Monday, September 23, 2019

அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும் - முன்னுரையாகச் சில சொற்கள் - எஸ்.பாலச்சந்திரன்.


                                





       இந்தியா முழுவதிலும் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு தலித் மக்களின் மீதான வன்முறைகள் அதிகரித்துள்ள காலம் இது. ஆதிக்கசாதியினரின் வெறித்தனமான கூச்சல்களுக்கு மத்தியில்தலித் மக்களின் கதறல்கள் காற்றோடு கரைந்து போய்க்கொண்டிருக்கின்றன. தலித் மக்கள் அனைவரையும் அவர்களின் ஆதரவு சக்திகளையும் ஜனநாயகரீதியாக ஓரணியாகத் திரட்டி ஒரு மாபெரும் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து நடத்த வேண்டியமார்க்சியத் தத்துவத்தையே தமது அடித்தளமாகக் கொண்டுள்ளஇடதுசாரிக் கட்சிகள்  தங்கள் குறிக்கோளில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகளைப் பெற்று விட்டன என்றும் கூற முடியாத நிலை. அதற்கான காரணங்கள் அகத்திலும் புறத்திலுமாகப் பல இருக்கலாம். இருப்பினும்சாதியப் படிநிலைகளை அமைத்துஅதன் மீது காலூன்றி நின்றுகொண்டிருக்கின்றபண்பாட்டு ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிறைந்த இந்தியச் சமூகத்தில் இடதுசாரி இயக்கங்கள் நடத்தி வருகின்ற போராட்டம் சாதிய அமைப்பு முறையையே அடியோடு தகர்த்தெறிவதற்கான போராட்டம் ஆகும். சாதிய வன்முறைகளுக்கும் கொடுமைகளுக்கும் எதிரான போராட்டம் சாதியையே ஒழிக்க வேண்டும் என்பதற்கான போராட்டமாகத்தான் இருக்க முடியும் என்ற புரிதல் மார்க்சிய இயக்கங்களுக்கு உண்டு.

சாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு இதே காலத்தில் டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் அவர்களது பங்களிப்புகள் மகத்தானவை என்பதிலும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளுக்கு மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதற்பாதியில் இந்தியா முழுவதிலும் பிற்படுத்தப்பட்டதாழ்த்தப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்களிடம் சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதில் அவர் செய்த சாதனை மிகப்பெரியது. தலித் மக்களுக்கென்றே இயக்கங்களைத் தொடங்கியவரும் அவர்தான்.

அதே நேரத்தில் சாதி அடையாளங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டுஅவரவரது சாதி அடையாளத்தைச் சார்ந்து அமைப்புகளை உருவாக்கிதமது அமைப்பின் நலன்களுக்கான போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக மட்டுமே சாதிய வன்முறைகளுக்கெதிரான போராட்டத்தைக் கருதிச் செயல்படுவதும் தற்போது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. சாதி ஒழிப்பை இலட்சியமாகக் கொள்ளாமல்தமது சாதி அடையாளத்தையே முழுமுதலானதாகக் கருதி வருகின்றஒட்டுமொத்த சமூகத்தில் சாதியின் முக்கியத்துவத்தைத் தகர்க்கின்ற பார்வையை வகுத்துக் கொள்ளாமல்சொந்த சாதிக்கான ஆதாயங்களை - பல நேரங்களில் இவை சொந்த ஆதாயங்களாகவும் சீரழிந்துவிடுகின்றன-மட்டுமே முன்னிலைப் படுத்துகின்றஅடையாள அரசியல் பேசுகின்ற இயக்கங்கள்/ அமைப்புகள் நாடெங்கிலும் அதிகரித்து வருகின்றன.

உலக அளவிலும்நாடு முழுவதிலும் நாள்தோறும் உருவாகிவரும் புதுப்புதுப் பிரச்சினைகளுக்கும் முகம் கொடுக்க வேண்டிய நெருக்கடியில் இருக்கின்ற இடதுசாரி இயக்கங்களோ நாட்டின் மாறி வரும் புதிய சூழ்நிலையில் வைத்து சாதிப் பிரச்சினையை முதன்மை முக்கியத்துவம் வழங்கி அணுகாமல்அப்பிரச்சினையின் தீவிரத்தையும் அவசரத் தன்மையையும் குறைத்து மதிப்பிட்டு வருகின்றனசாதி ஒடுக்குமுறைகளை சமூக – பொருளாதார- பண்பாட்டுப் பிரச்சினையாகக் கருதி ஆய்வு செய்வதில் போதாமைகள் நிலவுகின்ற காரணத்தால்பல்வேறு சமூகப் பிரச்சினைகளைப் போல் சாதிப்பிரச்சினையையும் மிகவும் பொதுப்படையான பிரச்சினையாகக் கருதிஅதற்குத் தீர்வு காண முயல்கின்றன.

தலித் மக்களுக்கான சமநீதிபண்பாட்டு சமத்துவமிக்க சமுதாயம் ஆகியவற்றை அமைப்பதற்கு  இவ்விரு போக்குகளுமே உதவப்போவதில்லை. தலித் அமைப்புகளும் இடதுசாரி இயக்கங்களும் ஓர் ஒருங்கிணைந்த பார்வையை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட வேண்டிய தருணம் இது. இதனைப் பெரும்பாலான இடதுசாரி இயக்கத் தோழர்கள் புரிந்து கொண்டுள்ளனர். இடதுசாரி இயக்கங்கள் முன்னெடுக்கின்றபொருளாதாரரீதியானவை அல்லாத பெரும்பாலான போராட்டங்கள் மட்டுமின்றிபொருளாதாரப் போராட்டங்களில் கணிசமானவையும்கூட தலித் மக்களின் வாழ்வுரிமைக்கான போராட்டங்களாக இருப்பதற்குக் காரணம் இதுதான். 

அம்பேத்கரின் படைப்புகளைத் தமிழில் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சியிலிருந்துசாதி மறுப்பு இலக்கியங்களை- அவை தலித் சமூகப்பிரிவைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர்களால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும்தலித் அல்லாதவர்களால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும்-வெளியிடுவது வரையில் இடதுசாரி எழுத்தாளர்களும் சிந்தனையாளர்களும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருவதற்குக் காரணம் இதுதான்.

உலகமயமாக்கலின் உயர்தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிசாதிய சமூகத்தின் அடித்தளத்தில் கீறல்களை ஏற்படுத்துவதற்குப் பதிலாக,உலகமயமாக்கலின் ஏவல் பணி செய்யும் இந்துப் பாசிசத்தையே வலுப்படுத்தியுள்ளது என்றும்இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் இந்த இந்துப்பாசிசத்தின் கருத்தியல் உள்ளடக்கமாக பார்ப்பனியமும். பொருளாதார உள்ளடக்கமாக உலகமயமாக்கலும் விளங்குகின்றன என்றும்மேலும் உலகமயமாக்கலானது வினோதமான விதத்தில்ஏற்கனவே இங்கு நன்றாக வேரூன்றியுள்ள நிலப்பிரபுத்துவ மதிப்பீடுகளுக்கு உரமிடுவதாக அமைந்துள்ளது என்றும்உலகில் வேறெந்த நாட்டிலும் இடம்பெற்றிராத தீண்டாமை” என்னும் கொடிய வழக்கம் ஜனநாயகத்திற்கு எதிரானது மட்டுமின்றிமனிதகுலம் இதுவரை கண்டவற்றிலேயே மிகவும் கொடுமையான,மிகவும் மனிதத்தன்மையற்றமிகவும் அருவருப்பான வழக்கமாகும் என்றும் உரக்கச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்கள் இடதுசாரிச் சிந்தனையாளர்களே. 

ஆனால் ஒட்டுமொத்த சமூக விடுதலையிலிருந்து தலித் மக்களின் விடுதலை-சாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தின் வெற்றி-பிரிக்கமுடியாதது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாத தலித் அறிவுஜீவிகளின் தலைமையிலான சில தலித் இயக்கங்கள் தங்கள் அடையாள அரசியலுக்கு இடதுசாரிகளால் இடைஞ்சல்கள் ஏற்படக்கூடும் என்று கருதிஇடதுசாரி இயக்கங்களின் செயல்பாடுகளைக் குறைகூறுவதில் தொடங்கிகம்யூனிஸ்ட் இயக்க எதிர்ப்புமார்க்சிய எதிர்ப்பு என அதனை விரிவுபடுத்திக்கொண்டுமார்க்சியர்களின் மீதும்மார்க்சியக் கருத்தியலின் அடிப்படையிலான இயக்கங்களின் மீதும் மிக மோசமான அவதூறுகளைப் பொழிவதில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகின்றன. அம்பேத்கரின் எழுத்துகளையும் வாழ்க்கைப் பணிகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்டு முன்வைக்கப்படும் அம்பேத்கரியம் என்னும் கருத்தியலின் பிரதிநிதிகளாகவும் ஆய்வறிஞர்களாகவும் வலம் வருவோரின் பங்கு இதில் குறைத்து மதிப்படத்தக்கதல்ல. அம்பேத்கரை முன்வைத்துஅவரது சாதி மறுப்பு அரசியலை முன்வைத்துஇவர்கள் நிறுவுவதற்கு விரும்புவதெல்லாம்சாதி அடையாளத்தை மையமாகக் கொண்டஇன்னும் துல்லியமாகச் சொல்வதெனில்தலித் அடையாளத்தை மையமாகக் கொண்டசாதியத்தை நிரந்தரமாக அழிப்பதற்கும் சாதியற்ற சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கும் எதிரான அரசியலை முன்வைக்கின்ற அடையாள அரசியலைத்தான்அவ் அடையாள அரசியலின் வழியாக தலித் மக்களின் வாழ்வுரிமைகளுக்குப் போராடுவதைக் காட்டிலும் அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெறுவதே இதன் நோக்கம்.

அம்பேத்கரை ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்தமக்களின் மகத்தான தலைவர் என்பதற்கும் மேலாககடவுளைப் போல் வழிபடுகின்றவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகிக்கொண்டே வருகிறது. அவர் ஒரு மனிதப் பிறவிதான் என்று நம்ப விரும்பாதவர்கள் இவர்கள்சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் அம்பேத்கரிடமே தீர்வு இருக்கிறது என்று நம்பவைப்பதற்கு இவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சி அளப்பரியது. பொதுவாகதனது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதி முழுவதிலும் பகுத்தறிவுவாதியாக வாழ முயற்சி செய்த அம்பேத்கர்தனது வாழ்வின் இறுதி ஆண்டுகளில்இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறுவதாக அறிவித்து பௌத்த மதத்தை ஏற்றுக்கொண்டது ஒரு சறுக்கல்தான் என்று இவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். மாறாகஅதை நியாயப்படுத்துவதற்கு முயற்சி செய்வார்கள். மேலும்தலித் மக்களுக்கு விடுதலையைத் தேடித் தரப்போவது தனது பௌத்தமே என்று அம்பேத்கர் கூறியபோதிலும் அவர்தொடக்க காலப் பௌத்தத்தை-அதன் பகுத்தறிவுப்பூர்வமான உள்ளடக்கத்தைக் கருதி-ஏற்றுக்கொண்டவரல்லமாறாகபிற்காலத்தில் பெருமளவுக்குப் பகுத்தறிவு அடிப்படைகளைக் கைவிட்டு வெறும் மூடநம்பிக்கைகளின் புகலிடமாக மாறிப்போன மகாயான’ பௌத்தத்தையே ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார் என்று சொன்னால் அதை நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள். மாறாக, “மகாயான” பௌத்தம் கூறுகின்றசர்வ வல்லமை படைத்த போதிசத்துவராகவே அம்பேத்கரை மாற்றி, “திருவுருவ” உருவாக்கத்தில் ஈடுபடுவார்கள். இத்திருவுருவ வழிபாட்டை யார் எதிர்த்தாலும்விமர்சித்தாலும்அவர்களை தலித் மக்களின் விரோதிகள்” என்றும், “ஆதிக்கச் சாதி வெறியர்கள்” என்றும் முத்திரை குத்துவார்கள். அம்பேத்கருக்கு எதிரான எந்தவொரு விமர்சனத்தையும் இங்கு முன்வைப்பவர்களுக்கு இங்கு நேருவது இதுதான். எங்கே தன்னைச் சாதி ஆதிக்கவாதி (அல்லது ஆதிக்க சாதி வெறி பிடித்தவர்) என்று சொல்லிவிடுவார்களோ என்று அஞ்சியே நிறையப்பேர் இங்கு மௌனமாகி விடுகிறார்கள். இந்த மௌனம் விட்டுச்செல்கின்ற இடைவெளியில்தான் அடையாள அரசியல் பேசும் அம்பேத்கரியமும்வர்க்கப்போராட்டத்தை நீக்கி பன்மைக் கட்டமைப்புகளை முன்வைக்கும் பின்நவீனத்துவமும்தற்கால சமூகத்தில் நிலவும் சகல பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம் காலனிய ஆட்சிக் காலமே என்று பேசும் பின் காலனியமும்வகுப்புவாதச் சிந்தனையும்  ஒன்று கலக்கின்றன. இடதுசாரிக் கட்சிகளுக்குள்ளும் வெளியிலும் நிகழ்வது அநேகமாக இதுதான். மார்க்ஸை விமர்சித்துவிட்டு நீங்கள் மார்க்சியக் கட்சிகளில் தொடர்ந்து நீடிக்க முடியும்ஆனால் அம்பேத்கரை விமர்சித்துவிட்டு நீடிக்கமுடியாது. இந்த சமயத்தில் அம்பேத்கர் மீதானவிமர்சனங்களற்ற புகழுரைகளின் உரத்த கூச்சல் விண்ணை முட்டுகிறது. தலித் மக்களின் விடுதலைக்கு இது சற்றும் பயன்படாது என்ற போதிலும்அம்பேத்கரின் பௌத்த மத மாற்றத்தையும் அவரது மத நம்பிக்கைகளையும் விமர்சனமேதுமின்றிப் பரப்புவதும்அதை “ அம்பேத்கரிய பௌத்த அடையாள மீட்டுருவாக்கம்” என்று போற்றிப் புகழ்வதும்தங்கள் அடையாள அரசியலை முன்னெடுப்பதற்கான முக்கியமான கருவிகளில் ஒன்றாக அவரது மத நம்பிக்கையைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதும் இன்றைய தலித் விடுதலை அரசியலின் நிகழ்ச்சிநிரலில் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டுவிட்டன. முழு தலித் சமூகத்தையும் தங்களுக்கு இணக்கமாகக் கொண்டுவருவதற்கும்பாட்டாளிவர்க்க இயக்கத்துடன் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளாதவாறு அவர்களைத் தடுப்பதற்கும் ஆளும் வர்க்கங்கள் மேற்கொண்டுவரும் முயற்சிகளுக்குஇத்தகைய தலித் அறிவிஜீவிகளின் செயல்பாடுகள் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் துணைபுரிகின்றன. தலித்  மக்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினர்  சமஸ்கிருதமயமாக்கப்படுவதையும் பாசிச இந்துத்துவக் கொடியின்கீழ்க் கொண்டுவரப்படுவதையும்உலகமயமாக்கல் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கப்படுவதையும்தன்னார்வ அமைப்புகளாலும் ஆக்ஸ்ஃபாம்போர்டு ஃபவுண்டேஷன் போன்ற அறக்கட்டளைகளாலும் தலித் அமைப்புக்களுக்கு ஏகாதிபத்திய நிதி கையளிக்கப்படுவதன் மூலம்   இவ்வகை அமைப்புகளில் பணியாற்றும் தலித் மக்கள் அதிருப்தியாளர்களாக”, “செயலற்றவர்களாக” வைத்திருக்கப் படுவதையும் இந்த தலித் அறிவுஜீவிகள் கண்டுகொள்வதில்லை. மார்க்சிய இயக்கங்களிலிருந்தும் அவ்வியக்கங்கள் மேற்கொள்கிற புரட்சிகரமான போராட்டங்களிலிருந்தும் அம் மக்களை விலக்கி நிறுத்துவதில் மட்டுமே அவர்கள் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறார்கள்.

இந்த நிலையை மாற்றுவதற்குப் பெருமுயற்சி தேவை. உரையாடல்களின் மூலம் பொதுவான உணர்வு நிலையையும் நிலைப்பாடுகளையும் வகுத்துக்கொள்ளலாம் என்ற நம்பிக்கைக்கு இடமிருப்பதாக நம்பிய நாட்களெல்லாம் கடந்து போய்விட்டது போல் தோன்றுகிறது- ரங்கநாயகம்மா அவர்கள் தெலுங்குமொழியில் எழுதிஆங்கிலம் வழியாகத் தமிழில் கொற்றவை அவர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்த சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு:புத்தர் போதாது!அம்பேத்கரும் போதாது!மார்க்ஸ் அவசியத்தேவை” என்ற நூலுக்கு தமிழ்நாட்டு தலித் அறிவுஜீவிகள் காட்டியசொல்லுந் தரமற்ற எதிர்வினையும்,அதைத் தொடர்ந்து மார்க்சியத்திற்கும் தலித்தியத்திற்கும் இடையிலான சாதியும் வர்க்கமும்’ குறித்த ஆக்கப்பூர்வமான விவாதத்தை முன்னெடுக்கும் வகையில் கொற்றவை அவர்களால் தொகுத்து வெளியிடப்பெற்ற சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும்:தொடரும் விவாதம்என்ற நூலுக்கு எந்த எதிர்வினையும் காட்டாமல் அதே தலித் அறிவுஜீவிகள் இன்றுவரை கடைப்பிடித்துவரும் மௌனமும் இந்த நம்பிக்கையின் முடிவை உணர்த்துகின்றன. இந்த நிலையில்,(பகத்சிங்கின் மொழியில் கூறுவதெனில்) கேளாத செவிகளைக் கேட்க வைப்பதற்குஒரேயொரு வழிமுறை மட்டும்தான் மிச்சமிருக்கிறது. எப்படியாவது உண்மையை உரக்கப் பேசி,அச்செவிகளில் விழவைப்பதுதான் அது. அப்படி உரக்கப் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும் வெடிகுண்டுச் சப்தமாய் கேளாத செவிகளைக்கிழித்து உட்புக வேண்டும். கேள்விக்கணைகளாகப் பாய்ந்து செல்கின்ற ஒவ்வொரு சொல்லும்கேட்போரின் இதயத்தைக் கிழித்து அங்கே உண்மையைப் பதிக்க வேண்டும். இந்த நோக்கத்துடன் தோழர் வசுமித்ர அவர்கள் மேற்கொண்ட கடும் உழைப்பின் விளைபயனே இந்நூல்.

பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் அவர்களின் ஆய்வுக் குழப்பங்களைவாசகர்களின் மனங்களை மாற்றவேண்டும் என்ற நோக்கில் அவர்களைக் குறைத்து மதிப்பிட்டு அவர் எழுதி வைத்திருக்கும் பகுத்தறிவுக்குப் புறம்பான கருத்துகளைஅதன் பின்னணியில் இருந்ததலித் மக்களுக்கான விடுதலையை மட்டுமே பற்றிச் சிந்தித்ததன் விளைபயனாக எழுந்தவகுப்புவாதக் கண்ணோட்டத்தின் தர்க்கரீதியான முடிவாகத் தன்னுணர்வுடனோதன்னுணர்வின்றியோ அவர் வந்தடைந்த அடையாள அரசியலைவசுமித்ர தனது கூர்மையான அரசியல் பார்வையுடனும் தர்க்க வாதங்களுடனும் விமர்சிக்கின்றார். அவ்விமர்சனங்கள் வசுமித்ர மார்க்சிய அரசியல் சார்பையும் விமர்சனக் கூர்மையையும் கொண்டிருப்பதால் மட்டுமின்றிஉண்மை என்னும் உரைகல்லில் சோதித்துப் பார்த்து முன்வைக்கப்பட்டவையாகவும் இருப்பதால்நூல் நெடுகிலும் அவரது வாதங்கள் தொடர்ந்து வெற்றி பெற்றுக்கொண்டேயிருக்கின்றன. அதே நேரத்தில்சமூக மாற்றங்களில்,சாதிய சமூக அமைப்பைத் தகர்ப்பதில் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் அவர்கள் ஆற்றிய ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்புகளையும் சரியாக மதிப்பிடுகிறார் வசுமித்ர. பொதுவாக அம்பேத்கரின் தத்துவசமயப் பார்வையிலிருக்கும் சிக்கல்களை விமர்சிப்பதே இந்நூலின் நோக்கம் என்றபோதிலும் விவாத முறைகளும்தரவுகளை முன்வைக்கும் விதமும்ஆய்வு முடிவுகளுக்கு வந்து சேரும் பாங்கும் காய்தல் உவத்தலின்றி” நடுநிலையுடன் திகழ்வதைக் காணமுடியும். மொத்தமாகதமிழகத்தில் அம்பேத்கரைக் கடவுளின் திருவுருவாகக் காண்பவர்களில் பலரையும் அம்பேத்கர் மீதான வசுமித்ர-வின் ஆய்வு-விமர்சன முடிவுகள் சங்கடப்படுத்தக் கூடுமெனில்அதற்குக் காரணம் அவர்களது அடையாள அரசியல் சார்பும் ஆய்வு அடிப்படையற்ற முன்முடிவுகளும்தான் என்பதில் சந்தேகமில்லை. உண்மையான தலித் விடுதலையிலும்பகுத்தறிவின்மைக்கு எதிரான போராட்டத்திலும்,  சமத்துவமும் சமநீதியும் நிலைபெறுகின்ற சோஷலிச சமூகத்தை நிறுவுவதற்கான போராட்டத்திலும் ஈடுபட்டு வருகின்ற அனைவருக்கும்தமிழகச் சூழலில் யார் எவர் என்று அடையாளம் காட்டுகின்ற நோக்கில் இந்நூலுக்கு முன்னோட்டம்” ஒன்றையும் வசுமித்ர வழங்கியுள்ளார். இதுஅடையாள அரசியலோடு-அதாவது தலித் இயக்கங்களோடு-தொடர்புடையவர்களின் சார்பு நிலைகளை மட்டும் சுட்டுக்காட்டுவதோடு நின்றுவிடவில்லை: ஆயிரம் பக்கங்களுக்கு நீளக்கூடிய இத்தகைய நூலை அவர் எழுதுவதற்கான ஆய்வு அடிப்படைகளையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

பாபாசாகேப் அம்பேத்கரின் தத்துவ,சமயக் கண்ணோட்டங்களை விமர்சிப்பற்காக மட்டும்தான் வசுமித்ர இந்த நூலை எழுதியுள்ளாராஇல்லைமதத்தின் அடிப்படையைக் கொண்டு கட்டியெழுப்பப்படும் அரசியல்விடுதலைக்கு வழி வகுக்காது;மாறாக அடையாளத்திற்குள் சிறைபட்டுச் சின்னாபின்னமாகிவிடும் என்று சொல்வதற்காகவும்தான். அது மட்டுமாஇல்லை. சாதியை ஒழிப்பதும்அடையாளங்களை நிராகரிப்பதும்பாட்டாளிவர்க்க உலகக் கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையிலான புரட்சிகரச் செயல்பாட்டின் மூலமே சாத்தியப்படும்;அதற்கு எத்தகைய பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்தை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்அதுகுறித்துத் தலைசிறந்த மார்க்சிய அறிஞர்களும் ஜனநாயகச் சிந்தனையாளர்களும் என்ன சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்றெல்லாம்  எடுத்துச் சொல்வதற்காகவும் தான்.

ஏறத்தாழ ஆயிரம் பக்கங்களில் எழுதப்பட்டாலும் இறுதிவரை சுவைகுன்றாமல் வாசகர்களை நடத்திச் செல்லும் ஆற்றுவெள்ளம் போன்ற நடை! அம்பேத்கரை புறவயமான,  வரலாற்றுப் பொருள் முதல் வாதப் பார்வையோடு அணுகி விமர்சிக்கின்ற முதல் தமிழ் நூல் இது. சொல் புதிது பொருள் புதிது” என சோதிமிக்க” நவ உரைநடை நூலைத் தமிழுக்கு அளித்துள்ள தோழர் வசுமித்ர அவர்களை அன்புடன் வாழ்த்துகிறேன்.



Monday, April 22, 2019

பத்திரிக்கையாளர்கள் அமைதியாக இருக்கும் நாட்டில் ராணுவம் புன்னகையுடன் நுழைகிறது






அப்படித்தான் இருக்கிறது
பத்திரிக்கையாளர்கள் 
அமைதியாக 
இருக்கும்போது 
நாடு 
தன் நிர்வாணத்தை 
அமைதி நிரம்பிய 
எள்ளலுடன் ஒருமுறை கவனித்துக்கொள்கிறது

உண்மையில்
பத்திரிக்கையாளர்கள்
நாட்டின்
குடிமக்களுக்கு
உள்ளது உள்ளபடி 
மிக நேர்த்தியாக இல்லாவிடினும்
அசிங்கமாகவாவது 
குடிமக்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கவேண்டும்
மாறாய்
அவர்கள் விளம்பரம் செய்கிறார்கள்

விளம்பரம்
மக்களை
அவர்கள்
விரும்பவியலாதவாறு
வெறுக்க வெறுக்க
வன்புணர்ச்சி செய்கிறது

காகிதங்களிலோ
பத்திரிக்கையாளர்கள்
வசந்தங்களை இசைத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்

அறியமுடியாத துப்பாக்கிகளின் வர்ணனையை
ஆட்சியாளர்கள்
செய்திகளில் ஒளிபரப்புகிறார்கள்

ஆண்களின் இறுகிய பிருஷ்டமும்
பெண்களின்
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட
நளினமான சதையும்
குடிமக்களுக்குக் காட்டப்படுகையில்
அரசியல்வாதிகள்
அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுகின்றனர்

பத்திரிக்கையாளர்கள் மௌனமாக இருக்கும் நாடு உருப்படப்போவதில்லை

ஆம்
மக்கள்
நிர்வாணத்தை எப்பொழுதும்
கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கப்போவதில்லை

நிர்வாணம் என்பது அரசின் தத்துவார்த்தச் சொல்
அம்மணம்
இது 
மக்களின்
சொல்லாக இருக்கிறது

நிர்வாணமாக இருப்பதென்பது
அரசியல்வாதிகளுக்கு உகந்ததாக இருக்கையில்
அம்மணத்தை மக்கள் வெறுக்கிறார்கள்

குழந்தைகள் அம்மணத்தை கேலி செய்கிறது
நடிகைகளின் நிர்வாணங்கள்
நிர்வாணத்தில் நாகரீகம் செலுத்தப்படுகையில்
அம்மணத்தில் பசி தன் விகாரத்தைக் காண்பிக்கிறது

மக்கள்
அமைதியாய் இருக்கின்றனர்
சொல்லமுடியாத
வார்த்தைகளை
திறக்க முடியா உதடுகளால் கடித்து மென்றபடி
அம்மணக் குருதி 
கசியும் வரை

மக்கள்
எப்பொழுதும் இப்படியே இருக்கப்போவதில்லை
கசியும் குருதியில்
ஆட்சியாளர்களுக்கான வெடிகுண்டின்
கந்தகவாசனையை அறிந்து கொண்டிருக்கிறான் 
கவிஞன்

அவன் நாசி எப்பொழுதும் மக்களையே நோக்கியிருக்கவேண்டும்
இப்படியாகத்தான் கவிஞன் தன்னை உற்பத்தி செய்கிறான்
இறந்து விடாமல்

பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு
தகவல்கள் இருக்கிறது
செய்திகள் இருக்கிறது

உண்மையில் அழும்
குமுறும்
நெஞ்சில் அடித்துக் கதறும்
பத்திரிக்கையாளனே நாட்டுக்குத் தேவை
பத்திரிக்கைகள் பொய் சொல்லுகையில்
பத்திரிக்கையாளன் தலை குனிகிறான்
வரலாறு மிகுந்த வன்மத்துடன் அவனை நகர்ந்து செல்கிறது

பத்திரிக்கைகளுக்கு தெரியாத பத்திரிக்கையாளன்
அல்லது கவிஞனுக்குத் தெரியும்

உண்மையில்
பசித்த மக்கள்
உணவை உற்பத்தி செய்வதை விட வெடிகுண்டுகளை
உற்பத்தி செய்யவே விரும்புவார்கள்
பசி 
வெடிகுண்டுகளின் புன்னகையைத் தயாரித்துவிடுகிறது

மக்கள்
புன்னகை செய்யும்பொழுது

அரசு மௌனமாகிறது.

Saturday, April 13, 2019

அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்- நூல் மதிப்புரை.



                      



அம்பேத்கர் இந்துமதத்திலிருந்து விலகி பௌத்த மதத்தை தழுவினார். ‘பௌத்த மதத்திற்கு ஒரு பைபிள் தேவை’ என்று கூறிய அம்பேத்கர் ‘புத்தரும் அவரது தம்மமும்’என்ற நூலை  எழுதியுள்ளார். இது பரவலாக வாசிக்கப்பட்டு வருகிறது.

பல இலட்சக்கணக்கான மக்களின் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக இருக்கும் அம்பேத்கர் கடவுளாகத் துதிக்கப் படுகிறார். இந்த நிலையில் வசுமித்ர எழுதியுள்ள நூல், அம்பேத்கர் குறித்து பல நியாயமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
ஏற்கெனவே  ‘சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு : புத்தர் போதாது! அம்பேத்கர் போதாது! மார்க்ஸ் அவசியத் தேவை!’ என்ற நூலை மொழிபெயர்த்தவர் கொற்றவை. அவருடைய வாழ்நாள் தோழனான வசுமித்ர இந்த நூலை எழுதியுள்ளார். அந்த நூலை வெளியிட்ட குறளி பதிப்பகம்தான் இந்த நூலையும் வெளியிட்டுள்ளது. ஏற்கெனவே வெளிவந்துள்ள ரங்கநாயகம்மாவின் நூலுக்கு வந்த எதிர் வினைகளின் தொடர்ச்சியாக  ‘அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்’ என்ற இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது எனலாம்.

மிகக் கடுமையான உழைப்பின் விளைவாக இந்த 920 பக்க நூலை வசுமித்ர படைத்துள்ளார். கிட்டத்தட்ட  இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளனஎனவே இது பெரிய நூலாகிவிட்டது .

 ‘என் ஆசான் காரல் மார்க்ஸ்’ என்று பெருமையாக நூலின் முதல் பக்கத்திலேயே குறிப்பிடுகிறார். தென்னாட்டு கோசாம்பி என்று அழைக்கப்படும் நா.வானமாமலைஎஸ்.தோதாதிரிவெ.கிருஷ்ணமூர்த்திதேவ.பேரின்பன் போன்ற மார்க்சிய அறிஞர்களை பெருமையாகச்  சொல்லுகிறார் வசுமித்ர. எனவே இந்த நூல் மார்க்சிய கண்டோட்டத்தில் அம்பேத்கரைப் பார்க்கிறது என்று நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

‘அம்பேத்கர் மற்றும் அவருடைய புத்தர்பற்றி’ இந்த நூல் பேசுகிறது. ‘புத்தரை அழகுடையவராக ஆராதனை’ செய்கிறார் அம்பேத்கர். அவருடைய உயரம்அங்க லட்சணம்கம்பீரமான தோற்றம்உயரம் எல்லாமே வர்ணிக்கப்படுகிறது. புத்தரை கடவுளாக்கி விமர்சனம் செய்யும் அம்பேத்கரை இந்த நூல் சமரசமின்றி விமர்சனம் செய்கிறது. ‘வசுமித்ரவின் வார்த்தைகள் யோசிக்க வைக்கும் வார்த்தைகள்’ என்கிறார் இதற்கான முன்னுரை எழுதியுள்ள தி.சு.நடராசன்.

மொழிபெயர்ப்பாளரும்மார்க்சிய அறிஞருமான கோவை. எஸ்.பாலச்சந்திரன் இந்த நூலின் சாரத்தை ஓரிரு பக்கங்களில் சொல்லுகிறார். ‘வசுமித்ரவின் வாதங்கள் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டே இருக்கின்றன’ என்கிறார் எஸ்.பாலச்சந்திரன்.

தன் வாழ்வின் பெரும்பகுதி முழுவதிலும் பகுத்தறிவுவாதியாக வாழ முயற்சி செய்த அம்பேத்கர் பௌத்தமதத்தை ஏற்றுக் கொண்டது ஒரு சறுக்கல்தான் என்கிறது இந்த நூல். மேலும் தொடக்க கால பௌத்தத்தை அதன் பகுத்தறிவுப் பூர்வமான உள்ளடக்கத்தை அம்பேத்கர் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. மாறாக மூட நம்பிக்கைகளின் புகலிடமாகிப்போன மகாயான பௌத்தத்தையே ஏற்றுக் கொண்டார் என்கிறது இந்நூல். ‘பாசிசத்தின் கருத்தியல் உள்ளடக்கமாக பார்ப்பனியமும்பொருளாதார உள்ளடக்கமாக உலகமயமாக்கலும் விளங்குகிற இந்தக் காலகட்டத்தில் தலீத் அறிவு ஜீவிகள் கம்யூனிச எதிர்ப்பில் ஈடுபட்டு அடையாள அரசியலை முன்னெடுக்கின்றனர். இப்படி அடையாள அரசியல் பேசுவோரும்தலீத் அறிவுஜீவிகளும் தலீத் மக்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினரை சமஸ்கிருதமயமாக்கப்படுவதையும்அவர்களை உலகமயமாக்கல் கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொள்ள வைப்பதையும் செய்கின்றனர்’ என்று மிகக் கவலையோடு சொல்லுகிறார் எஸ்.பாலச்சந்திரன்.

 ‘அம்பேத்கரின் ஒருநாள் வாழ்க்கையை நம்மால் இந்த நிலைமையில் வாழ்ந்து கடக்க முடியாது’ என்று சொல்லும் வசுமித்ர, நீண்ட தூரம் போராட்டத்தோடு பயணித்து இறுதியில் மனச்சோர்வோடு நிறுவனமயமான ஆன்மீக புத்தத்தின் பாதையில் அம்பேத்கர் முடிவடைந்ததை ஏற்றுக் கொள்ளமுடியவில்லை. அம்பேத்கரது பௌத்தத்தை (நவயானம் எனச் சொல்லப்படுவதை) ஆய்வு செய்து எனது விமர்சனங்களை முன் வைக்கிறேன் என்கிறார். கடவுளாக்கப்பட்ட புத்தரை ஏன் அம்பேத்கர் படைத்துள்ளார்அது குறித்தான ஆய்வும் முடிவுமே இந்த நூல். அம்பேத்கர் தனது  இறுதிக் காலத்தில்  ‘பௌத்த பிக்குகள்’ மனநிலையில் புத்தரை அணுகியிருக்கிறார். இது இளமைக்கால அம்பேத்கருக்கு முரணான சித்திரம் என்கிறார் வசுமித்ர.

உழைப்பு குறித்து எந்த எதார்த்தமான புரிதலும் இல்லாத ஒரு பௌத்தத்தைமனதை அடக்க உழைகாமத்தை அடக்க உழைபுலன்களை அடக்க உழை என்று தனி மனிதக்கருத்தியல் ரீதியான ஒழுக்கவாதத்தைவர்க்க கருத்தியலுக்கு இணையாக வைத்து பேசுவதன் மூலம் தவறு இழைக்கிறார் என்கிறார் வசுமித்ர.

அம்பேத்கருடைய எழுத்துக்கள் காலவரிசைப்படி தொகுக்கப்படவில்லை. இதனால் அவர் இறுதியாக சொன்ன கருத்து என்னவென்று நமக்குத் தெரியவில்லை. அவரது கருத்துக்களை இடம் மாற்றிவெட்டிப் போட்டு அரசியல் தன்மையற்ற மேற்கோள்களாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்று சொல்லுகிறார் வசுமித்ர. அம்பேத்கரது மதமாற்றச் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் மஹர் சாதியனரை ஒட்டியே நடந்திருக்கிறது  என்கிறார் நூலாசிரியர்.

‘அம்பேத்கர் மார்சை விமர்சித்து வந்தாலும் அவரை நெஞ்சில் சுமந்தார்’ என்று அருணன் சொல்லுவதெல்லாம் நழுவல்வாதமே என்கிறார்.மார்க்சை நிராகரித்து புத்தரை முன்மொழிந்த அம்பேத்கர் பற்றி  எஸ்.வி.ராஜதுரை,வ.கீதாஅ.மார்க்ஸ்ரவிக்குமார்பிரேம்முத்துமோகன்அருணன் என எவரும் ஆய்வுப்பூர்வமாக ஒரு கட்டுரையைக் கூட எழுதியதில்லை என்கிறார்.பௌத்தம் துக்க கோட்பாட்டை முன்வைத்து மக்களின் புரட்சிகர உணர்வை மேலெழும்ப விடாமல் பார்த்துக் கொண்டது என்கிறார் வசுமித்ர.

பௌத்தம் என்றுமே அரசர்களை எதிர்த்ததில்லை. அரச ஆதரவோடுதான் இருந்ததால்தான் அது படைவீரர்களை பிக்குகளாக சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. சுரண்டலுக்கு ஆதரவாக  இருந்ததால்தான் வணிகர்களின் ஆதரவு கிடைத்தது. இல்லையென்றால் ஆயிரக்கணக்கானவர் தங்கிப் படித்த நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கு உணவு எப்படி கிடைத்தது என்கிறார். எனவே சுரண்டலை பாதுகாத்த பௌத்தத்தையும்சுரண்டலுக்கு எதிரான மார்க்சியத்தையும் ஒன்றாக பார்க்கவே முடியாது என்கிறார்.

நூலைப் பார்க்கையில் மலைப்பாக இருக்கிறது. ஆனால் படிக்க ஆரம்பித்தால் எளிதாக நகர்கிறது. என்னுரையில் தான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பதை 120 பக்கங்களில் சொல்லுகிறார். இதனை விவரிக்கும் விதமாக நூலின் எஞ்சிய பகுதிகள் அமைகின்றன. அம்பேத்கர் குறித்த தனது முடிவுகளை நிறுவுவதற்காக பல்வேறு அறிஞர்களை அவர்கள் அடையாள அரசியலை பேசினாலும் சரிமார்க்சிய அரசியலை பேசினாலும் சரி. அழைக்கிறார் வசுமித்ர.

 ‘இந்தியக் கம்யூனிஸ்டு கட்சிகள் அம்பேத்கரை எப்படி அணுகுவது என்பதில் அமைப்பு ரீதியாகதத்துவ ரீதியாக எந்தப் பொதுக் கருத்தையும் வைத்ததில்லை என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். ‘அம்பேத்கரின் கம்யூனிச வெறுப்பும்இஸ்லாம் மதத்தின்பாலான விமர்சனங்களும் இந்துத்துவர்களுக்கு உவப்பான விஷயங்கள். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு மக்கள் இஸ்லாத்துக்கோகிறிஸ்தவத்திற்கோ மாறுவார்களெனில் நாட்டுநலன் பெரிதும் பாதிக்கப்படும்’ என்று அம்பேத்கர் சொல்லுவதால்தான் இந்துத்துவவாதிகள் அம்பேத்கரை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்கிறார். ‘அம்பேத்கரது பௌத்தத்திற்கு மாறியவர்களில் இதுவரையிலும் சாதியை ஒழித்ததற்கான சிறு தடயம் கூட கிடைக்கவில்லை’என்கிறார் வசுமித்ர.
அம்பேத்கர் நூலை மொழிபெயர்த்த கி.வீரமணி ‘அம்பேத்கர் ஏன் கம்யூனிசத்திதற்கு ஏற்கவில்லை?’ என்ற கேள்வியை விட்டுவிடுகிறார். அம்பேத்கர் எழுதியதாக சொல்லப்பட்ட நூலின் முன்னுரையை தான் மொழிபெயர்த்த நூலில் பெரியார்தாசன் விட்டுவிட்டார் என்று கூறுகிறார் வசுமித்ர.

கோசாம்பிராகுல சாங்கிருத்யாயன்தேவி பிரசாத் சட்டோபாத்யாயா வழியில் நின்று அம்பேத்கர் குறித்த சித்திரத்தை நமக்குத் தருகிறார்.

அம்பேத்கர் குறித்து இவர் உருவாக்கியுள்ள சித்திரம் உங்களுக்கு பிடிக்காமல் போகலாம். சங்கடமான கேள்விகள் எழலாம். ஆனாலும் இதுதான் அம்பேத்கரின் உருவம் என்று தன்னம்பிக்கையோடு வசுமித்ர வரையறை செய்கிறார்.
எப்படி இருந்தாலும் இவர் எழுப்பியுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு நமது அறிவுஜீவிகளுக்கு இருக்கிறது. இந்த நூல் பிற மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில் இந்த நூல் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது.


920பக்கம்/ரூ.890/டிசம்பர் 2018/ குறளி பதிப்பகம் சென்னை.
பீட்டர் துரைராஜ்.
நன்றி: காக்கைச் சிறகினிலே.

Sunday, November 12, 2017

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து - ரங்கநாயகம்மா.





மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து -
பலிக்கலாம் அல்லது பலிக்காமலும் போகலாம் வகை சீர்திருத்தவாதிகள் 
(hit-or-miss reformers)

“ மார்க்சின் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதத்துடன், அம்பேத்கரின் சாதி ஒழிப்பு இயக்கத்தை இணைப்பதென்பது இந்தியப் புரட்சிக்கு ஒரு பரந்த பாதையை இடும் என்று கே.ஜி. சத்தியமூர்த்தி கருதுகிறார். ரங்கநாயகம்மாவுக்குப் பதிலாக அவர் எழுதிய ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ எனும் தத்துவார்த்த ஆய்வறிக்கையில், இந்த அம்சத்தை அவர் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.” (ஆந்திர ஜோதி, ஏப்ரல் 30).

கடந்தகாலத்திலும் சரி, இன்றைக்கும் சரி ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ நூலை எனது நூலுக்கான பதிலாக நான் கருதவே இல்லை. ஆனால், அந்த நூல் மார்க்ஸையும், அம்பேத்கரையும் கலப்பது எனும் மாபெரும் ‘தத்துவார்த்த ஆய்வாக’ முன்வைக்கப்படுவதால், அதில் உள்ள சில பகுதிகளுக்கு மட்டும் பதிலளிக்க விரும்புகிறேன்.

சத்தியமூர்த்தி (மக்கள் யுத்தக் கட்சி, சிபிஐ-எம்எல்லின் ஒருமுறை செயலாளர், பின்னர் அவர் பிஎஸ்பியில் சேர்ந்தார், பின்னர் பஹுஜன் குடியரசு கட்சியில் சேர்ந்தார், அதன் பின்னர் பல அமைப்புகளில் இருந்தார். சமீபத்தில் காலமானார்). தங்களுக்கு விருப்பமான வகையில் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் என்றெல்லாம் வளைக்க முயற்சிக்கும் ஏனோதானோவென்று அறிவொளி பெற்ற சீர்திருத்தவாதிகளுள் ஒருவர்.

தொழிலாளர்வர்க்கம் வர்க்கப் போராட்டம் தொடுப்பதன் மூலம் சுரண்டல்வாத வர்க்க உறவுகளையும், சுரண்டல்வாத உழைப்புப் பிரிவினையையும் ஒழிக்க வேண்டும் என்று மார்க்ஸின் மார்க்சியமானது வலியுறுத்துகிறது. இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, வர்க்க முரண்பாடு நிலவும் எந்த ஒரு நாட்டிலும் வர்க்கப் போராட்டமே தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் பிரதானக் கொள்கையாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட நாட்டின் குறிப்பிட்ட பிரச்சினையானது, அந்தப் பிரதானக் கொள்கையால் ஆளப்பட்டு, அடிப்படை நிலைமைகளை மாற்றியமைப்பதன் மூலம் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்.

பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தின் விளைவால், சுரண்டும் வர்க்கமும் உற்பத்தியாளர்களாகி, தம் உழைப்பில் வாழத் தொடங்கும். எஜமானர்-தொழிலாளர் உறவுகள் மறையும். இந்த உண்மையை வலியுறுத்தும் மார்க்ஸின் கோட்பாட்டை சுரண்டும் வர்க்கம் நிராகரிப்பதில் வியப்பேதுமில்லை. ஆனால், உழைப்புச் சுரண்டலை ஒழிக்கச் சொல்லும் அக்கோட்பாட்டை இந்தியாவின் பெரும்பான்மை தொழிலாளர் வர்க்கங்களான பட்டியல் சாதிகள், பட்டியல் பழங்குடிகள் மற்றும் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் கூட ஏற்காதது வியக்கத்தக்கதே. ஆனால் அவர்களின் தலைவர்கள் இதைப் பற்றி ஏதும் கற்றுக்கொடுக்காததே இந்த நிராகரிப்புக்குக் காரணம். பூர்ஷுவாமயமாதலே அவர்களின் இலக்கு! சுரண்டல் முறையிலேயே முன்னேறுவது. இது காரணமில்லையென்றால், மார்க்சியத்தை இத்தனை தூரம் அவர்கள் எதிர்க்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் செயல்பாடுகள் பிடிக்கவில்லையெனில் அத்தகைய தலைவர்கள் தாமாக மார்க்சியத்தைப் படித்து, தங்களுக்கென ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அமைப்பை உருவாக்கலாம், தங்களின் மக்களுக்கு அதைக் கற்றுக் கொடுத்து, தங்களின் முன் இருக்கும் புரட்சிகர இலக்கைப் புரிய வைக்கலாம். மார்க்சியம் ஒன்றும் ஏற்கனவே இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் சொத்தல்ல.

சத்தியமூர்த்தி போன்ற ஒரு தலைவரை நாம் எடுத்துக் கொண்டால், அவருடையது ஒரு கோட்பாடல்ல, முரண்பாடான இரண்டு கோட்பாடுகளின் கலவையாகும். ஒருபுறம், அவர் அம்பேத்கரின் மார்க்சிய எதிர்ப்பை தழுவிக் கொள்கிறார்  அதேவேளை பொதுமக்களிடம் மார்க்சியத்திற்கு இருக்கும் ‘மவுசை’ அவரால் தட்டிக் கழிக்கவும் முடியவில்லை. இத்தகைய தலைவர்கள் மார்க்சியத்தை முழுமையாக கைவிட மாட்டார்கள். அதனால் அவர்கள் சில புத்திசாலித்தனமான தீர்வுகளுக்கு வருகின்றனர்.

இந்த நாட்டில் கிடைக்கும் உடனடித் தீர்வு என்னவெனில், அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைப்பது! அல்லது தேவைப்பட்டால் இந்தக் கலவையில் காந்தியையும் கலப்பது!

பெயர்கள் தானே எத்தனை வேண்டுமானாலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். சரி, கோட்பாட்டளவில் அந்த இரண்டையும் கலக்க முடியுமா? இணைக்க முடியுமா?

மார்க்சின் கோட்பாடு என்னது? உழைப்புச் சுரண்டல் உறவுகளை ஒழிப்பது. வர்க்கப் போராட்டம் வன்முறையல்ல. உழைப்புச் சுரண்டலைத் தொடர்வதற்காக எஜமானர்கள் தொடுக்கும் வன்முறையை நிறுத்துவதற்காகத் தேவைப்படும் வன்முறை அது. தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கான தற்காப்பு தவிற வேறெதுவுமில்லை. பழைய முரண்பாடான நிலைமைகளை மாற்றியமைத்தாலன்றி  வர்க்க உறவுகளிலிருந்து எழும் குறிப்பிட்ட எந்தப் பிரச்சினையையும் தனியாகத் தீர்க்க முடியாது. மார்க்சிடம் மதமில்லை. அவருடையது பொருள்முதல்வாதமாகும்.

அம்பேத்கருடையக் கோட்பாடு என்னது? வர்க்கப் போராட்டமே தேவையில்லை! சீர்திருத்தம் இருக்கிறது. சாதி கூடாது! மதம் அவசியம். அதை நாம் சீர்திருத்துவோம்! ஆன்மீகத்தைக் கைவிடக் கூடாது. சாதியை ஒழித்த பின்னர் நாம் வர்க்கம் பற்றி கவலைப்படுவோம்!

காந்தியின் கோட்பாடு என்னது? தொழிலதிபர்களைத் தொடாதீர்கள்! அவர்கள்தான் அனைத்து சொத்துகளின் தர்மகர்த்தாக்கள்! இந்த தர்மகர்த்தா முறை மூலம் உழைப்பாளர்களை பெருந்தன்மையோடு நடத்தினால் போதும். அப்படியென்றால் சாதி? நாம் தீண்டாமையைக் கைவிட வேண்டும். சாதி எப்போதும்போல் இருக்கட்டும். சலவைத் தொழிலாளி எப்போதும் சலவையே செய்யட்டும், கழிப்பறை தூய்மை செய்பவர் எப்போதும் கழிப்பறையையே தூய்மை செய்யட்டும், அதேபோல் பிராமணர் அவருடைய வேலையை செய்யட்டும். இது எவ்வளவு நல்லது! இந்துமதத்தில் என்ன தவறு இருக்கிறது, அது அற்புதமான மதம்! வாருங்கள் நாம் ராமரையும், அல்லாவையும் ஒன்றாகப் புகழ்ந்து பாடுவோம். போராட்டமா? கூடாது! கூடவே கூடாது! அது வன்முறையானது. இருப்பினும், அரசாங்கத்திற்கு காவல்காரர்களும், இராணுவ வீரர்களும் தேவை. அது வன்முறையாகாது.

அப்படியென்றால் வர்க்கப் போராட்டம்? அது கொடுமையான வன்முறை.

இப்போது, நாம் இம்மூன்று கோட்பாடுகளையும் அல்லது இரண்டையாவது இணைக்க வேண்டும். சரி இணைப்போம்! ஒன்றுகலக்குமா?

அம்பேத்கரின் கோட்பாடு: காந்திக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு எதிரானது.
காந்தியின் கோட்பாடு: அம்பேத்கருக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு 
எதிரானது.



மார்க்சின் கோட்பாடு: இரண்டிற்கும் எதிரானது.
                                  
வர்க்கக் கலப்பு மற்றும் சீர்திருத்தத்தவாதத்திற்கு எதிரானது.

புத்தரை எடுத்துக்கொண்டால், அவருடைய அஷ்டாங்க மார்க்கம், ஒன்றுக்கும் உதவாது.

இவற்றில் எந்த இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலக்க முடியாது என்பதை இக்கோட்பாடுகளுக்கிடையில் உள்ள முரண்பாடுகளை அறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும். அதை அறிந்தவர்கள் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காந்தியின் கோட்பாடு பயனற்றது என்று தூக்கி எறிய வேண்டியும்.

அம்பேத்கரின் கோட்பாட்டிலிருந்து ‘சாதி ஒழிப்பு’ எனும் அம்சத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், ஆனால் சாதியை ஒழிப்பதற்கு, உழைப்புசார் உறவுகளை தலைகீழாக மாற்றியமைக்கும் இலக்கைக் கொண்ட வர்க்கப் போராட்டத்தால் மட்டுமே முடியும். கீழ்நிலை சாதிகளின் பொருளாதார நிலைமைகளை மாற்றியமைக்காமல் சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமில்லை.

எல்லாவற்றிலும் ஒரு தர்க்கம் இருக்கும். அந்தந்த தர்க்கத்தின்படி, ஒற்றுமையும், முரண்பாடும் உருவாகின்றன. ‘குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகள் பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தினால் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்’ என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு கொள்கையை, ‘சாதியை ஒழித்த பின்பு மட்டுமே வர்க்கப் பிரச்சினையைக் கையில் எடுக்க வேண்டும்’ என்று சொல்லும் மற்றொரு கொள்கையை எப்படி இணைக்க முடியும். சத்தியமூர்த்தி போன்ற அறிவுஜீவிகளுக்கு எதுவும் சாத்தியம். தர்க்க நியாயங்கள் எதுவும் தேவையில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை, அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைக்க முடியும். இரண்டையும் ஒரு கோட்பாடாக்க முடியும். பிறகு, மார்க்சியத்தை எந்த எல்லைக்கு வேண்டுமானாலும் மாற்றலாம். போராட்டங்களைக் கைவிட்டு, கூட்டிணைப்புகளை விரிவுபடுத்தலாம். மார்க்சியத்தை நாம் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற வேண்டும். அதுதான் நமது நாட்டின் தேவை. அதாவது, மார்க்சியம் ஜெர்மனியில் ஜெர்மானிய மார்க்சியமாகவும், இங்கிலாந்தில் ஆங்கிலேயே மார்க்சியமாகவும், ஃப்ரான்சில் ஃப்ரெஞ்சு மார்க்சியமாகவும் இருக்கும். அதேபோல், இந்திய மார்க்சியம் என்று ஒன்று வேண்டும். நாட்டுக்கும், பிராந்தியங்களுக்கும் ஏற்றார்போல் மார்க்சியம் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

நமது மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமானது அம்பேத்கர், புத்தர் மற்றும் மார்க்சின் கலவையாக இருக்கும். காந்தி பக்தர்கள், ‘காந்தியையும் நாம் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்!’ என்பார்கள். சாய்பாபாவின் பக்தர்கள் ‘பாபாவையும்’ சேர்த்துக் கொள்ளச் சொல்வார்கள்.

இது எப்படி ஒரு விவேகமுள்ள இணைப்பாக இருக்க முடியும்?  வெகு காலத்திற்கு முன்னரே அந்நிய நாடுகள் இதனை முயற்சித்துள்ளன! காலதாமதாமகவும், புத்திசாலித்தனத்துடனும் சத்தியமூர்த்தி மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக்குகிறார். ஆனால் அவர் தனது அறிவை சற்று குறை அறிவோடு வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். புத்தர், அம்பேத்கர் மற்றும் மார்க்ஸையும் சமன்படுத்தி, ‘இம் மூன்று மாபெரும் ஆளுமைகளும்’ (திருமூர்த்திகள்) சுரண்டலும், ஒடுக்குமுறையுமற்ற ஒரு சமூகத்தைக் கனவு கண்டவர்கள், தத்துவவாதிகள் என்றார். ஆனால் பாருங்கள், மூவரையும் ஒப்பிட்டவர் அம்பேத்கரை மட்டும்தான் ‘சூரியன்’ என்கிறார்! (’அம்பேத்கர் எனும் சூரியன்’ நூலைப் பார்க்கவும், அந்தப் புகைப்படங்கள் இருக்கும் பக்கத்தில் எண் இல்லை) ‘புத்தரும் அம்பேதகரும் சுரண்டலற்ற, ஒடுக்குமுறையற்ற சமூகங்களைக் கனவு கண்டார்களா’ எனும் கேள்வியை நான் ஒதுக்கிவிடுகிறேன். அதுபற்றி ஏதும் கேட்கக்கூட மாட்டேன். மூவரும் சமமான சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் மாபெரும் ஆளுமைகள் என்றால், அதெப்படி அம்பேத்கர் மட்டும் ‘சூரியன்’ ஆனார்? அப்படியென்றால், புத்தர் யார்? அவர் இரண்டாம் சூரியனா? மார்க்ஸ் யார்? மூன்றாம் சூரியனா? மூவரும் சமம் என்று சொல்லிவிட்டு அம்பேத்கரை மட்டும் ’சூரியன்’ என்று சொன்னால், இதுபோன்ற கேள்விகள் எழாதா? ‘மூவரும் சூரியன்கள்’ என்று அவர் சொன்னால், ‘பூமியில் மூன்று சூரியன்கள் அல்லது இரண்டு சூரியன்கள் இருக்கிறதா’ எனும் கேள்வி தொடருமே! சரியோ தவறோ, ‘மூன்று சூரியன்கள்’ என்று ஏன் அவர் சொல்லவில்லை?

கன்ஷிராம் மற்றும் மாயாவதி போன்ற தலித் தலைவர்களின் பார்வையில் அம்பேத்கர் சூரியனாக இருப்பது சரி, ஏனென்றால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை அம்பேத்கர் மட்டுமே இருக்கிறார், மார்க்ஸ் இல்லை. ஆனால், சத்தியமூர்த்தியின் வாதப்படி, ஒற்றைக் கண் பார்வையுடைய அறிவுஜீவி இல்லை அவர். மூன்று கண் பார்வை கொண்டவர்! அம்பேத்கர் என்னும் சூரியனை அவர் எப்படி சூரியனல்லாத புத்தர் மற்றும் மார்க்ஸுடன் ஒப்பிட்டார்? மற்ற இருவருக்கும் மேலாக அம்பேத்கரை வைத்திருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக முடியும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் தம் வெளிச்சத்தால் நிரப்பும் சூரியன் அம்பேத்கர்! புத்தரும், மார்க்ஸும் அம்பேத்கரின் இடம், வலம் என்று அருகில் நிற்கலாம். அப்படி இருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக இருக்க முடியும்.

சத்தியமூர்த்தி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை கைவிடலாம் பரவாயில்லை, ஆனால் அவர் கம்யூனிசத்தையும் கைவிட்டு அடையாள அரசியலை தம் முக்கிய குறிக்கோளாகக் கைகொண்டார். ஒவ்வொரு அடையாளக் குழுக்களும் வெவ்வேறு பிரிவுகள். அவரவருக்கு சொந்தப் பிரச்சினைகள் உள்ளது. குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைத் தீர்க்க குறிப்பிட்ட இயக்கங்கள் தேவை! அது நியாயமானதே. ஆனால் அத்தகைய அடையாளக் குழுக்களிடம் என்ன தீர்வு இருக்கிறது? பூர்ஷுவாமயமாதல்!

பூர்ஷுவாமயமாதல் மட்டுமே மார்க்சியத்திலிருந்து வர்க்க உணர்வை பிரிக்கக் கூடியது. நாம் பூர்ஷுவாக்களாக வேண்டும்! நாம் பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்களாக வேண்டும்! அது நடந்தால் அது ஒரு தலித் அறிவுஜீவிக்கு நல்லது. ஒரு தலித் முதலாளி ஆனால், தனக்குக் கீழ் ஆயிரக்கணக்கான தலித்துகளை தொழிலாளர்களாக அமர்த்தி சுரண்டிப் பிழைப்பது அவருக்கு ஆனந்தம் தரலாம். இத்தகைய குறுங்குழுவாத இயக்கங்கள் அத்தகைய தலித் வளர்ச்சியையே விரும்புகின்றன.

அடையாள, குறுங்குழுவாத இயக்கங்களின் செயல்பாட்டாளர்கள் தங்களுடைய பாத்திரம் என்ன, தங்களுடைய இடம் என்ன என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். சமத்துவமற்ற உற்பத்தி உறவுகளில் அவர்களுடைய அடையாளக் குழு சிறைபட்டுக் கிடப்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. தமது குழுக்கள் சுதந்திரமானவை, தங்களுடைய பிரச்சினைத் தனியானது மற்ற பிரச்சினைகளோடு தொடர்பில்லை, ஆகவே தனியான தீர்வைப் பெற முடியும் என்று அவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள்.

பூமியானது, தன்னைத் தானே சுற்றி வருவதோடு, சூரியனையும் சுற்றி வருகிறது. இயற்கை விதி அது. ஒவ்வொரு குழுக்களுக்கும் அத்தகைய சட்டம் பொருந்தும். ஒவ்வொரு குழுக்களும் தங்களுடைய குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைச் சுற்றி வருவதோடு, தனது வர்க்க உணர்வையும் சுற்றி வரவேண்டும். இல்லையென்றால் எந்த அடையாள-சூரியனும் எந்த அடையாளக் குழுக்களையும் காக்க இயலாது.

தலித் சாதிகளுக்காக அம்பேத்கர் எனும் சூரியன் ஏற்படுத்திய இடஒதுக்கீடு எனும்  வெளிச்சம் எத்தனை காலம் தொடரும்? உலகம் இருக்கும் வரையிலுமா? அப்படியென்றால் கீழ்நிலை சாதிகளும் அப்படியே இருக்க வேண்டும் இல்லையா? சாதி இருந்தால் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு இருக்கும், இல்லையா?

ஆனால், இடஒதுக்கீடு என்பதும் ஒருவகையான பாகுபாடே. அது சுய-மரியாதை இன்மையைக் காட்டுகிறது. இடஒதுக்கீட்டை தற்காலிக நிவாரணமாகக் கருதி நிரந்தர தீர்வை நாம் தேடிப்போக வேண்டாமா? இல்லை இடஒதுக்கீட்டை நிரந்தரமாக்கி, கீழ்நிலை சாதிகளின் நிலையையும் என்றென்றைக்கும் தக்கவைக்கப் போகிறோமா?

சரி, இடஒதுக்கீடு என்பது தற்காலிக நிவாரணம் என்றால் சாதியமைப்பை ஒழிக்க நிரந்தரத் தீர்வு என்னது? கலப்புத் திருமணங்கள் ஒரு தீர்வு என்று அனைவருக்கும் தெரியும். சரி, கலப்புத் திருமணங்களைச் சாத்தியப்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? இதற்குப் பாதை தெரிய, ஒரு நூறு கலப்புத் திருமணங்களையாவது ஆய்வு செய்ய வேண்டும். (அம்பேத்கருடையதையும் சேர்த்து). என்னக் காரணங்களால் அந்த கலப்புத் திருமணங்கள் சாத்தியமாயிற்று என்று பார்க்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் கலப்புத் திருமணங்கள் நிகழ்வதற்கான நிலைமையை உருவாக்குவது அவசியம். இதுவே சாதி ஒழிப்பிற்கு நிரந்தர தீர்வு, இல்லையா?

மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற நினைக்கும் அறிவுஜீவிகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அனைத்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளிலும் அவர்களைக் காணலாம். புச்சலப்பள்ளி சுந்தரைய்யாவை ‘மார்க்சிய காந்தி’ என்று குறிப்பிட்ட ஒரு கட்டுரையை சமீபத்தில் படித்தேன். ஒரு மார்க்சியருக்கும் காந்திக்குமான ஒப்புமைதான் சாத்தியமா? காந்தியின் எளிமையைப் பராமரிப்பதுதான் உண்மையில் மிகவும் செலவுமிக்கதாக இருக்கிறது என்று ஒருமுறை சரோஜினி நாயுடு குறிப்பிட்டதை இந்தக் கட்டுரையாளர் கேள்விப்பட்டதில்லையா? பகத்சிங்கின் மரணதண்டனைக்கு காந்திதான் காரணமாக இருந்தார் என்பது அவருக்குத் தெரியாதா? இளம் பெண்களை நிர்வாணமாக அருகில் படுக்கச் செய்து, ‘நான் எனது பிரம்மச்சரியத்தை பரிசோதிக்கிறேன்’ என்று தார்மீகக் கொள்கைகளை உதிர்த்ததை அவர் அறியமாட்டாரா? எந்த வகையில் காந்தி ஒரு உதாரணப் புருஷர்? சுந்தரைய்யாவை காந்தியோடு ஒப்பிடுவது எப்படி அவரை கௌரவிப்பதாகும்? கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இதற்கெல்லாம் வெட்கப்படுவதே இல்லை. மற்றவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு செவிமடுப்பதில்லை எனும் அளவுக்கு பிடிவாதம் கொண்டவர்களாகி விட்டனர். தங்களது கூட்டங்களுக்குப் பெரும் மரியாதையுடன் பூர்ஷுவா அமைச்சர்களை கூப்பிட்டு மகிழ்கின்றனர். இத்தகைய பழக்கங்கள் அனைத்தும் மார்க்சியத்தை பூர்ஷுவா மார்க்சியமாக மாற்றுவதற்கான வெளிப்பாடுகளே.

பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகளை பாட்டாளி வர்க்கம் சகித்துக் கொண்டால், அதற்கு மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் கிடைக்கும். அது, பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்கள் பெருந்தன்மையுடன் அனுமதிக்கும் சட்டபூர்வ மார்க்சியமன்றி வேறில்லை. அதன் விளைவாக நாம் எங்கிருக்கிறோமோ அங்கேயே இருப்போம்: அடையாளக் குழுக்கள் அதே கீழ்நிலை உடல் உழைப்பிலும்; பெண்கள்  சமையலறையிலும்!

எந்த சூரியனும் நம்மைக் காக்க இயலாது. மார்க்சியம் பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட பின்பு சூரியன் என்ன செய்கிறதென்று பார்ப்போம்!



                                                                             - ரங்கநாயகம்மா

அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும் - முன்னுரையாகச் சில சொற்கள் - எஸ்.பாலச்சந்திரன்.

                                        இந்தியா முழுவதிலும் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு தலித் மக்களின் மீதான வன்முறைக...