்தின் விதி தீர்மானிக்கும். குயவன் குடுவையின் தீர்க்கமான சொற்களை விழிகளால் அசைபோட்டபடியே இருக்க குடுவை நம்மமுடியவில்லையா குயவனே என்னை வனந்து நீ இழந்த உன் உன்னத வடிவான உன் மகன் முகம் ஞாபகம் இருக்கிறதா என்க குயவன் கடும் வலியால் புருவம் சுருக்குபவனைப் போல் குடுவையைப் பார்க்க குடுவை மன்னித்து விடு நான் உன்னை சீண்டும் நோக்கத்தில் கேட்கவில்லை உன் மகனொத்த சிறுவன் அரசன் சுத்தோதனின் புதல்வன் சித்தார்த்தன் நேற்று இவ்வரண்மனையை விட்டு ஞானம் தேடுவதாய் கிளம்பிச் சென்றுவிட்டான். குயவன் வியந்து பார்க்க குடுவை ஆம் குயவனே உடலை பகுத்தறிந்த தன் இல்லாளுக்குக் கூட தெரியாது, ஒரு நள்ளிரவுக் கள்வன் போல் இந்நகரைவிட்டு சென்றுவிட்டான். குழந்தை தகப்பன் வாசம் இல்லாதது கண்டு அரண்மனைச் சுவர்கள் கசிய அழுதுகொண்டிருக்கிறது. அவன் மனைவி யாசோதையின் பெரு மூச்சின் உஷ்ணம்தான் இங்குள்ள குடிகள் அனைவரின் விழிகளிலும் படர்ந்தேறிக்கொண்டிருக்கிறது. அதன் வெம்மை இங்குள்ள மற்ற பெற்றோருக்கும் விஷமென நாளமெங்கும் அலைந்துகொண்டிருக்கிறது.

அரசன் எவ்வழியோ அவ்வழியை பின்பற்றும் இக்குடிகள் நாளை நாடாளப்போகும் அரசன் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் ஓடியது கண்டு திகைத்துப்போய் இருக்கிறார்கள். விசயம் அறிவிக்கப்பட்டதும் எல்லோர் விழிகளும் நேற்றிரவிருந்து திறந்தபடியே அலைகின்றன.

குறிப்பு; புத்தனின் மதுக்குடுவை- யிலிருந்து ஒரு பகுதி. 361டிகிரி. காலாண்டிதழ் ( ஆடி- ஐப்பசி)

அம்பேத்கரியர்கள்: நெருக்கடியும் சவால்களும். - ஆனந்த் டெல்டும்டே

2011-09-15T22:15:00.000-07:00

இந்திய அளவில், தலித் இயக்கம் பற்றின ஒரு சுயவிமர்சன நூல். வாசிக்கும்போது தமிழ்ச் சூழலில் இயங்கி வரும் தலித் இயக்கங்களின் மேல் சில கேள்விகளை முன்வைக்கிறது.

அம்பேத்கரியர்கள் யார்?

அம்பேத்கரியர்,அம்பேத்கரியம் என்பன தலித் வெகு மக்களின் பொதுவான சொல்லாடலின் பகுதிகளாகியுள்ளன. வெகு மக்களிடையே புழக்கத்தில் உள்ள பதங்களைப் போல இவற்றுக்கும் துல்லியமான அர்த்தங்கள் இல்லை. கல்லூரிப் பேராசிரியர்களாகவும், ஆராய்ச்சியாளர்களாகவும்(acadamics) இருக்கிறவர்கள் கூட துல்லியமான அர்த்தத்தில் இவற்றைப் பயன்படுத்தவில்லை. இப்பதங்களுக்கான அர்த்தத்தை வரையறுக்கச் சிலர் செய்த முயற்சியின் வெற்றி கேள்விக்குரியது. அவர்களது முயற்சியின் விளைவுகளுளக்கும் அப்பதங்களை வெகுமக்கள் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார்களோ அதற்கும் தொடர்புப் பொருத்தம் ஏதுமில்லை. இந்தப் பதங்களை பயன்படுத்துபவர்களைக் கேள்வி கேட்டால் அவர்களிடமிருந்து வழக்கமாக வரும் உடனடிப் பதில் இதுதான்; காந்தியவாதி, லோகியவாதி என்பன போன்ற பதங்களுக்கும் வரையறுக்கப்பட்ட அர்த்தங்கள் இல்லை. அப்படியிருக்க அம்பேத்கரியர் என்பதற்கும் வரையறை என்ன என்று ஏன் வலியுறுத்த வேண்டும் ? தீங்கற்றவையாக ஒலிக்கும் இத்தகைய வாதங்கள் அம்பேத்கரிய தலித்துக்களின் நடைமுறைகள் குறித்த ஏராளமான தகவல்களை உள்ளடக்கியுள்ளன. இந்து மதம், இந்துப் பண்பாடு ஆகியன மேலாண்மை செலுத்தும் சமுதாயத்தில் நிலவுகின்ற அனைத்தையும் சந்தேகிக்க வேண்டிய தலித்துகள், அச்சமுதாயத்திலுள்ள ஒவ்வொன்றையும் முன்மாதிரியாகக் கொள்வது- நாங்கள் அதனை வித்தியாசமாகப் பயன்படுத்துகிறோம் என்று உரிமை பாராட்டிக்கொண்ட போதிலும் - விந்தையானது. பாலி மொழியில் உள்ள நீண்ட கதைப் பாடல்களை ஏன் பாடுகிறீர்கள் ? அர்த்தமில்லாத மதச் சடங்குளை ஏன் கடைப்பிடிக்கிறீர்கள்? பழைய சம்பிரதாயங்களை ஏன் இன்னும் வைத்திருக்கிறீர்கள்? என்று கேட்டால், சட்டென்று அவர்கள் பதில் சொல்கிறார்கள்; 'இந்துக்களும்தான் அவற்றைச் செய்கிறார்கள்'. உண்மையில், அவர்களது நடத்தையை விமர்சனக்கண்ணோடு பார்த்தோமேயானால், அவர்களது பண்பாட்டு வாழ்க்கை முழுவதுமே என்ன செய்கிறார்களோ அதே பாணியில்தான் இருக்கின்றது. அவர்கள் உணர்வுப்பூர்வமாக இந்துக்களை விமர்சனம் செய்தாலும், உணர்வுபூர்வமற்ற வகையில் அவர்கள் ஒவ்வொரு விடயத்திலும் இந்துக்களையே பின்பற்றுகிறார்கள். தற்போதைய போலி அறிவுஜீவிப் போக்குகளான தலித் முதலாளியம், தலித் பூர்ஷ்வா வர்க்கம் முதலியவையும் கூட, தலித்துக்களையும், தலித் அல்லாதவர்களையும் உள்ளடக்கிய சமுதாயத்திலுள்ள முன்மாதிரிகளை நகல் செய்வதேயன்றி வேறு அல்ல. - பக் 6,7

இதோடு ஆசிரியர்...

அம்பேத்கரியர்கள் எதிர் கொள்ளும் நெருக்கடிகளாக

அடையாள நெருக்கடி

கருத்து நிலை நெருக்கடி

தலைமை நெருக்கடி

அரசியல் நெருக்கடி

அறவொழுக்க நெருக்கடி

அமைப்பு நெருக்கடி

வாழ்க்கை நெருக்கடி

என அவற்றை விளக்குவதோடு மேற்கண்ட நெருக்கடிகளுக்கான காரணத்தையும் சொல்கிறார்.

உதாரணமாக தலைமை நெருக்கடியில்

ஒவ்வொரு சமூகக் குழுவும் ஏராளமான பிரிவுகளாக பிளவுபட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் தனித்தனித் தலைமை உள்ளது. அம்பேத்கரியத் தலித்துக்களின் தலைமை என்பது அவப்பேறாக நிலப்பிரபுத்துவப் பண்பாட்டில் காணப்படும் முன்மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, முதலில் ஒரு தலைவரை உருவாக்குவது,பின்னர் அவரைச் சுற்றி ஒரு குழு திரண்டு அந்தத் தலைவரை வலுப்படுத்துவது. மக்கள் குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகளுக்காக கிளர்ச்சி செய்து ,ஒன்றாகத் திரண்டு ஒரு தலைமையை உருவாக்குவதன் மூலம் அம்பேத்கரிய தலித் இயக்கம் ஒரு உயிரோட்டமுள்ள வளர்ச்சியைப் பெறுவதில்லை. தலித்துகள் தலைமைகளை உருவாக்கும் முறை தலைவருக்கும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கும் ஓர் இடைவெளியை உருவாக்கி, தலைவருக்குப் பொருளாதார வசதிகளைத் தேவையாக்குகிறது. அந்த வசதி தலித்துக்களிடமிருந்து கிடைப்பது சுலபமல்ல. எனவே பல தலித் தலைவர்கள் தலித் அல்லாத செல்வந்தர்களின் ஆதரவை நாடுகின்றனர். எனவே இத்தகைய தலைவர்கள் தங்களுக்கு கொடையளிப்பவர்களுக்குக் கடமைப்பட்டவர்களாகவும் அவர்கள் சொல்வதின்படி நடக்க வேண்டியவர்களாகவும் உள்ளனர். நாம் இவ்வாறு சொல்வதனால் எல்லாத் தலைவர்களுமே இவ்வாறுதான் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளனர் என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது: அவர்கள் எல்லோருமே தங்கள் அரசியல் வாழ்வை இப்படித் தலித் அல்லாதவர்களிடமிருந்து உதவி பெற்றுத்தான் தொடங்கவில்லை. ஆனால் அவர்களது வளர்ச்சியின் ஒரு கட்டத்தில், தலித் அல்லாதவர்களிடமிருந்து உதவி பெறுவது வேண்டாமா என்னும் தடுமாற்றத்திற்கு ஆளாகி, தங்களை நிலை நிறுத்திக்கொள்ளுவதற்காக தவிர்க்கமுடியாதபடி தலித் அல்லாதவர்களின் உதவியைப் பெறும் ஆசைக்குப் பலியாகி, எந்தக் குறிக்கோளுடன் தொடங்கினார்களோ அதிலிருந்து திசை விலகிச் சென்றுவிடுகிறார்கள். இது தலித் தலைவர்களிடம் சுயநலப் போக்கைத் தூண்டிவிட்டு, சீரழிவு என்னும் நச்சுச் சூழலை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. தற்போது தலித்துகள் சிக்கித் தவிக்கும் புதை சேற்றிலிருந்து அவர்களை மீட்பதற்கு மிகப் பெருந்தடையாக இருப்பவர்கள் இந்த சுயநலத் தலைவர்கள்தான். - பக்-26,27.

விவாதிக்கப்பட வேண்டிய நூல்.

'அம்பேத்கரியர்கள்:

நெருக்கடியும் சவால்களும்

ஆசிரியர்: ஆனந்த் டெல்டும்டே

தமிழில்: எஸ்.வி.ராஜ துரை

விடியல் பதிப்பகம்.

சென்னகரம்பட்டி கொலை வழக்கு.

2011-09-14T06:22:00.000-07:00

" நீதி நம்பக்கம் இருக்கும்போது, நாம் எப்படித் தோற்போம் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. இந்தப் போராட்டம் எனக்கு மிகுந்த உற்சாகம் ஊட்டுவதாக இருக்கிறது. இந்தப் போராட்டம் முழுமையாக உணர்வு பூர்வமானது. அதில் துளி அளவும் சுயநலம் இல்லை. ஏனெனில், நமது போராட்டம் சொத்துக்கானதோ, அதிகாரத்திற்கானதோ அன்று.நமது போராட்டம் விடுதலைக்கானது. இந்த சமூக அமைப்பினால் ஒடுக்கவும் சிதைக்கவும் பட்ட மனித மாண்பை மீட்டெடுப்பதற்கான போராட்டமே நம்முடையது. உங்களுக்கான எனது இறுதி அறிவுரை இதுவே; கற்பி,போராடு ஒன்றுசேர்"

அம்பேத்கர்.

சென்னகரம்பட்டி கொலை வழக்கினை அரசும் காவல்துறையும் நேர்மையான முறையில் கையாண்டிருக்குமானால் மேலவளவு கொலை நிகழ்ந்திருக்காது. சென்னகரம்பட்டிக்கும் மேலவளவுக்கும் இடையிலான தொலைவு ஒரு கிலோமீட்டர் தூரம்தான். சென்னகரம்பட்டி கொலை இரவு நேரத்தில் ஓடும்பேருந்தை நிறுத்தி நிகழ்த்தப்பட்டது. மேலவளவு கொலையோ, பட்டப்பகலில் ஓடும் பேருந்தை நிறுத்தி நிகழ்த்தப்பட்டது. சென்னகரம்பட்டி கொலை நிழந்த அதே சாலையில் கொலை நிகழ்ந்த இடத்திற்கு நூறு மீட்டர் தொலைவில் மூன்று ஆண்டுகள் இடைவெளியில் மேலவளவு கொலை நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது. சென்னகரம்பட்டி கொலையைச் செய்த அதே கள்ளர் இனத்தைச் சார்ந்தவர்களே மேலவளவு கொலையையும் செய்திருக்கிறார்கள். இரண்டு கொலைகளுமே இரண்டு திராவிட கட்சிகளின் ஆட்சியில் நிகழ்ந்திருக்கிறது. அரசின் மெத்தனப் போக்கையும் காவல்துறை, நீதித்துறை போன்றவற்றின் சாதியமனோபாவத்தை புரிந்து கொண்டும் சென்னகரம்பட்டி கொலையில் உற்சாகம் அடைந்த கள்ளர்கள் சென்னகரம்பட்டி கொலை நடந்த அதே முறையில் ( same plot) மேலவளவு கொலையை நிகழ்த்திக் காட்டியிருக்கிறார்கள்.

ஏறத்தாழ தலித் அமைப்புகள் தலித் கொலை நிகழ்வுகளையொட்டி கண்டன ஆர்ப்பாட்டங்களோடு நிறுத்திக்கொள்ளும் நிலையில், குறைந்தபட்ச நீதிக்கான எந்த உத்தரவாதமுமின்றி அரசின் கருணையிலேயே நடந்து நீர்த்துப் போய்விடுகின்றன.

( பக்கம் 5,6 )

அரசு தரப்பு சாட்சி எண் ; 10

பெயர்; டாக்டர்.லதா கணேசன்

க/பெ: கணேசன்

கிராமம்: மேஜர்.மதுரை

சாதி: இந்து பிள்ளைமார்.

வயது:50 ஆண்டுகள்

நாள்: 28.3.2008

முதல்விசாரணை : அரசு தரப்பில்

நான் தற்போது மேலூரில் தனியார் மருத்துவமனை வைத்து நடத்தி வருகிறேன். 1992ம் ஆண்டு அரசு மருத்துவமனை மேலூரில் உதவி மருத்துவராக பணி புரிந்தேன். 6.7.92ம் தேதி பாண்டி கணேசன் என்பவர் காவலர் 566 என்பவர் கொடுத்த வேண்டுகோளை பெற்று அன்று காலை 10.30 மணிக்கு ஒரு ஆண் அம்மாவாசி என்பவரின் பிரேதத்தை சடலக்கூறாய்வு செய்தேன். மேற்படி மேலூர் காவல் நிலைய சம்பந்தப்பட்டது. மேற்படி பிரேதத்தில் ஒரு கருப்பு மச்சம் வலது மார்பகத்திற்கு கீழ் காணப்பட்டது. மற்றொரு மச்சம் தொப்புளுக்கு கீழ் காணப்பட்டது. மேற்படி இறந்து போன நபருக்கு வயது சுமார் 50 வயதிருக்கும். மேலூர் காவல் நிலைய குற்ற எண்.468/92 வழக்கு சம்பந்தப்பட்ட பிரேதம் மேற்படி ஆரோக்கியமான பிணம், கண்கள் திறந்திருந்தது. நாக்கு வாய்க்குள் இருந்தது.8,8/32 இருந்தது. முகவாய் இருக்கமாக இருந்தது. பிணவிறைப்பு தன்மை கைகால்களில் காணப்பட்டது. அவர் உடலில் கீழ்க்கண்ட வெளிக்காயங்கள் காணப்பட்டது.

1. 18செ.மீx6செ.மீx 6 செ.மீ அளவில் ஒரு வெட்டுக்காயம் கழுத்தின் முன்பகுதியில் காணப்பட்டது. அதில் கழுத்தின் சதைகள் மற்றும் மூச்சுக் குழாய் உணவு குழாய் வெட்டப்பட்டிருந்தது. செர்விகல் வெஷ்டிபுலா தைராய்டு கார்ட்டிலேஜ் - ம் வெளியே தெரிந்தது.

2. இடது கன்னத்தில் 10செ.மீ x 2செ.மீ x 2செ.மீ அளவில் வெட்டுக்காயம் காணப்பட்டது.

3. இடது பக்க பின் தலையில் டெம்பரல் ரிஜின் பகுதியில் ஒரு பெரிய வெட்டுக்காயம் இருந்தது. அது கபாலத்தின் அடிப்பாகம் வரையில் நீண்டிருந்தது. இடது காது வழியாக நீண்டிருந்தது.20x6x6 செ.மீ அளவில் காணப்பட்டது.

4. கழுத்தின் அடிப்பகுதியில் ஒரு வெட்டுக்காயம் 15 x 5 x5செ.மீ அளவில் காணப்பட்டது. அது இடது பக்க தாடை எலும்பு வரை நீண்டிருந்தது.

5. ஒரு வெட்டுக்காயம் 5x2x2 செ.மீ அளவில் பின்பக்கத்த்ஹில் (ஆர்சிபிட்டல்) காணப்பட்டது. அதே இடத்தில் மற்றொரு வெட்டுக்காயம் 3x2x1 செ.மீ அளவில் காணப்பட்டது. வஒரு வெட்டுக்காயம் பிராமன்ஷ் மேல் காணப்பட்டது. மற்றொன்று கீழ் காணப்பட்டது.

6. 5வது காயத்திற்கு கீழ் 6வது காயம் காணப்பட்டது.

7. சிதைந்த காயம் ஒன்று தோள்பட்டையிந் இன்புறம் இடது பக்க தோள்பட்டையில் காணப்பட்டது.3x2x1செ.மீ அளவில் இருந்தது.

8. மற்றொரு வெட்டுக்காயம் 6x4x2செ.மீ அளவில் வலது காதின் கீழ் காணப்பட்டது.

9. தோள்பட்டை மார்ஜினில் எலும்பு எல்லையில் 3x2x1செ.மீ அளவில் ஒரு சிதைந்த காயம் காணப்பட்டது.

10. வலது சுண்டு விரலில் நுனிப்பகுதி காணப்படவில்லை.

பிரேத உட்புற பரிசோதனை செய்தபோது

1. கேரோடிட் ஆர்ட்டிரேட் இரண்டு பக்கத்திலும் காணப்படவில்லை. அதன் கீழ் பகுதி வெட்டப்பட்டு வெளிப்புறமாக தெரிந்தது. செர்விகல் வெஷ்டிபுலா வெளியே தெரிந்தது.

2. தோரா க்க்ஷ் நுரையிரல் வெளிறி காணப்பட்டது. இருதயம் வெளிறி இருந்தது. இருதயத்திந் அறைகள் காலியாக இருந்தது.

3. வயிற்றில் சுமார் 200. மி.லி அளவில் சரியாக ஜீரணம் ஆகாத உணவு காணப்பட்டது. பகுதியாக ஜீரணித்த உணவு.

4. சிறுகுடல் காற்றில் உப்பி காணப்பட்டது. சிறு நீர் பையில் நீர் இல்லை. காலியாக இருந்தது.

5. லேரின்க்ஷ், கிலாட்டிஷ், ஒரு பகுதி காணப்படவில்லை.

6 தைராய்டு கார்ட்லிக்ஷ் இருந்தது. ஹைராய்டு எலும்பு காணவில்லை. கணையம் கல்லீரல் வெளிறி காணப்பட்டது.

7. இடது பக்க முன் மண்டை எலும்பு உடைந்து இருந்தது.டெம்பரல் எலும்பு. முன்பக்க மண்டை எலும்பு இடதுபக்கம் உடைந்து இருந்தது.மூளையில் எவ்வித காயமும் இல்லை.அது வெளிறி காணப்பட்டது.

மேற்படி நபர் அவருக்கு ஏற்பட்ட உயிர் காக்கும் உறுப்புக்களில் ஏற்பட்ட காயத்தினாலும், அதனல் ஏற்பட்ட ரத்தப்போக்கு மற்றும் அதிர்ச்சியினால் பிரேத பரிசோதனைக்கு முன் 10லிருந்து 11மணி நேரத்திற்கு முன்பாக இறந்திருக்கக் கூடும் என கருத்து தெரிவித்து பிரேத பரிசோதனை சான்று அ.சா.ஆ.ப10 வழங்கினேன்.

( பக்கம் 117, 118)

நூல்: சென்னகரம்பட்டி கொலை வழ க்கு.

தொகுப்பு: பொ.இரத்தினம்( வழக்குரைஞர்)

விடியல் பதிப்பகம்

புத்தக வெளியீட்டகம்.

சாதி, தன் கருத்துக்களால் காவு வாங்கிய ஒரு உயிரின் பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கைதான் மேற்கண்டது. தலித்துக்கள் ஆதிக்க சாதியிடமிருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதோடு மட்டுமல்லாது அரசிடமிருந்து தங்களைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வெடிக்கும் என்ற நிலையில்தான் சாதியம் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அதை அரசே ஊதிப் பற்ற வைக்கும்போது, மேற்கண்ட பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கைகள்தான் இனி ஆளும் அரசின் சட்டப் புத்தகங்களாய் இருக்க முடியும்.

பரமக்குடி.........?

மரண தண்டனை.

2011-08-26T08:39:00.000-07:00

மனிதன் கண்டுபிடித்த கொலை ஆயுதங்களிலேயே மிகக் கொடூரமானதும் அற்பத்தனமானதும் அறுவெறுக்கத்தக்கதும் நீதியே. அதுவே சகமனிதனை அநீதி என்ற பதத்தால் சுட்ட விரும்புகிறது. சக மனிதன் சக மனிதனுக்கு ஊறு விளைவிக்கும் போது, அவன் தனது மனநிலை, காலம்,பின் விளைவுகள் எதையும் தன் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை. அதுவே கொலையாக முடிகிறது. ஆனால் அரசு தனது அறப்புத்தகங்களிலிருந்து நீதிகளை வாரியிறைத்து முடிவு செய்கிறது மரண தண்டனை. மரணம் எப்பொழுதும் தண்டணை கிடையாது. அது வாழ்தலைப் போல ஒரு பேறு. ஆனால் அதை அரசே தனது செங்கோலினால் விநியோகிக்கும் போது, சட்டப்புத்தகங்களின் எண்கள் வழியாக ஒரு மனிதனின் கையில் திணிக்கும்போது, தண்டனை என்கிற ஒரு சொல்லின் உச்சத்தை தொடுகிறது. அரசு தனது அதிகாரத்தின் மூலம் வழங்குவதால் அது ஒரு மனிதனுக்கு தண்டனைதான்.

பிறந்தவர்கள் சாகத்தான் வேண்டும் என்பதை விதியாகவோ, ஊழாகவோ, அல்லது அறிவியலாகவோ, கூட ஏற்றுக்கொள்ளட்டும். ஆனால் இதை ஒரு அரசு தன் சொற்களின் வழியாக, இது நீதி, இது அநீதி என்று பிரித்து வைத்து பேதம் பாராட்டுவதென்பது, மன்னிப்பு என்கிற ஒரு சொல்லை மதிப்பிழக்கச்செய்கிறது. மனிதன் கடவுளைக் கண்டுபிடித்ததன் மூலம் தனது ஆகப்பெரிய இருப்பை உறுதி செய்து கொண்டான்.

எல்லா தேசங்களிலும் கடவுளின் பெயரால் மதத்தின் பெயரால் நிகழ்கின்றன. சம்பந்தப்பட்ட அமைப்புகள் அப்படுகொலைகளை தூய்மையாக்கல் என்று தான் அழைக்கின்றன. உண்மையில் ஒரு உயிர் என்பது இப்புவியில் நிகழும் எல்லாக் கருத்துகளையும் விட வலிமையான ஒன்று. முதலில் அவன் மனிதன். ஆனால் அரசு அவனை குடிமகன் என்கிரது சட்டங்கள் விதிகள் கோட்பாடுகள் இனம் மற்றும் மொழி என்ற பேதங்களை ஒரு தாய் குழந்தைக்கு சோற்றை ஊட்டுவது போல் அரசு தன் மக்களுக்கு நீதியை ஊட்டுகிறது. சில சமயம் குமட்டும் அளவுக்கு. அரசு மிகச்சரியாக பேதங்களைக் கற்பிக்கிறது. வர்க்கப்பகைமகைகள் இணக்கம் கானமுடியாதன் விளைவே அரசு என லெனின் சொல்வதை இக்கணத்தில் நினைத்துப் பார்க்கலாம்.

மனிதன் தான் கண்டுபிடித்த அனைத்திற்கும் தானே பொருப்பேற்றுக்கொள்ள வேண்டும். சுதந்திரத்தின் பெயரால் ஒரு மனிதன் உயிரை விடும்போது. அந்தத் தேவையை ஏற்படுத்திய இன்னொரு இனமும் செய்வது தற்கொலைதான். நான் நினைக்கிறேன்...இதுவரை நான் அறிந்திராத மனிதரின் கழுத்து இறுக்கப்படும்போது அவன் தான் மனிதனாய் பிறந்ததற்கு அவமானமுற்றிருக்கலாம். மூவரின் உயிரை சட்டப்புத்தக எண்களோ அல்லது பிரிவுகளோ சிறிதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. அதை ஆழ்ந்து கற்ற மனிதன், தனது மூளையில் தான் கடவுளாகும் தருணத்திற்க்காகவே காத்திருக்கிறான். மரணத்தை தண்டனையாக்குவதன் மூலம் அவன் கடவுளாகிறான். கடவுள் தண்டனையளிக்கிறார்.

மனிதன் மகாத்மாவாகக் கூட இருந்தாலும் தனது வர்க்கச் சார்பு அல்லது இனச்சார்பு என்று வரும்போது தூக்கிலிடுவதை ஒரு வெறும் செயலாகவே மட்டும் பார்க்க முடிகிறது என்பதை காந்தியின் வழியாகவே இந்த காந்தியின் நாடு புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

போராடும் அமைப்புகளும் சில சமயம் பேதங்களின் பிடியில் தவிக்கும் அளவுக்கு, அரசு தனது நஞ்சை, மொழியின் இனத்தில் பெயரால் திணித்திருக்கிறது. அப்சல் என்கிற மனிதன் இப்படித்தான் பிரித்தாளப்பட்டான். இப்போது ஊடகங்கள் முன்வைக்கும் இப்பேதங்களை வரவேற்பது அரசுதான். தனிமனிதன் முன்னால் அரசு தன் கைகளை எப்பொழுதும் விரித்துக் காட்டியதில்லை. ஆனால், அது எதிர்பார்க்க முடியாத அளவுக்கு, ஆளும் கருத்தியலைக் கொண்ட ஆளும் வர்க்கத்தின் பிருஷ்டங்களைத் தேய்த்துக் கழுவுகிறது. இதை நான் துயரம் என்கிற அளவில் வகைப்படுத்த மாட்டேன். உண்மையில் அரசு செய்வது படுகொலை.

அரசானது ஒரு மனிதனுக்கு வழங்கப்படும் உச்சபட்ச தண்டணையே மரணம் என்று கருதுவதானது, சாமனியனும் அதைப் பின்பற்றலாம் என்ற உளவியலைத்தான் ஏற்படுத்துகிறது. தனிமனிதர்கள், இயக்கங்கள் இதையே பின் தொடர்கின்றன. கலைஞர்கள் தங்களது படைப்புகளில் வரும் ஆகச்சிறந்த பாத்திரங்களை மரணத்தின் மூலம்தான் முடிவுக்கு கொண்டுவருகிறார்கள். இப்பொழுது இருப்பது பாத்திரங்களல்ல நான்கு உயிர்கள்.

இந்திய அரசு தன்னை கடவுளின் இடத்தில்தான் வைத்துப் பார்க்கிறது. அங்கு பலிபீடங்கள் மட்டுமே இருக்கிறது. பலிகளுக்குத் தயாராக புதிய கருத்துக்களையும், அதற்கு வரிசையில் நிறுகும் உடல்களுக்கான கருத்தியல்களையும் தேவைகளையும் இந்த அரசே ஏற்படுத்துகிறது. உண்மையில் எரிக்க வேண்டியது அரசு என்று ஆணையிட்டு வரும் அத்தனை சொற்களையும்தான். அரசு என்ற சொல்லை இக்கணத்தில் நான் இவ்வாறு உணர்கிறேன். அரசு உண்மையில் ஒரு பெரிய பைத்தியக்காரத்தனமான சொல்.

வந்தே மாதரம்.

கடைசிக் காட்சி – திரை உயர்கிறது

என் நாட்டு மக்களே !

உங்கள் எல்லோரையும் நான் நேசித்தேன்

வணக்கம், உஷாராக இருங்கள்.

- ஜூலியஸ் பூசிக்.

தூக்கு மேடைக் குறிப்பு.

- வசுமித்ர

ரூபாயியத்- ஒமர்கய்யாம்

2011-08-11T21:00:00.000-07:00

மது அருந்துகிறேன் நிறைய, மண்ணுக்கடியில் நான் போன பிறகு

மண்ணிலிருந்து வெளிப்படும் அதன் மணம்;

ஒரு குடிகாரன் எனது மண்ணின் மேல் நடந்தால்,

எனது உடலிலிருந்து வரும் வாசனையே அவனுக்குத் தலைக்கேறும்படி போதையூட்டும்.

- 79

எவ்வளவு காலம் கைதிகளாக இருக்கப்போகிறோம் சலிப்புதட்டும் அறிவிடம்?

நாம் இங்கு நூற்றாண்டுகள் இருந்தாலென்ன, ஒரு நாள் மட்டும் இருந்தாலென்ன?

கிண்ணத்தில் மதுவை ஊற்று, நாமெல்லாம்

குயவனின் கடையில் மதுக்கிண்ணங்களாய் உருமாறுமுன்.

- 197

இரண்டு நாட்களுக்கும் சேர்த்து ஒருவருக்குக் கிடைப்பதெல்லாம் ரொட்டி ஒன்றும்

உடைந்த குடத்திலிருந்து ஒரு சொட்டு குளிர்ந்த நீரும் என்றால்,

உன்னைவிடக் கீழே இருப்பவர்களுக்கு நீ ஏன் ஏவல்புரிய வேண்டும்?

உன்னை ஒத்தவர்களுக்கு நீ ஏவல்புரிய வேண்டிய கட்டாயம் என்ன?

- 185

ஆங்கிலம் வழி தமிழில்

தங்க.ஜெயராமன்

ஆசை

க்ரியா பதிப்பகம்.

வாசகப் பதாகினி சூழ் பீதசாலம் கோணங்கி அவர்களுக்கு...….

2011-07-14T10:09:00.000-07:00

தார்மீகத்தில் வழியும் உப்புக்கத்தியின் குதிர்வாடைக்குள்ளிருந்து பெருகும் புளித்த சொற்களின் ஏகாந்த சொற்குருகில் விளைந்த ததாக சொப்பனச் சொல்லொன்றுங்களுக்கு.....

மறுவாசிப்பென்னும் புலிக்குகைக்குள் நீண்டு நெடிய தன்மசாதனப் புதிரில் நெளியும் இக்கடிதத்தை தங்களின் மேலான தலைக்கு மேல் கேள்விக்குறி நீளும் தற்கோலமாய் வைத்தெழுதுகிறேனய்யா. அதாகப்பட்டது பிரேளிகை சுவாசத்திலிருந்து பிருத்துவி முளைத்துத் துயிலும் பிரேதகத்தை தாங்கள் மைபூசிய செவ்விழிநீரறியும் ஊரறியும் உற்றாரும் தானறியும் சேவற்கொண்டைப் பித்தில் குடிபுகுந்தலையும் பிலுக்கு. முனைஞர் கூடியிழுத்த தீச்சுடர் வெறியேறிய காந்த சொரூப நித்திலப் பைங்கிளியின் உன்மத்த ரேகைதனை இழுத்திழுத்து உறையும் பனிக்காட்டின் மலிர்நிறை. என் கவனங்கொள் குடிபுகுந்த கொல்விழிகள் கண்டது தாத்பரியத்தின் தூரிகை சமைத்த எழுத்துருக்களை.

அச்சிட்ட மை காயும் நம்பலோடு உறைந்த நதியை இழக்கும் செவ்வரளிப் பூச்சூடிய நங்கை கிளர்ந்து மூலாதாரப் பொதிகலைத்து நேர்கோட்டில் சுருண்டிருக்கும் சதை கிழியும் உருப்பெருக்கி சுவாதிஷ்டானமுணரும் காட்டுக்குருவியின் இறக்கை மடிப்பில் துயிலும் பெருங்கிழவன் நணுகராகி உறை மறுத்து மணிப்பூரகமறுத்து அந்தர வாடையில் சொக்கிய குமரியின் அநாகதம் தூண்டி தலைகீழ்க் குத்தென விரைந்தொழுகும் விசுக்தியாய் நிலைகொண்டு ஆக்ஞை பிரதிபலிக்கும் கிழவனொருவன் பெருமூச்சு கோடரியைத் தலைகீழ்ப் பாய்ச்சலால் விரைந்து மூச்சடைத்து முயக்கம்பெற்று பித்தேறி செஞ்சடை சிதற உடுக்கையில் ஒலிக்கும் சஹஸ்ரஹாரம். அதாகப்பட்ட எழுத்துருவை வெட்டிக் கட்டி மறுமையிட அஞ்சி சொம்பல் துலக்கம் பெற குளிரூட்டப்பட்ட அறைக்குள்ளிருந்து வெள்விழி குறுக்கி பீளை வடியும் தூக்கத்தை மென்று கடைவாய் இறுக்கி கொட்டாய்தனில் கொட்டாவி விட்டுறையும் நாட்கூறில் நாங்கூழ் பாய்ச்சி நாகக்கோளிரண்டில் இருசுடைவளைந்து சூழும் பரிவேடம் திளைத்த வான்மீன் கிளர்ந்தொழியும் பெருந்தூமகேது பாயும் நட்டவிசியில் மையழித்து தெருபைரவன் குரல்வளையிருக காகிதத்தை கிழிக்காது கணிணிப்பெருமூச்சேக்கத்துக்குத் தின்னக்கொடுத்த கட்டுரையிது. கதையிது.

வாசகன் தாமதச் சொல்லில் குடிபெயர்வான்.நெஞ்சில் இறங்கும் கூரான கத்தியிறக்கும் பணித் தட்டான்போல் ஒரு வார்த்தை. பதினாறு ஆட்டைக் குமரனும், சீர்பன்னீர் ஆட்டைக் குமரியுமாகி ஒத்த மரபினும் ஒத்த அன்பினும் கற்பக நல்மர நல்பயனாகிய இருட்டில் கண்டான் வாசகன் எழுத்தாளன் ஏடறிவித்தவன் ஏமாற்றுக்கார இலக்கியம் செய் வித்தையை.

இதுவும் அது:

பதுமகோமளை கண் விழித்தாள் பற்றியெறிந்தது காணீர் போர்ச்சூடமுரசின் பத்திருபதுபாகங்களெனச் சிறு தோல். கருங்கையெனும் சதைக்குமிழுடைய தாங்களது சோம்பல்த் திறவால் வந்தவினையிதுவெனக்குமுறியிருகப்பற்றியிழுத்தயிழுப்பிலொழுகாத்தவக்கோலச்சுதி.

கல்குதிரைஇரண்டாயிரத்திரண்டிலொழிந்த வேனிற்காலங்களிழதழில் தாங்கள் மையிட்ட அச்சில்தலைப்பிட்டு வந்ததொரு தலையங்கம் தலையங்கமான சிறுகதையான காப்பிய வரிகொள்ளாத கானுறை வேங்கைச்சிறுபுலி வரிகள். பெண் - இசை - பித்தமொழி என்ற தலைப்பு இரண்டாயிரத்தி ஏழில் மைகாத்து அதே கதை தலையங்கத்தை சிறுகதையல்லாத வடிவென வரிகள் மாற்றி கதை தன் சொல்லியை விரும்பமாட்டாள் என மாற்றி அச்சிட்டு வாசகத் தலையில் பத்திருபது மிளகாய் பச்சையாய் அரைத்தூற்றி வாசகவிழி சிவந்த கதை இதுவை விளங்குங்கள் பெரியோய்.

சிறுகுறிப்பு:

கல்குதிரை 2002
வேனிற்காலங்களின் இதழ்
பிரிவுத் தலைப்பு : பித்த கலாந்தம்
தலைப்பு : பெண் – இசை – பித்தமொழி

இப்பிரிவின் கீழ் வந்த அவரது எழுத்தைத் தலையங்கம் எனலாம்.

அதே அது

இருள்வமௌத்திகம் ( சிறுகதைகளும் குறுநாவலும்)
என்று பிரசுரிக்கப்பட்டு, சம்பந்தப்பட்ட அதே தலையங்கம் “ கதை தன் சொல்லியை விரும்பமாட்டாள் ” என்ற தலைப்போட்டு சிறு வாக்கியங்களை எழுத்துக்களை மாற்றி வெளிவந்திருக்கிறது. இதை எப்படி வகைப்படுத்துவது எனத் தெரியவில்லை. இதுதான் மாந்த்ரீக எழுத்தா. வாசக பாவம் சும்மா விடாது.