Monday, April 22, 2019

பத்திரிக்கையாளர்கள் அமைதியாக இருக்கும் நாட்டில் ராணுவம் புன்னகையுடன் நுழைகிறது






அப்படித்தான் இருக்கிறது
பத்திரிக்கையாளர்கள் 
அமைதியாக 
இருக்கும்போது 
நாடு 
தன் நிர்வாணத்தை 
அமைதி நிரம்பிய 
எள்ளலுடன் ஒருமுறை கவனித்துக்கொள்கிறது

உண்மையில்
பத்திரிக்கையாளர்கள்
நாட்டின்
குடிமக்களுக்கு
உள்ளது உள்ளபடி 
மிக நேர்த்தியாக இல்லாவிடினும்
அசிங்கமாகவாவது 
குடிமக்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கவேண்டும்
மாறாய்
அவர்கள் விளம்பரம் செய்கிறார்கள்

விளம்பரம்
மக்களை
அவர்கள்
விரும்பவியலாதவாறு
வெறுக்க வெறுக்க
வன்புணர்ச்சி செய்கிறது

காகிதங்களிலோ
பத்திரிக்கையாளர்கள்
வசந்தங்களை இசைத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்

அறியமுடியாத துப்பாக்கிகளின் வர்ணனையை
ஆட்சியாளர்கள்
செய்திகளில் ஒளிபரப்புகிறார்கள்

ஆண்களின் இறுகிய பிருஷ்டமும்
பெண்களின்
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட
நளினமான சதையும்
குடிமக்களுக்குக் காட்டப்படுகையில்
அரசியல்வாதிகள்
அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுகின்றனர்

பத்திரிக்கையாளர்கள் மௌனமாக இருக்கும் நாடு உருப்படப்போவதில்லை

ஆம்
மக்கள்
நிர்வாணத்தை எப்பொழுதும்
கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கப்போவதில்லை

நிர்வாணம் என்பது அரசின் தத்துவார்த்தச் சொல்
அம்மணம்
இது 
மக்களின்
சொல்லாக இருக்கிறது

நிர்வாணமாக இருப்பதென்பது
அரசியல்வாதிகளுக்கு உகந்ததாக இருக்கையில்
அம்மணத்தை மக்கள் வெறுக்கிறார்கள்

குழந்தைகள் அம்மணத்தை கேலி செய்கிறது
நடிகைகளின் நிர்வாணங்கள்
நிர்வாணத்தில் நாகரீகம் செலுத்தப்படுகையில்
அம்மணத்தில் பசி தன் விகாரத்தைக் காண்பிக்கிறது

மக்கள்
அமைதியாய் இருக்கின்றனர்
சொல்லமுடியாத
வார்த்தைகளை
திறக்க முடியா உதடுகளால் கடித்து மென்றபடி
அம்மணக் குருதி 
கசியும் வரை

மக்கள்
எப்பொழுதும் இப்படியே இருக்கப்போவதில்லை
கசியும் குருதியில்
ஆட்சியாளர்களுக்கான வெடிகுண்டின்
கந்தகவாசனையை அறிந்து கொண்டிருக்கிறான் 
கவிஞன்

அவன் நாசி எப்பொழுதும் மக்களையே நோக்கியிருக்கவேண்டும்
இப்படியாகத்தான் கவிஞன் தன்னை உற்பத்தி செய்கிறான்
இறந்து விடாமல்

பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு
தகவல்கள் இருக்கிறது
செய்திகள் இருக்கிறது

உண்மையில் அழும்
குமுறும்
நெஞ்சில் அடித்துக் கதறும்
பத்திரிக்கையாளனே நாட்டுக்குத் தேவை
பத்திரிக்கைகள் பொய் சொல்லுகையில்
பத்திரிக்கையாளன் தலை குனிகிறான்
வரலாறு மிகுந்த வன்மத்துடன் அவனை நகர்ந்து செல்கிறது

பத்திரிக்கைகளுக்கு தெரியாத பத்திரிக்கையாளன்
அல்லது கவிஞனுக்குத் தெரியும்

உண்மையில்
பசித்த மக்கள்
உணவை உற்பத்தி செய்வதை விட வெடிகுண்டுகளை
உற்பத்தி செய்யவே விரும்புவார்கள்
பசி 
வெடிகுண்டுகளின் புன்னகையைத் தயாரித்துவிடுகிறது

மக்கள்
புன்னகை செய்யும்பொழுது

அரசு மௌனமாகிறது.

Saturday, April 13, 2019

அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்- நூல் மதிப்புரை.



                      



அம்பேத்கர் இந்துமதத்திலிருந்து விலகி பௌத்த மதத்தை தழுவினார். ‘பௌத்த மதத்திற்கு ஒரு பைபிள் தேவை’ என்று கூறிய அம்பேத்கர் ‘புத்தரும் அவரது தம்மமும்’என்ற நூலை  எழுதியுள்ளார். இது பரவலாக வாசிக்கப்பட்டு வருகிறது.
பல இலட்சக்கணக்கான மக்களின் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக இருக்கும் அம்பேத்கர் கடவுளாகத் துதிக்கப் படுகிறார். இந்த நிலையில் வசுமித்ர எழுதியுள்ள நூல், அம்பேத்கர் குறித்து பல நியாயமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
ஏற்கெனவே  ‘சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு : புத்தர் போதாது! அம்பேத்கர் போதாது! மார்க்ஸ் அவசியத் தேவை!’ என்ற நூலை மொழிபெயர்த்தவர் கொற்றவை. அவருடைய வாழ்நாள் தோழனான வசுமித்ர இந்த நூலை எழுதியுள்ளார். அந்த நூலை வெளியிட்ட குறளி பதிப்பகம்தான் இந்த நூலையும் வெளியிட்டுள்ளது. ஏற்கெனவே வெளிவந்துள்ள ரங்கநாயகம்மாவின் நூலுக்கு வந்த எதிர் வினைகளின் தொடர்ச்சியாக  ‘அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்’ என்ற இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது எனலாம்.

மிகக் கடுமையான உழைப்பின் விளைவாக இந்த 920 பக்க நூலை வசுமித்ர படைத்துள்ளார். கிட்டத்தட்ட  இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளனஎனவே இது பெரிய நூலாகிவிட்டது .

 ‘என் ஆசான் காரல் மார்க்ஸ்’ என்று பெருமையாக நூலின் முதல் பக்கத்திலேயே குறிப்பிடுகிறார். தென்னாட்டு கோசாம்பி என்று அழைக்கப்படும் நா.வானமாமலைஎஸ்.தோதாதிரிவெ.கிருஷ்ணமூர்த்திதேவ.பேரின்பன் போன்ற மார்க்சிய அறிஞர்களை பெருமையாகச்  சொல்லுகிறார் வசுமித்ர. எனவே இந்த நூல் மார்க்சிய கண்டோட்டத்தில் அம்பேத்கரைப் பார்க்கிறது என்று நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

‘அம்பேத்கர் மற்றும் அவருடைய புத்தர்பற்றி’ இந்த நூல் பேசுகிறது. ‘புத்தரை அழகுடையவராக ஆராதனை’ செய்கிறார் அம்பேத்கர். அவருடைய உயரம்அங்க லட்சணம்கம்பீரமான தோற்றம்உயரம் எல்லாமே வர்ணிக்கப்படுகிறது. புத்தரை கடவுளாக்கி விமர்சனம் செய்யும் அம்பேத்கரை இந்த நூல் சமரசமின்றி விமர்சனம் செய்கிறது. ‘வசுமித்ரவின் வார்த்தைகள் யோசிக்க வைக்கும் வார்த்தைகள்’ என்கிறார் இதற்கான முன்னுரை எழுதியுள்ள தி.சு.நடராசன்.

மொழிபெயர்ப்பாளரும்மார்க்சிய அறிஞருமான கோவை. எஸ்.பாலச்சந்திரன் இந்த நூலின் சாரத்தை ஓரிரு பக்கங்களில் சொல்லுகிறார். ‘வசுமித்ரவின் வாதங்கள் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டே இருக்கின்றன’ என்கிறார் எஸ்.பாலச்சந்திரன்.

தன் வாழ்வின் பெரும்பகுதி முழுவதிலும் பகுத்தறிவுவாதியாக வாழ முயற்சி செய்த அம்பேத்கர் பௌத்தமதத்தை ஏற்றுக் கொண்டது ஒரு சறுக்கல்தான் என்கிறது இந்த நூல். மேலும் தொடக்க கால பௌத்தத்தை அதன் பகுத்தறிவுப் பூர்வமான உள்ளடக்கத்தை அம்பேத்கர் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. மாறாக மூட நம்பிக்கைகளின் புகலிடமாகிப்போன மகாயான பௌத்தத்தையே ஏற்றுக் கொண்டார் என்கிறது இந்நூல். ‘பாசிசத்தின் கருத்தியல் உள்ளடக்கமாக பார்ப்பனியமும்பொருளாதார உள்ளடக்கமாக உலகமயமாக்கலும் விளங்குகிற இந்தக் காலகட்டத்தில் தலீத் அறிவு ஜீவிகள் கம்யூனிச எதிர்ப்பில் ஈடுபட்டு அடையாள அரசியலை முன்னெடுக்கின்றனர். இப்படி அடையாள அரசியல் பேசுவோரும்தலீத் அறிவுஜீவிகளும் தலீத் மக்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினரை சமஸ்கிருதமயமாக்கப்படுவதையும்அவர்களை உலகமயமாக்கல் கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொள்ள வைப்பதையும் செய்கின்றனர்’ என்று மிகக் கவலையோடு சொல்லுகிறார் எஸ்.பாலச்சந்திரன்.

 ‘அம்பேத்கரின் ஒருநாள் வாழ்க்கையை நம்மால் இந்த நிலைமையில் வாழ்ந்து கடக்க முடியாது’ என்று சொல்லும் வசுமித்ர, நீண்ட தூரம் போராட்டத்தோடு பயணித்து இறுதியில் மனச்சோர்வோடு நிறுவனமயமான ஆன்மீக புத்தத்தின் பாதையில் அம்பேத்கர் முடிவடைந்ததை ஏற்றுக் கொள்ளமுடியவில்லை. அம்பேத்கரது பௌத்தத்தை (நவயானம் எனச் சொல்லப்படுவதை) ஆய்வு செய்து எனது விமர்சனங்களை முன் வைக்கிறேன் என்கிறார். கடவுளாக்கப்பட்ட புத்தரை ஏன் அம்பேத்கர் படைத்துள்ளார்அது குறித்தான ஆய்வும் முடிவுமே இந்த நூல். அம்பேத்கர் தனது  இறுதிக் காலத்தில்  ‘பௌத்த பிக்குகள்’ மனநிலையில் புத்தரை அணுகியிருக்கிறார். இது இளமைக்கால அம்பேத்கருக்கு முரணான சித்திரம் என்கிறார் வசுமித்ர.

உழைப்பு குறித்து எந்த எதார்த்தமான புரிதலும் இல்லாத ஒரு பௌத்தத்தைமனதை அடக்க உழைகாமத்தை அடக்க உழைபுலன்களை அடக்க உழை என்று தனி மனிதக்கருத்தியல் ரீதியான ஒழுக்கவாதத்தைவர்க்க கருத்தியலுக்கு இணையாக வைத்து பேசுவதன் மூலம் தவறு இழைக்கிறார் என்கிறார் வசுமித்ர.

அம்பேத்கருடைய எழுத்துக்கள் காலவரிசைப்படி தொகுக்கப்படவில்லை. இதனால் அவர் இறுதியாக சொன்ன கருத்து என்னவென்று நமக்குத் தெரியவில்லை. அவரது கருத்துக்களை இடம் மாற்றிவெட்டிப் போட்டு அரசியல் தன்மையற்ற மேற்கோள்களாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்று சொல்லுகிறார் வசுமித்ர. அம்பேத்கரது மதமாற்றச் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் மஹர் சாதியனரை ஒட்டியே நடந்திருக்கிறது  என்கிறார் நூலாசிரியர்.

‘அம்பேத்கர் மார்சை விமர்சித்து வந்தாலும் அவரை நெஞ்சில் சுமந்தார்’ என்று அருணன் சொல்லுவதெல்லாம் நழுவல்வாதமே என்கிறார். மார்க்சை நிராகரித்து புத்தரை முன்மொழிந்த அம்பேத்கர் பற்றி  எஸ்.வி.ராஜதுரைவ.கீதாஅ.மார்க்ஸ்ரவிக்குமார்பிரேம்முத்துமோகன்அருணன் என எவரும் ஆய்வுப்பூர்வமாக ஒரு கட்டுரையைக் கூட எழுதியதில்லை என்கிறார். பௌத்தம் துக்க கோட்பாட்டை முன்வைத்து மக்களின் புரட்சிகர உணர்வை மேலெழும்ப விடாமல் பார்த்துக் கொண்டது என்கிறார் வசுமித்ர.

பௌத்தம் என்றுமே அரசர்களை எதிர்த்ததில்லை. அரச ஆதரவோடுதான் இருந்ததால்தான் அது படைவீரர்களை பிக்குகளாக சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. சுரண்டலுக்கு ஆதரவாக  இருந்ததால்தான் வணிகர்களின் ஆதரவு கிடைத்தது. இல்லையென்றால் ஆயிரக்கணக்கானவர் தங்கிப் படித்த நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கு உணவு எப்படி கிடைத்தது என்கிறார். எனவே சுரண்டலை பாதுகாத்த பௌத்தத்தையும்சுரண்டலுக்கு எதிரான மார்க்சியத்தையும் ஒன்றாக பார்க்கவே முடியாது என்கிறார்.

நூலைப் பார்க்கையில் மலைப்பாக இருக்கிறது. ஆனால் படிக்க ஆரம்பித்தால் எளிதாக நகர்கிறது. என்னுரையில் தான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பதை 120 பக்கங்களில் சொல்லுகிறார். இதனை விவரிக்கும் விதமாக நூலின் எஞ்சிய பகுதிகள் அமைகின்றன. அம்பேத்கர் குறித்த தனது முடிவுகளை நிறுவுவதற்காக பல்வேறு அறிஞர்களை அவர்கள் அடையாள அரசியலை பேசினாலும் சரிமார்க்சிய அரசியலை பேசினாலும் சரி. அழைக்கிறார் வசுமித்ர.

 ‘இந்தியக் கம்யூனிஸ்டு கட்சிகள் அம்பேத்கரை எப்படி அணுகுவது என்பதில் அமைப்பு ரீதியாகதத்துவ ரீதியாக எந்தப் பொதுக் கருத்தையும் வைத்ததில்லை என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். ‘அம்பேத்கரின் கம்யூனிச வெறுப்பும்இஸ்லாம் மதத்தின்பாலான விமர்சனங்களும் இந்துத்துவர்களுக்கு உவப்பான விஷயங்கள். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு மக்கள் இஸ்லாத்துக்கோகிறிஸ்தவத்திற்கோ மாறுவார்களெனில் நாட்டுநலன் பெரிதும் பாதிக்கப்படும்’ என்று அம்பேத்கர் சொல்லுவதால்தான் இந்துத்துவவாதிகள் அம்பேத்கரை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள் என்கிறார். ‘அம்பேத்கரது பௌத்தத்திற்கு மாறியவர்களில் இதுவரையிலும் சாதியை ஒழித்ததற்கான சிறு தடயம் கூட கிடைக்கவில்லை’என்கிறார் வசுமித்ர.
அம்பேத்கர் நூலை மொழிபெயர்த்த கி.வீரமணி ‘அம்பேத்கர் ஏன் கம்யூனிசத்திதற்கு ஏற்கவில்லை?’ என்ற கேள்வியை விட்டுவிடுகிறார். அம்பேத்கர் எழுதியதாக சொல்லப்பட்ட நூலின் முன்னுரையை தான் மொழிபெயர்த்த நூலில் பெரியார்தாசன் விட்டுவிட்டார் என்று கூறுகிறார் வசுமித்ர.

கோசாம்பிராகுல சாங்கிருத்யாயன்தேவி பிரசாத் சட்டோபாத்யாயா வழியில் நின்று அம்பேத்கர் குறித்த சித்திரத்தை நமக்குத் தருகிறார்.

அம்பேத்கர் குறித்து இவர் உருவாக்கியுள்ள சித்திரம் உங்களுக்கு பிடிக்காமல் போகலாம். சங்கடமான கேள்விகள் எழலாம். ஆனாலும் இதுதான் அம்பேத்கரின் உருவம் என்று தன்னம்பிக்கையோடு வசுமித்ர வரையறை செய்கிறார்.
எப்படி இருந்தாலும் இவர் எழுப்பியுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு நமது அறிவுஜீவிகளுக்கு இருக்கிறது. இந்த நூல் பிற மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில் இந்த நூல் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது.


920பக்கம்/ரூ.890/டிசம்பர் 2018/ குறளி பதிப்பகம் சென்னை.
பீட்டர் துரைராஜ்.
நன்றி: காக்கைச் சிறகினிலே.

Friday, April 12, 2019

அம்பேத்கரது எழுத்துகளைக் காலவரிசைப்படி தொகுக்க வேண்டும்


நேர்காணல் ; பீட்டர் துரைராஜ்






 அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்என்ற விமர்சன உரிய ஒரு நூலை எழுதியிருக்கிறார் வசுமித்ர. இந்த நூல் எழுத வேண்டிய அவசியம்தமிழ்நாட்டில் உள்ள அறிவுஜீவிகளின் நழுவல்வாதம்அம்பேத்கரை மறு வாசிப்புக்கு உட்படுத்த வேண்டியதன் அவசியம்அடையாள அரசியல் என பலவற்றைக் குறித்து இந்த நேர்காணலில் வசுமித்ர பேசுகிறார். ந.முத்துமோகன்அருணன்எஸ்.வி.ராஜதுரைகி.வீரமணிபெரியார்தாசன் என பலரைக் குறித்து இதில் பேசுகிறார். சிந்தன் பதிப்பகத்தில் அவரை அவரை த டைம்ஸ் தமிழ். காமிற்காக நேர்காணல் செய்தவர் பி.பீட்டர் துரைராஜ்.

கேள்வி : அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்என்ற உங்களுடைய நூலை வாசித்து விட்டேன். கடின உழைப்பின் ஊடாகபல சர்சைக்குரிய கருத்துக்களை தெரிவித்து உள்ளீர்கள்.  அம்பேத்கர் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடிவெள்ளியாக இருக்கிறார்ஆதர்சம் தருகிறார். பலருக்கும் வழிகாட்டியாக இருக்கும் அவரை விமர்சித்து இப்போது புத்தகம் எழுத வேண்டிய அவசியம் என்ன?

பதில் : அம்பேத்கர் பலருக்கும் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக இருக்கிறார். நீங்கள் சொல்லுவதை நான் முழுமையாக ஒத்துக் கொள்கிறேன். ஆனால் அம்பேத்கரை பெரும்பான்மையான ஆய்வாளர்கள் ஆவணப்பூர்வமாக அணுகவில்லை. அதே சமயம் அம்பேத்கர் பற்றி பல விமர்சனப்பூர்வமான நூல்கள் ஏற்கனவே வந்துள்ளன. இது ஒன்றும் முதல் நூல் அல்ல. இங்கும் கூட எஸ்.வி.ராஜதுரை போன்றவர்கள்அம்பேத்கருக்குத் தெரிந்தது ஏபிசிடி மார்க்சியம்தான்என்று கூறியிருக்கிறார். அவரும் தலித்திய ஆய்வாளாராக இருக்கிறார். டெல்டும்ப்டேவின் நூல்களை தமிழாக்கம் செய்கிறார். ஆய்வுத்தளம் இப்படி இருக்கஇவர்கள் ஏன் சப்பைக்கட்டு கட்டுகிறார்கள். அம்பேத்கருக்குமார்க்சிய நூட்கள் கிடைக்கவில்லைஎன்றுஏன் சொல்லுகிறார்கள் என்பதுதான் என் கேள்வி. அம்பேத்கர் குறித்த பல ஆய்வுநூல்கள் வருவதற்கான அடிப்படையை இவர்கள் ஏன் செய்யவில்லை. பௌத்தரை கடவுளாக மாற்றிவிட்டார்கள். விடுதலையை பௌத்தம் தராது. அதனால்தான் இந்த நூலே பிறக்கிறது.

அதற்கு முன்னதாக ரங்கநாயகம்மா நூலை (சாதியப் பிரச்சினைக்கு புத்தர் போதாதுஅம்பேத்கர் போதாதுமார்க்ஸ் அவசியத் தேவை) இவர்கள் அணுகிய விதம் என்பது முக்கியமானது. விமர்சனம் என்று வந்துவிட்டாலே இவர்கள் ஏன் பதட்டம் அடைகிறார்கள். மார்க்ஸ் இறந்து 200வருடங்களுக்கு மேலாகிவிட்டது. மார்க்சியத்தை சிதைத்தும்திரித்தும்தத்துவம் போதவில்லை என்று ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் வந்துள்ளன. மார்க்சியவாதிகள் யாரும் பரபரப்பு அடையவில்லைபதட்டம் அடையவில்லை. அதனை தத்துவார்த்த ரீதியாக எதிர் கொண்டுள்ளனர். மார்க்சியம் பெண்ணியத்தை பேசவில்லைசூழலியலை பேசவில்லை என்று பல விமர்சனங்கள் வந்துள்ளன. இதை எதிர்த்து மார்க்சியர்கள் சமர் புரிந்துள்ளனர். மார்க்சியம் ஒரு சமூக விஞ்ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று விவாதிக்கிறார்கள். ரங்கநாயகம்மா நூல் தமிழில் முதலில் வந்தது. அது மொழிபெயர்ப்பு நூல். இப்போது என் நூல் வந்துள்ளது. அதற்கு ஏன் வசைகளையே பதிலாக சொல்லுகிறார்கள்.

அம்பேத்கரது எழுத்துக்களைக் காலவரிசைப்படி தொகுக்கவில்லை. உதாரணமாக பூனா ஒப்பந்தம் முடிந்தவுடன் அதனைப் பாராட்டுவார். ஆனால் பிறகு பூனா ஒப்பந்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டோம் என்பார். கலப்புத் திருமணத்தை ஆதரிப்பார். வேறு ஒரு இடத்தில் கலப்புத் திருமணம் பெரிதாக ஒன்றும் செய்துவிடாது என்பார். இதில் எது அவரது கருத்துஎது அவர் இறுதியாக சொன்ன கருத்து என்ன என்று நமக்குத் தெரிய வேண்டாமாஅவரது நூல்களை காலவரிசைப்படி தொகுத்தால் பல கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்கும்.

அம்பேத்கரை அரசியல் நிர்ணயசபை தலைவர் என்பார்கள்தேசியத் தலைவர் என்பார்கள். ஆனால் அவரை விமர்சித்தவுடன் எங்கள் சாதித் தலைவரை எப்படி விமர்சிக்கலாம் என்று சொல்லத்தொடங்கிவிடுவார்கள்.


அம்பேத்கர் தலித் அரசியலை மையப் பகுதிக்கு கொண்டு வந்தவர். அம்பேத்கரை விட்டுவிட்டெல்லாம் இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தை நாம் பேச முடியாது. அந்தக் கவனமெல்லாம் எனக்கு இருக்கிறது.
கேள்வி: அப்படி என்றால் சமூக விடுதலைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பை நாம் புறக்கணித்து விட முடியுமா?

பதில்: அம்பேத்கர் தலித் அரசியலை மையப் பகுதிக்கு கொண்டு வந்தவர். அம்பேத்கரை விட்டுவிட்டெல்லாம் இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தை நாம் பேச முடியாது. அந்தக் கவனமெல்லாம் எனக்கு இருக்கிறது. மகத்தான பங்களிப்பு அவருடையது.  ஆனால்அதற்கான விளைச்சல்கள் என்ன என்ன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. இதுதான் கேள்வி.

அம்பேத்கரை மகாத்மாவாக அழைக்கலாமா என்று சொல்லுகிறார்கள். எனவேஅந்த சட்டகத்துக்குள் என் கேள்வியை வைக்கிறேன். சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஆளும் பிரிட்டிஷ் அரசின் அடக்குமுறைக்கு பத்து நிமிடம் கூட அவர் ஆட்படவில்லை. அவரை நான் எப்படி மகாத்மா என்று அழைப்பேன். தங்கள் ஆளுகைக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்துபவராக அம்பேத்கரை ஏன் பிரிட்டிஷ் அரசு ஏன் நினைக்கவில்லை. அவருடைய நோக்கம் அற்புதமான நோக்கம். அவருடைய நோக்கங்களையோ,எண்ணங்களையோ நான் தவறு சொல்லவில்லை. ஆனால் போய்ச் சேர்ந்த வழிகள் எல்லாம் தவறுதலாகவே இருக்கின்றன. அவருடைய தொகுப்பு நூட்களை படித்தாலே தெரியும். அவருடைய முடிவுகள் அனுமானங்கள் அடிப்படையில் வைக்கப்பட்டவை.

கேள்வி : நீங்கள் தலித்தாக இருந்திருந்தால் இப்படி எழுதியிருக்க மாட்டீர்கள் என்கிறார்களேஆதிக்க சாதி மனோபாவம் என்கிறார்களே இதை எப்படி பார்க்கிறீர்கள்?

பதில் : முதலில் தங்களை தலித்தாக நினைக்கிற அறிவுஜீவிகள் ஏன் அம்பேத்கர் குறித்து ஆவணப்படுத்துகிற வேலையைச் செய்யவில்லை. இரண்டாவது நான் என்னுடைய செயல்பாடுகளில் எப்போதாவது ஆதிக்கச்சாதி மனநிலையோடு செயல்பட்டு இருக்கிறேனாஆதிக்கசாதிக்கு ஆதரவாக நான் எதுவும் எழுதியுள்ளேனாஒருவன் மார்க்சிஸ்ட் என்று சொல்லிக் கொண்ட பிறகு அவன் எழுத்துக்களைப் பார்க்காமல் அவன் சாதியைப் பார்ப்பது ஆதிக்கப் பார்வை. இதுதான் பார்ப்பனக்கூறு. இது எங்கே போய் முடியும் என்றால் அம்பேத்கர் எழுத்தை ஒரு தலித் எழுத்தாக பார்ப்பதில் முடியும். இவர்கள் எனக்கு எதிராக பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டு அம்பேத்கருக்கு எதிராகப் பேசுகிறார்கள்.

இந்திய தத்துவ மரபில் 80சத நூல்கள் இறைமறுப்பு நோக்கம் கொண்ட நூல்களே. நான் சமஸ்கிருத நூல்களையும் சேர்த்துதான் சொல்லுகிறேன். பார்ப்பனியத்தை தோலுரித்துக் காட்டியவர்களில் பெரும்பாலர் பார்ப்பனர்களே. அவர்களை இவர்கள் எப்படி பார்ப்பார்கள்.

ஆதிக்கச் சாதியாக இருப்பவர்கள் அம்பேத்கரை பாராட்டிவிட்டால் தலித் விடுதலையாளராகவும்விமர்சித்து எழுதிவிட்டால் ஆதிக்கச் சாதியினராக முத்திரை குத்துவதும்தான் இவர்களின் தூய பார்ப்பனியமாக இருக்கிறது. வாக்குவங்கி அரசியலில் தலித் தலைவர்கள் கூட்டணி வைக்கும் போது அவர்களின் சாதி குறித்து இவர்கள் பேசுவது இல்லையே. அம்பேத்கரை பெருமளவுக்கு மக்களிடம் கொண்டு போய் சேர்த்தது கம்யூனிஸ்டுகளும் இடைநிலைச்சாதியனரும்தான் என்று எஸ்.வி.ராஜதுரை சொல்லுகிறாரேகம்யூனிஸ்டுகளும்என்சிபிஎச் போன்ற கம்யூனிஸ்டு பதிப்பகங்களும்தானே இதை செய்தன. அம்பேத்கரை பாரட்டுபவர்களைப் பற்றி இவர்கள் ஏன் பேசுவதில்லை. ஒரு நூலை ஆய்வாளன் எழுதிய நூலாக பார்ப்பதா அல்லது அவன் சாதியைப் பார்ப்பதா?

இந்த நூலைப் படிப்பதனால் இவர்களின் பிழைப்புவாதத்திற்கு இடைஞ்சல் வருகிறது. அதனால்தான் இதனை நான் தலித் அடையாள அரசியல் என்று சொல்லுகிறேன்.

கேள்வி: தலித் அடையாளத்தை மையப்படுத்தி பேசுகிற விஷயம் நல்லதுதானே இதை ஏன் தவறாகப் பார்க்க வேண்டும்.

பதில்: அடையாள அரசியலில் இருந்துதானே இதற்கான கேள்வியே வருகிறது. கம்யூனிஸ்டுகள் எங்களுக்கு எதுவும் செய்யவில்லை.’ பார்ப்பன கம்யூனிஸ்டுகள்என்று பேசுகிறார்கள்.பெரியார் தலித்துக்களைப் பற்றி யோசிக்கவே இல்லை என்ற குரல் எங்கிருந்து வருகிறது. அடையாள அரசியலை நாம் எப்படி ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். அப்படியானால் இடைநிலைச் சாதியினர் தங்கள் சாதி குறித்துப் பேசுவார்களேஇப்படிப்பட்ட பார்வை சாதிப் பார்வைக்கு உதவும் அடையாள அரசியலாகத்தான் இருக்குமே ஒழிய அது எப்படி சுதந்திர அரசியலாக இருக்க முடியும். நான் ஒரு வாதத்திற்காக கேட்கிறேன். அம்பேத்கரை புகழ்ந்து எழுதியவர்களைப் பார்த்து உங்கள் சாதித் தலைவர்களை புகழ்ந்துவிட்டு உங்கள் சாதி அம்பேத்கரை புகழுங்கள் என்று சொல்லுவார்களாஇதில் ஏதும் logic இருக்கிறதா?  நூல் குறித்துப் பேசாமல் பார்ப்பனியம் குறித்து ஏன் பேசுகிறார்கள். இவர்கள் தலித் பார்ப்பனர்களுக்கான மனநிலையை வைத்துள்ளார்கள். அதனால்தான் இவர்களை தலித் பார்ப்பனர்கள் என்று சொல்லுகிறேன். ஒரு சில தலித் அறிவுஜீவிகள் பார்ப்பான் புத்தி பார்ப்பான் புத்தி என்று சொல்லும் போதுமற்ற சாதி புத்திகளும் தானாகவே வந்து விடும்தானேபிறப்பின் அடிப்படையில் ஒரு புத்தி இருக்கும் என்பது அசல் பார்ப்பனியம் இல்லையா ?



கேள்வி: இந்த புத்தகத்திற்கு நீங்கள் எவ்வளவு காலம் உழைத்தீர்கள் ?

பதில் : எட்டு அல்லது ஒன்பது மாதங்கள் உழைத்து இருப்பேன். மற்றபடி நான் தொடர்ந்து வாசித்து வருபவன்.

கேள்வி: நீங்கள் எதுவும் அரசியல் கட்சியில் இருக்கிறீர்களா ?

பதில் : இளவயதில் மூன்று ஆண்டு காலம் அனைத்திந்திய மாணவர் பெருமன்றத்திலும்இளைஞர் பெருமன்றத்திலும் மாவட்ட ஒருங்கிணைப்பாளராக பணியாற்றி இருக்கிறேன். மாவட்ட அலுவலக ஊழியனாகவும் இருந்திருக்கிறேன். சென்னை வந்த பிறகு ஆறுமாத காலம் தாமரையில் பணியாற்றி இருக்கிறேன். இப்பொழுது எந்தக் கட்சியிலும் இல்லை. வேலை தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

கேள்வி: உங்கள் சினிமா அனுபவம் பற்றி சொல்லுங்களேன்.

பதில்: என் வாழ்நாள் தோழி கொற்றவை மூலம் சசிகுமார் அறிமுகம் கிடைத்தது. கிடாரி,அசுர வதம் படங்களில் நடித்தேன். வாய்ப்பு கிடைத்தால் மீண்டும் நடிப்பேன்.

கேள்வி: உங்கள் புத்தக வெளியீட்டு விழாவிற்கு க.சந்தானம்மொழிபெயர்ப்பாளரும்,மார்க்சிய ஆய்வாளரான கோவை.எஸ்.பாலச்சந்திரனை அழைத்து உள்ளீர்கள். இருவருமே இந்திய கம்யூனிஸ்டு கட்சியைச் சார்ந்தவர்கள். அதற்கு ஏதும் விசேஷமான காரணம் உண்டா?

பதில் : தோழர் கோவை பாலச்சந்திரன் தத்துவ அளவிலும் இலக்கியத்திலும் தேர்ந்தவர். அவருடன் பலமுறை விவாதித்திருக்கிறேன். கற்றிருக்கிறேன். மிகுந்த வாசிப்பும் களச் செயல்பாடும் கொண்டவர். அதே போல்தான் தோழர். க.சந்தானம் அவர்களும். கட்சியில் பணிபுரிந்த போது எனக்கு மார்க்சிய வகுப்பு எடுத்தவர். இவர்கள் இருவருமே கறாரான தத்துவப் பின்புலத்தைக் கொண்டவர்கள். எனவே இவர்களை அழைத்தேன். மற்றபடி கட்சி வித்தியாசமெல்லாம் எனக்கு இல்லை.

கேள்வி: மார்க்சிஸ்ட் கட்சியைஎம்.எல்.கட்சியையோ சார்ந்த யாரையும் அழைக்கவில்லையே?

பதில் : ரங்கநாயகம்மா புத்தகங்களை தெலுங்கில் உள்ள மார்க்சிய கட்சி பதிப்பகம் இன்றும் விற்பனை செய்து வருகிறது. அவருடைய கட்டுரைகளை மார்க்சிஸ்ட் கட்சி நாளிதழ் இன்றும் வெளியிடுகிறது. ஆனால் இங்குள்ள பாரதி புத்தகாலயத்தைச் சேர்ந்த சிலர் குழுவாதச் செயல்பாடோடு அவதூறுகளை பரப்பினர். வன்கொடுமை சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று சொல்லும் அளவுக்குச் சென்றதோடுஅங்கு அது அடுத்த அம்பேத்கரைக் கூட அவசரத்தில் கண்டெடுத்த நிலைமையும் நடந்தது. அவர்களைத் தவிர ஏன் மற்றவர்களுக்கு கருத்துரிமை கிடையாதா?அவர்கள் வலதுசாரிக்கு எதிரான கருத்துரிமையைத்தான் ஆதரிப்பார்களாதேனியில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி நிகழ்வில் எஸ்.வி.ராஜதுரையை மார்க்சிய அறிஞர் ‘ என்று அழைப்பிதழில் போட்டு இருந்தார்கள். எஸ்வி.ராஜதுரையை திரிபுவாதி என எஸ்.தோதாதிரி எழுதிய கட்டுரை செம்மலரில் வெளியாகி இருக்கிறது. பிரகாஷ் காரத்திற்கும்டபுள்யூ.ஆர்.வரதராஜனுக்கும் அரசியல் அறிவு குறைவாக இருக்கிறது என எழுதியவர். அவர் எப்போது மார்க்சிய அறிஞரானார் என்று நான் கேள்வி கேட்டேன். என்னை கூட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றினார்கள். அப்போது அங்கு இருந்த தமிழ்ச் செல்வனும்எஸ்.ஏ.பெருமாளும் மார்க்சிய அமைதியோடு இருந்தனர்.. எஸ்.வி.ராஜதுரை பேசுவது பிராங்க்பர்ட் மார்க்சியம்தானே என்று தி.சு.நடராசன் அங்கேயே பேசியதாக தமிழ்ச்செல்வன் பின்னர் கூறினார். மேலும் ரங்கநாயகம்மா நூல் மொழிபெயர்ப்பு சம்பந்தமாக கி.இலக்குவன் அவர்கள் மிக மோசமான ஒரு பொய்யை பொதுத்தளத்தில் வைத்துஅதற்கு பதிலும் எழுதியிருந்தேன். குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால்குழுவாதத்தை இலக்கியமாகவும்சார்பை முன்னெடுப்பவர்கள் கோலோச்சும் இடமாகவும் அது இருந்தது. இன்னும் சொல்லப் போனால் ரங்கநாயகம்மா புத்தகத்தை பாரதி புத்தகாலயத்தில் வைத்து விற்பதா வேண்டாமா என்பது அங்கு தனிநபர் முடிவாக இருந்தது. முரண்பாடுகளை தனிநபர் ரீதியாகப் பேசும்பொழுது என்னால் வேறு என்ன செய்ய முடியும்.



கேள்வி: புத்த மதம் ஒப்பீட்டளவில் முற்போக்கான மதம் தானே! அதை ஏன் கேள்வி கேட்கிறீர்கள்?

பதில்: பார்ப்பன கம்யூனிஸ்டுகள் என்றும்பெரியாரை பொம்பிள பொறுக்கி என்றும் சொல்லும் தைரியம் எப்படி அவர்களுக்கு வந்தது. இதைத்தான் நான் என்னுடைய நூலில் கேள்வி கேட்கிறேன். இந்து மதத்தை எப்படி வரையறை செய்வீர்கள். இங்கு சிறுதெய்வ வழிபாடுகள் உண்டு. ஆனால் அம்பேத்கர் கிருஷ்ணனை கடவுளாக வைக்கிறார். இது அனுமானத்தின் உச்சமாகும். பகவத் கீதையை எத்தனை பேர் படிக்கிறார்கள்.பௌத்தம் வைதிக பௌத்தம்அவைதீக பௌத்தம் என்று இல்லையாகாஞ்ச அய்யலய்யா புத்தரைஅம்பேத்கரைகார்ல் மார்க்சை இறைதூதர் என்று அடித்துக் கூறுகிறாரே. இதற்கான காரணங்கள் என்ன..?

கேள்வி: அனைத்து அறிவுஜீவிகளையும் கேள்வி கேட்கிறீர்களே?

பதில்: இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் அம்பேத்கரை எப்படி அணுகுவது என்பதில் அமைப்பு ரீதியாகதத்துவரீதியாக எந்தப் பொதுக் கருத்தையும் வைத்ததில்லை. அ.மார்க்ஸ் ,வ.கீதா இருவரும் காந்தி பற்றி நிறைய எழுதியிருக்கிறார்கள். அம்பேத்கர் பற்றி எழுதவில்லை. ந.முத்துமோகன் மூளை களவாணித்தனம் செய்கிறார். எந்த அறிவுஜீவியும் செய்யக் கூடாத ஒன்றை செய்கிறார். அம்பேத்கரின் பௌத்தமும்அயோத்திதாசரின் பௌத்தமும் ஒன்று என்று கூறுமளவுக்குச் சென்றதோடுஒரே கட்டுரையில் பெயரை மட்டும் மாற்றிப் போட்டு எழுதுகிறார். இவையெல்லாம் ஒரு அறிவுஜீவி செய்யக் கூடாத செயல்கள். மார்க்சியர்கள் தத்துவ தளத்தில் மாபெரும் உழைப்பைக் கொட்டியவர்கள். ந.முத்துமோகன் உழைக்க மறுப்பது ஏன் ?

கேள்வி : கி.வீரமணியைப் பற்றி கூட விமர்சித்து எழுதி யிருக்கிறீர்களே?

பதில்: அம்பேத்கர் ஏன் கம்யூனிசத்தை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை என்ற கேள்வி கி.வீரமணி மொழிபெயர்ப்பில் வெட்டப்பட்டுள்ளது. அம்பேத்கர் எழுதிய புத்தரும் அவர் தம்மமும் என்ற நூலின் முன்னுரை பெரியார்தாசன் மொழிபெயர்ப்பில் வெட்டப்பட்டுள்ளது. (இந்த முன்னுரையை அம்பேத்கரை எழுதவில்லை என்பது இன்னொரு செய்தி).இது போன்ற நழுவல்வாதங்கள் எல்லாம் தேவையில்லை. இது எப்படி இறைமறுப்பு பௌத்தமாகும். அம்பேத்கர் எங்குமே நவயான பௌத்தம் என்று பேசவில்லை. அம்பேத்கர் புத்தரின் 32அங்கலட்சணங்களை விதந்தோதுகிறாரேபுத்தரின் ஆணுறுப்பு உறைபோட்டு ‘ இருந்தது என்கிறாரேஅதோடு மட்டுமல்லால்அவ்வுறுப்பை சிலருக்கு மாயம் செய்து காட்டி தன்னை ததாகதராக நிரூபித்தார் என்கிறாரேஇவையெல்லாம் எப்படி பகுத்தறிவாகும். ஆனால்ஒன்றை சொல்கிறேன் மேலே நான் விமர்சித்த முத்துமோகனோராஜதுரையோஅ.மார்க்ஸோ,கீதா உட்பட யாவரும் மதவாதத்திற்கு எதிராக உறுதியாக நின்றவர்கள் என்பதில் எனக்கு மாற்றுக் கருத்தில்லை. அதே சமயம் அவர்களது சார்பையும் கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டும்.

கேள்வி: அம்பேத்கர் மகர் சாதியினருக்கு ஆதரவாக இருந்தார் என்று சொல்லுகிறீர்களே?

பதில்: ஆமாம். மத மாற்ற முடிவு உட்பட பல முக்கியமான முடிவுகளை அம்பேத்கர் மகர் சாதிக் கூட்டத்தில்தான் அறிவித்தார். மாங்க்குகள்சாம்பர்கள் சாதி குறித்து அவரது பார்வை சரியானதாக இல்லை.

கேள்வி: அருண்சோரி Worshiping false gods* என்ற நூலை எழுதி யிருக்கிறாரே. அது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

பதில் : அந்த நூலை நான் படித்தது இல்லை. தமிழில் வந்திருக்கிறதா?


எழுத்தாளர் வசுமித்ர
கேள்வி: அம்பேத்கரை இந்துத்துவா சக்திகள் பயன்படுத்துகின்றனரே?

பதில்: அதற்கான கருத்தியலை அம்பேத்கரே வழங்கியிருக்கிறார். அம்பேத்கரிடம் உள்ள கம்யூனிச வெறுப்பும்இஸ்லாமியர்கள் குறித்து அவர் முன்வைத்துள்ள சில பதிவுகளும்தான் அவரை இந்துத்துவர்களுக்கு உகந்தவராக மாற்றியிருக்கிறது. மேலும் அம்பேத்கரின் பௌத்தமும் மதவகைப்பட்ட புராணங்களை முன்னெடுக்கிறது. நிலைமை இப்படி இருக்கையில் நாம் எதை எதிர்பார்க்க முடியும். ஆர்எஸ்எஸ் தனது இறை வணக்கப் பாடலில் எப்போதோ அம்பேத்கரை இணைத்துக் கொண்டு விட்டது. நான் ஏற்கனவே கூறியதுதான்இந்துத்துவ அம்பேத்கர் சாத்தியம்இந்துத்துவ காந்தியோஇந்துத்துவ பெரியாரோ சாத்தியமில்லை. காந்தியின் புகைப்படத்தைக்கூட அவர்கள் இன்னமும் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

கேள்வி : நீங்கள் வேறு எதுவும் எழுதியிருக்கிறீர்களா?

பதில் : நான்கு கவிதை நூல்கள் எழுதியுள்ளேன். இரண்டு தொகுதிகள் கருப்புப் பிரதியிலும்இரண்டு தொகுதிகள் உயிர் எழுத்து பதிப்பகத்திலும் வந்துள்ளது. இப்பொழுது ஐந்தாவதாக தடை செய்யப்பட்ட புத்தகம்என்ற கவிதை நூல் சிந்தன் பதிப்பக நூலாக வெளிவந்துள்ளது. புத்தர் குறித்த புனைவு ஒன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். அதன் பெயர் புத்தனின் மதுக்குடுவை.

கேள்வி: உங்கள் இயற்பெயரே இதுதானா?

பதில்: என் இயற்பெயர் வடிவேல் முருகன். எனது நண்பனின் பெயரையும்தோழமை என்னும் பொருள்படும் மித்ர-வை பெயரில் சேர்த்துக்கொண்டேன்.

கேள்வி: இவ்வளவு நேரம் நீங்கள் எங்களோடு பேசியதற்கு நன்றி.

பதில்: மிக்க நன்றி. ஒரு வாசகனாக முதலில் இந்த நூலை நீங்கள் படித்து இருக்கிறீர்கள். எனது விமர்சனம் அனைத்தையுமே நட்புமுரணாகத்தான் நான் பார்க்கிறேன். இதற்கு அது பரவாயில்லை என்ற வாதம் ஒரு பகுத்தறிவுவாதிக்கு தேவையில்லை. தத்துவத்தில் சமரசமும் தேவையில்லை.

பீட்டர் துரைராஜ்தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

பதிப்பாளர் குறிப்பு : பாஜக-வைச் சேர்ந்த முன்னாள் மத்திய அமைச்சரும் பத்திரிகையாளருமான அருண் சோரிஅண்ணல் அம்பேத்கர் குறித்து எழுதிய நூல் ‘Worshiping false gods'(2012). பக்க சார்புடன் இந்நூல் எழுதப்பட்டதாக பல்வேறு விமர்சனங்கள் நூல் வெளியான காலத்தில் வைக்கப்பட்டன. இந்திய வரலாறு மார்க்சியர்களால் எழுதப்படுகிறது என்பதை விமர்சித்து Eminent Historians: Their Techniques, Their Line, Their Fraud என்ற நூலையும் இவர் எழுதியுள்ளார். கே.என். ஜா போன்ற வரலாற்றாசிரியர்கள்அவதூறாக எழுதப்பட்ட நூல் இது என இந்நூலை ஒதுக்கிவிட்டனர். மோடிக்காக பிரச்சாரம் செய்த இவர்தற்போது மோடியை விமர்சிக்கும் பிரதான பாஜக பிரமுகர் பட்டியலில் முதன்மையான இடத்தில் உள்ளார்.

நன்றி: தி டைம்ஸ் தமிழ்

Sunday, November 12, 2017

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து - ரங்கநாயகம்மா.





மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து -
பலிக்கலாம் அல்லது பலிக்காமலும் போகலாம் வகை சீர்திருத்தவாதிகள் 
(hit-or-miss reformers)

“ மார்க்சின் இயங்கியல் பொருள்முதல்வாதத்துடன், அம்பேத்கரின் சாதி ஒழிப்பு இயக்கத்தை இணைப்பதென்பது இந்தியப் புரட்சிக்கு ஒரு பரந்த பாதையை இடும் என்று கே.ஜி. சத்தியமூர்த்தி கருதுகிறார். ரங்கநாயகம்மாவுக்குப் பதிலாக அவர் எழுதிய ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ எனும் தத்துவார்த்த ஆய்வறிக்கையில், இந்த அம்சத்தை அவர் விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.” (ஆந்திர ஜோதி, ஏப்ரல் 30).

கடந்தகாலத்திலும் சரி, இன்றைக்கும் சரி ‘அம்பேத்கர் என்னும் சூரியன்’ நூலை எனது நூலுக்கான பதிலாக நான் கருதவே இல்லை. ஆனால், அந்த நூல் மார்க்ஸையும், அம்பேத்கரையும் கலப்பது எனும் மாபெரும் ‘தத்துவார்த்த ஆய்வாக’ முன்வைக்கப்படுவதால், அதில் உள்ள சில பகுதிகளுக்கு மட்டும் பதிலளிக்க விரும்புகிறேன்.

சத்தியமூர்த்தி (மக்கள் யுத்தக் கட்சி, சிபிஐ-எம்எல்லின் ஒருமுறை செயலாளர், பின்னர் அவர் பிஎஸ்பியில் சேர்ந்தார், பின்னர் பஹுஜன் குடியரசு கட்சியில் சேர்ந்தார், அதன் பின்னர் பல அமைப்புகளில் இருந்தார். சமீபத்தில் காலமானார்). தங்களுக்கு விருப்பமான வகையில் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் என்றெல்லாம் வளைக்க முயற்சிக்கும் ஏனோதானோவென்று அறிவொளி பெற்ற சீர்திருத்தவாதிகளுள் ஒருவர்.

தொழிலாளர்வர்க்கம் வர்க்கப் போராட்டம் தொடுப்பதன் மூலம் சுரண்டல்வாத வர்க்க உறவுகளையும், சுரண்டல்வாத உழைப்புப் பிரிவினையையும் ஒழிக்க வேண்டும் என்று மார்க்ஸின் மார்க்சியமானது வலியுறுத்துகிறது. இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, வர்க்க முரண்பாடு நிலவும் எந்த ஒரு நாட்டிலும் வர்க்கப் போராட்டமே தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் பிரதானக் கொள்கையாக இருக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட நாட்டின் குறிப்பிட்ட பிரச்சினையானது, அந்தப் பிரதானக் கொள்கையால் ஆளப்பட்டு, அடிப்படை நிலைமைகளை மாற்றியமைப்பதன் மூலம் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்.

பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தின் விளைவால், சுரண்டும் வர்க்கமும் உற்பத்தியாளர்களாகி, தம் உழைப்பில் வாழத் தொடங்கும். எஜமானர்-தொழிலாளர் உறவுகள் மறையும். இந்த உண்மையை வலியுறுத்தும் மார்க்ஸின் கோட்பாட்டை சுரண்டும் வர்க்கம் நிராகரிப்பதில் வியப்பேதுமில்லை. ஆனால், உழைப்புச் சுரண்டலை ஒழிக்கச் சொல்லும் அக்கோட்பாட்டை இந்தியாவின் பெரும்பான்மை தொழிலாளர் வர்க்கங்களான பட்டியல் சாதிகள், பட்டியல் பழங்குடிகள் மற்றும் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் கூட ஏற்காதது வியக்கத்தக்கதே. ஆனால் அவர்களின் தலைவர்கள் இதைப் பற்றி ஏதும் கற்றுக்கொடுக்காததே இந்த நிராகரிப்புக்குக் காரணம். பூர்ஷுவாமயமாதலே அவர்களின் இலக்கு! சுரண்டல் முறையிலேயே முன்னேறுவது. இது காரணமில்லையென்றால், மார்க்சியத்தை இத்தனை தூரம் அவர்கள் எதிர்க்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் செயல்பாடுகள் பிடிக்கவில்லையெனில் அத்தகைய தலைவர்கள் தாமாக மார்க்சியத்தைப் படித்து, தங்களுக்கென ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அமைப்பை உருவாக்கலாம், தங்களின் மக்களுக்கு அதைக் கற்றுக் கொடுத்து, தங்களின் முன் இருக்கும் புரட்சிகர இலக்கைப் புரிய வைக்கலாம். மார்க்சியம் ஒன்றும் ஏற்கனவே இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் சொத்தல்ல.

சத்தியமூர்த்தி போன்ற ஒரு தலைவரை நாம் எடுத்துக் கொண்டால், அவருடையது ஒரு கோட்பாடல்ல, முரண்பாடான இரண்டு கோட்பாடுகளின் கலவையாகும். ஒருபுறம், அவர் அம்பேத்கரின் மார்க்சிய எதிர்ப்பை தழுவிக் கொள்கிறார்  அதேவேளை பொதுமக்களிடம் மார்க்சியத்திற்கு இருக்கும் ‘மவுசை’ அவரால் தட்டிக் கழிக்கவும் முடியவில்லை. இத்தகைய தலைவர்கள் மார்க்சியத்தை முழுமையாக கைவிட மாட்டார்கள். அதனால் அவர்கள் சில புத்திசாலித்தனமான தீர்வுகளுக்கு வருகின்றனர்.

இந்த நாட்டில் கிடைக்கும் உடனடித் தீர்வு என்னவெனில், அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைப்பது! அல்லது தேவைப்பட்டால் இந்தக் கலவையில் காந்தியையும் கலப்பது!

பெயர்கள் தானே எத்தனை வேண்டுமானாலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். சரி, கோட்பாட்டளவில் அந்த இரண்டையும் கலக்க முடியுமா? இணைக்க முடியுமா?

மார்க்சின் கோட்பாடு என்னது? உழைப்புச் சுரண்டல் உறவுகளை ஒழிப்பது. வர்க்கப் போராட்டம் வன்முறையல்ல. உழைப்புச் சுரண்டலைத் தொடர்வதற்காக எஜமானர்கள் தொடுக்கும் வன்முறையை நிறுத்துவதற்காகத் தேவைப்படும் வன்முறை அது. தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கான தற்காப்பு தவிற வேறெதுவுமில்லை. பழைய முரண்பாடான நிலைமைகளை மாற்றியமைத்தாலன்றி  வர்க்க உறவுகளிலிருந்து எழும் குறிப்பிட்ட எந்தப் பிரச்சினையையும் தனியாகத் தீர்க்க முடியாது. மார்க்சிடம் மதமில்லை. அவருடையது பொருள்முதல்வாதமாகும்.

அம்பேத்கருடையக் கோட்பாடு என்னது? வர்க்கப் போராட்டமே தேவையில்லை! சீர்திருத்தம் இருக்கிறது. சாதி கூடாது! மதம் அவசியம். அதை நாம் சீர்திருத்துவோம்! ஆன்மீகத்தைக் கைவிடக் கூடாது. சாதியை ஒழித்த பின்னர் நாம் வர்க்கம் பற்றி கவலைப்படுவோம்!

காந்தியின் கோட்பாடு என்னது? தொழிலதிபர்களைத் தொடாதீர்கள்! அவர்கள்தான் அனைத்து சொத்துகளின் தர்மகர்த்தாக்கள்! இந்த தர்மகர்த்தா முறை மூலம் உழைப்பாளர்களை பெருந்தன்மையோடு நடத்தினால் போதும். அப்படியென்றால் சாதி? நாம் தீண்டாமையைக் கைவிட வேண்டும். சாதி எப்போதும்போல் இருக்கட்டும். சலவைத் தொழிலாளி எப்போதும் சலவையே செய்யட்டும், கழிப்பறை தூய்மை செய்பவர் எப்போதும் கழிப்பறையையே தூய்மை செய்யட்டும், அதேபோல் பிராமணர் அவருடைய வேலையை செய்யட்டும். இது எவ்வளவு நல்லது! இந்துமதத்தில் என்ன தவறு இருக்கிறது, அது அற்புதமான மதம்! வாருங்கள் நாம் ராமரையும், அல்லாவையும் ஒன்றாகப் புகழ்ந்து பாடுவோம். போராட்டமா? கூடாது! கூடவே கூடாது! அது வன்முறையானது. இருப்பினும், அரசாங்கத்திற்கு காவல்காரர்களும், இராணுவ வீரர்களும் தேவை. அது வன்முறையாகாது.

அப்படியென்றால் வர்க்கப் போராட்டம்? அது கொடுமையான வன்முறை.

இப்போது, நாம் இம்மூன்று கோட்பாடுகளையும் அல்லது இரண்டையாவது இணைக்க வேண்டும். சரி இணைப்போம்! ஒன்றுகலக்குமா?

அம்பேத்கரின் கோட்பாடு: காந்திக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு எதிரானது.
காந்தியின் கோட்பாடு: அம்பேத்கருக்கு எதிரானது. மார்க்ஸுக்கு 
எதிரானது.



மார்க்சின் கோட்பாடு: இரண்டிற்கும் எதிரானது.
                                  
வர்க்கக் கலப்பு மற்றும் சீர்திருத்தத்தவாதத்திற்கு எதிரானது.

புத்தரை எடுத்துக்கொண்டால், அவருடைய அஷ்டாங்க மார்க்கம், ஒன்றுக்கும் உதவாது.

இவற்றில் எந்த இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலக்க முடியாது என்பதை இக்கோட்பாடுகளுக்கிடையில் உள்ள முரண்பாடுகளை அறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும். அதை அறிந்தவர்கள் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காந்தியின் கோட்பாடு பயனற்றது என்று தூக்கி எறிய வேண்டியும்.

அம்பேத்கரின் கோட்பாட்டிலிருந்து ‘சாதி ஒழிப்பு’ எனும் அம்சத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், ஆனால் சாதியை ஒழிப்பதற்கு, உழைப்புசார் உறவுகளை தலைகீழாக மாற்றியமைக்கும் இலக்கைக் கொண்ட வர்க்கப் போராட்டத்தால் மட்டுமே முடியும். கீழ்நிலை சாதிகளின் பொருளாதார நிலைமைகளை மாற்றியமைக்காமல் சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமில்லை.

எல்லாவற்றிலும் ஒரு தர்க்கம் இருக்கும். அந்தந்த தர்க்கத்தின்படி, ஒற்றுமையும், முரண்பாடும் உருவாகின்றன. ‘குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகள் பாட்டாளி வர்க்கப் போராட்டத்தினால் மட்டுமே தீர்க்க முடியும்’ என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு கொள்கையை, ‘சாதியை ஒழித்த பின்பு மட்டுமே வர்க்கப் பிரச்சினையைக் கையில் எடுக்க வேண்டும்’ என்று சொல்லும் மற்றொரு கொள்கையை எப்படி இணைக்க முடியும். சத்தியமூர்த்தி போன்ற அறிவுஜீவிகளுக்கு எதுவும் சாத்தியம். தர்க்க நியாயங்கள் எதுவும் தேவையில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை, அம்பேத்கரையும், மார்க்ஸையும் இணைக்க முடியும். இரண்டையும் ஒரு கோட்பாடாக்க முடியும். பிறகு, மார்க்சியத்தை எந்த எல்லைக்கு வேண்டுமானாலும் மாற்றலாம். போராட்டங்களைக் கைவிட்டு, கூட்டிணைப்புகளை விரிவுபடுத்தலாம். மார்க்சியத்தை நாம் மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற வேண்டும். அதுதான் நமது நாட்டின் தேவை. அதாவது, மார்க்சியம் ஜெர்மனியில் ஜெர்மானிய மார்க்சியமாகவும், இங்கிலாந்தில் ஆங்கிலேயே மார்க்சியமாகவும், ஃப்ரான்சில் ஃப்ரெஞ்சு மார்க்சியமாகவும் இருக்கும். அதேபோல், இந்திய மார்க்சியம் என்று ஒன்று வேண்டும். நாட்டுக்கும், பிராந்தியங்களுக்கும் ஏற்றார்போல் மார்க்சியம் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

நமது மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமானது அம்பேத்கர், புத்தர் மற்றும் மார்க்சின் கலவையாக இருக்கும். காந்தி பக்தர்கள், ‘காந்தியையும் நாம் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்!’ என்பார்கள். சாய்பாபாவின் பக்தர்கள் ‘பாபாவையும்’ சேர்த்துக் கொள்ளச் சொல்வார்கள்.

இது எப்படி ஒரு விவேகமுள்ள இணைப்பாக இருக்க முடியும்?  வெகு காலத்திற்கு முன்னரே அந்நிய நாடுகள் இதனை முயற்சித்துள்ளன! காலதாமதாமகவும், புத்திசாலித்தனத்துடனும் சத்தியமூர்த்தி மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக்குகிறார். ஆனால் அவர் தனது அறிவை சற்று குறை அறிவோடு வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். புத்தர், அம்பேத்கர் மற்றும் மார்க்ஸையும் சமன்படுத்தி, ‘இம் மூன்று மாபெரும் ஆளுமைகளும்’ (திருமூர்த்திகள்) சுரண்டலும், ஒடுக்குமுறையுமற்ற ஒரு சமூகத்தைக் கனவு கண்டவர்கள், தத்துவவாதிகள் என்றார். ஆனால் பாருங்கள், மூவரையும் ஒப்பிட்டவர் அம்பேத்கரை மட்டும்தான் ‘சூரியன்’ என்கிறார்! (’அம்பேத்கர் எனும் சூரியன்’ நூலைப் பார்க்கவும், அந்தப் புகைப்படங்கள் இருக்கும் பக்கத்தில் எண் இல்லை) ‘புத்தரும் அம்பேதகரும் சுரண்டலற்ற, ஒடுக்குமுறையற்ற சமூகங்களைக் கனவு கண்டார்களா’ எனும் கேள்வியை நான் ஒதுக்கிவிடுகிறேன். அதுபற்றி ஏதும் கேட்கக்கூட மாட்டேன். மூவரும் சமமான சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் மாபெரும் ஆளுமைகள் என்றால், அதெப்படி அம்பேத்கர் மட்டும் ‘சூரியன்’ ஆனார்? அப்படியென்றால், புத்தர் யார்? அவர் இரண்டாம் சூரியனா? மார்க்ஸ் யார்? மூன்றாம் சூரியனா? மூவரும் சமம் என்று சொல்லிவிட்டு அம்பேத்கரை மட்டும் ’சூரியன்’ என்று சொன்னால், இதுபோன்ற கேள்விகள் எழாதா? ‘மூவரும் சூரியன்கள்’ என்று அவர் சொன்னால், ‘பூமியில் மூன்று சூரியன்கள் அல்லது இரண்டு சூரியன்கள் இருக்கிறதா’ எனும் கேள்வி தொடருமே! சரியோ தவறோ, ‘மூன்று சூரியன்கள்’ என்று ஏன் அவர் சொல்லவில்லை?

கன்ஷிராம் மற்றும் மாயாவதி போன்ற தலித் தலைவர்களின் பார்வையில் அம்பேத்கர் சூரியனாக இருப்பது சரி, ஏனென்றால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை அம்பேத்கர் மட்டுமே இருக்கிறார், மார்க்ஸ் இல்லை. ஆனால், சத்தியமூர்த்தியின் வாதப்படி, ஒற்றைக் கண் பார்வையுடைய அறிவுஜீவி இல்லை அவர். மூன்று கண் பார்வை கொண்டவர்! அம்பேத்கர் என்னும் சூரியனை அவர் எப்படி சூரியனல்லாத புத்தர் மற்றும் மார்க்ஸுடன் ஒப்பிட்டார்? மற்ற இருவருக்கும் மேலாக அம்பேத்கரை வைத்திருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக முடியும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையும் தம் வெளிச்சத்தால் நிரப்பும் சூரியன் அம்பேத்கர்! புத்தரும், மார்க்ஸும் அம்பேத்கரின் இடம், வலம் என்று அருகில் நிற்கலாம். அப்படி இருந்தால் மட்டுமே அம்பேத்கர் சூரியனாக இருக்க முடியும்.

சத்தியமூர்த்தி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை கைவிடலாம் பரவாயில்லை, ஆனால் அவர் கம்யூனிசத்தையும் கைவிட்டு அடையாள அரசியலை தம் முக்கிய குறிக்கோளாகக் கைகொண்டார். ஒவ்வொரு அடையாளக் குழுக்களும் வெவ்வேறு பிரிவுகள். அவரவருக்கு சொந்தப் பிரச்சினைகள் உள்ளது. குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைத் தீர்க்க குறிப்பிட்ட இயக்கங்கள் தேவை! அது நியாயமானதே. ஆனால் அத்தகைய அடையாளக் குழுக்களிடம் என்ன தீர்வு இருக்கிறது? பூர்ஷுவாமயமாதல்!

பூர்ஷுவாமயமாதல் மட்டுமே மார்க்சியத்திலிருந்து வர்க்க உணர்வை பிரிக்கக் கூடியது. நாம் பூர்ஷுவாக்களாக வேண்டும்! நாம் பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்களாக வேண்டும்! அது நடந்தால் அது ஒரு தலித் அறிவுஜீவிக்கு நல்லது. ஒரு தலித் முதலாளி ஆனால், தனக்குக் கீழ் ஆயிரக்கணக்கான தலித்துகளை தொழிலாளர்களாக அமர்த்தி சுரண்டிப் பிழைப்பது அவருக்கு ஆனந்தம் தரலாம். இத்தகைய குறுங்குழுவாத இயக்கங்கள் அத்தகைய தலித் வளர்ச்சியையே விரும்புகின்றன.

அடையாள, குறுங்குழுவாத இயக்கங்களின் செயல்பாட்டாளர்கள் தங்களுடைய பாத்திரம் என்ன, தங்களுடைய இடம் என்ன என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். சமத்துவமற்ற உற்பத்தி உறவுகளில் அவர்களுடைய அடையாளக் குழு சிறைபட்டுக் கிடப்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை. தமது குழுக்கள் சுதந்திரமானவை, தங்களுடைய பிரச்சினைத் தனியானது மற்ற பிரச்சினைகளோடு தொடர்பில்லை, ஆகவே தனியான தீர்வைப் பெற முடியும் என்று அவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள்.

பூமியானது, தன்னைத் தானே சுற்றி வருவதோடு, சூரியனையும் சுற்றி வருகிறது. இயற்கை விதி அது. ஒவ்வொரு குழுக்களுக்கும் அத்தகைய சட்டம் பொருந்தும். ஒவ்வொரு குழுக்களும் தங்களுடைய குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைச் சுற்றி வருவதோடு, தனது வர்க்க உணர்வையும் சுற்றி வரவேண்டும். இல்லையென்றால் எந்த அடையாள-சூரியனும் எந்த அடையாளக் குழுக்களையும் காக்க இயலாது.

தலித் சாதிகளுக்காக அம்பேத்கர் எனும் சூரியன் ஏற்படுத்திய இடஒதுக்கீடு எனும்  வெளிச்சம் எத்தனை காலம் தொடரும்? உலகம் இருக்கும் வரையிலுமா? அப்படியென்றால் கீழ்நிலை சாதிகளும் அப்படியே இருக்க வேண்டும் இல்லையா? சாதி இருந்தால் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு இருக்கும், இல்லையா?

ஆனால், இடஒதுக்கீடு என்பதும் ஒருவகையான பாகுபாடே. அது சுய-மரியாதை இன்மையைக் காட்டுகிறது. இடஒதுக்கீட்டை தற்காலிக நிவாரணமாகக் கருதி நிரந்தர தீர்வை நாம் தேடிப்போக வேண்டாமா? இல்லை இடஒதுக்கீட்டை நிரந்தரமாக்கி, கீழ்நிலை சாதிகளின் நிலையையும் என்றென்றைக்கும் தக்கவைக்கப் போகிறோமா?

சரி, இடஒதுக்கீடு என்பது தற்காலிக நிவாரணம் என்றால் சாதியமைப்பை ஒழிக்க நிரந்தரத் தீர்வு என்னது? கலப்புத் திருமணங்கள் ஒரு தீர்வு என்று அனைவருக்கும் தெரியும். சரி, கலப்புத் திருமணங்களைச் சாத்தியப்படுத்த நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? இதற்குப் பாதை தெரிய, ஒரு நூறு கலப்புத் திருமணங்களையாவது ஆய்வு செய்ய வேண்டும். (அம்பேத்கருடையதையும் சேர்த்து). என்னக் காரணங்களால் அந்த கலப்புத் திருமணங்கள் சாத்தியமாயிற்று என்று பார்க்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் கலப்புத் திருமணங்கள் நிகழ்வதற்கான நிலைமையை உருவாக்குவது அவசியம். இதுவே சாதி ஒழிப்பிற்கு நிரந்தர தீர்வு, இல்லையா?

மார்க்சியத்தை மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியமாக மாற்ற நினைக்கும் அறிவுஜீவிகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அனைத்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளிலும் அவர்களைக் காணலாம். புச்சலப்பள்ளி சுந்தரைய்யாவை ‘மார்க்சிய காந்தி’ என்று குறிப்பிட்ட ஒரு கட்டுரையை சமீபத்தில் படித்தேன். ஒரு மார்க்சியருக்கும் காந்திக்குமான ஒப்புமைதான் சாத்தியமா? காந்தியின் எளிமையைப் பராமரிப்பதுதான் உண்மையில் மிகவும் செலவுமிக்கதாக இருக்கிறது என்று ஒருமுறை சரோஜினி நாயுடு குறிப்பிட்டதை இந்தக் கட்டுரையாளர் கேள்விப்பட்டதில்லையா? பகத்சிங்கின் மரணதண்டனைக்கு காந்திதான் காரணமாக இருந்தார் என்பது அவருக்குத் தெரியாதா? இளம் பெண்களை நிர்வாணமாக அருகில் படுக்கச் செய்து, ‘நான் எனது பிரம்மச்சரியத்தை பரிசோதிக்கிறேன்’ என்று தார்மீகக் கொள்கைகளை உதிர்த்ததை அவர் அறியமாட்டாரா? எந்த வகையில் காந்தி ஒரு உதாரணப் புருஷர்? சுந்தரைய்யாவை காந்தியோடு ஒப்பிடுவது எப்படி அவரை கௌரவிப்பதாகும்? கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இதற்கெல்லாம் வெட்கப்படுவதே இல்லை. மற்றவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு செவிமடுப்பதில்லை எனும் அளவுக்கு பிடிவாதம் கொண்டவர்களாகி விட்டனர். தங்களது கூட்டங்களுக்குப் பெரும் மரியாதையுடன் பூர்ஷுவா அமைச்சர்களை கூப்பிட்டு மகிழ்கின்றனர். இத்தகைய பழக்கங்கள் அனைத்தும் மார்க்சியத்தை பூர்ஷுவா மார்க்சியமாக மாற்றுவதற்கான வெளிப்பாடுகளே.

பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகளை பாட்டாளி வர்க்கம் சகித்துக் கொண்டால், அதற்கு மண்ணுக்கேற்ற மார்க்சியம் அல்லது தேசிய மார்க்சியம் கிடைக்கும். அது, பூர்ஷுவா ஆட்சியாளர்கள் பெருந்தன்மையுடன் அனுமதிக்கும் சட்டபூர்வ மார்க்சியமன்றி வேறில்லை. அதன் விளைவாக நாம் எங்கிருக்கிறோமோ அங்கேயே இருப்போம்: அடையாளக் குழுக்கள் அதே கீழ்நிலை உடல் உழைப்பிலும்; பெண்கள்  சமையலறையிலும்!

எந்த சூரியனும் நம்மைக் காக்க இயலாது. மார்க்சியம் பூர்ஷுவாமயமாக்கப்பட்ட பின்பு சூரியன் என்ன செய்கிறதென்று பார்ப்போம்!



                                                                             - ரங்கநாயகம்மா

பத்திரிக்கையாளர்கள் அமைதியாக இருக்கும் நாட்டில் ராணுவம் புன்னகையுடன் நுழைகிறது

அப்படித்தான் இருக்கிறது பத்திரிக்கையாளர்கள்   அமைதியாக   இருக்கும்போது   நாடு   தன் நிர்வாணத்தை   அமைதி நிரம்பிய  ...