Thursday, March 31, 2011

உணர்ச்சி வசப்படாதீர்கள் பாஸ்.......




“சிறுபிள்ளைத்தனமான புரிதல்அதீதவாசிப்புபடைப்பூக்கம்
தத்துவ ஞானம் திருகல்நடை, கறாரான அறிவுஜீவி, அகங்காரம், அகந்தை, விவாதம் தரும் அற்ப சுகத்துக்காக ஏங்குபவன்அறிவாளி,  உலகரட்சகன்,சுயமோகி, கிளர்ச்சியாளன்அ.மார்க்ஸ் வக்கீல்." பாஸ்...  இது என்னைப்பற்றிய உங்களது வரைபடம். 
( பட்டையக் கிளப்புறீங்க பாஸ்)”

வெகுளி, நெகிழ்ச்சியான உணர்வுகளைக் கொண்டவன், சம அன்பு செலுத்துபவன். இது நீங்கள் வரைந்த உங்களது குணச்சித்திரம்.

நல்லது பாஸ்....
இது சம்பந்தமாய் நான் எழுதும் கடிதத்திற்கு நீங்கள் பதிலளிக்கமாட்டீர்கள் என்ற உங்களது நம்பிக்கையை நானும் மதிக்கிறேன். சுய அகங்காரம், சுயமோகம் இவைகளை  நான் நண்பர்களுக்கு எழுதிய கடிதங்கள் வாயிலாக நீங்கள் உணர்ந்திருக்கிறீர்கள். நல்லது. அதில் அவை தெரிவதாக சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள் சொன்னால் விவாதிக்கலாம். அந்த சமபந்தப்பட்ட, உங்களுக்கும் எனக்குமான நண்பரை நீங்கள் இதற்கு பதில் எழுதாததன் மூலம் தவிர்க்கலாம்.

பாஸ்..எனது வலைப்பக்கத்தில் அதிகமும் நான் விவாதித்தது ஆதிரனிடம் மட்டுமே. அதில் நீங்கள், சுயமோகம், அகங்காரம் இவைகளைக் கண்டால் அதற்கு நான் பொறுப்பேற்றுக்கொள்கிறேன். ஆம்..பாஸ் எனக்கும் ஆதிரனுக்குமான இலக்கியம் சம்பந்தமான, கொடூரப் பற்சக்கரங்களில் ஊற்றப்படும் மசகு எண்ணெய், எனது அகங்காரமும், சுயமோகமும்தான். அதை நான் ஊற்றாவிட்டால் பற்சக்கரம் கிறீச்சிட்டு நின்றுவிடும் பாஸ். இதை ஆதிரனும் அறிவார். நான் போனில் பேசும் எல்லைகளைத் தவிர்த்து பதிவு செய்வதும் அதனால்தான். எனது சுயமோகத்தை, அகங்காரத்தை அவர் விரும்பினால், பதிலுக்கு, அவரது சுயமோகமும், அகங்காரமும் வெடித்தால் நான் மகிழ்வேன். ஆனால் இவையன்றி எனக்கும் அவருக்குமான நட்பு சாத்தியப்படாது. அது மிக மோசமான ஓலத்துடன், எதிரெதிரே சுற்றி இயங்கும் சக்கரப்பொறி. ஒரே திசையில் சுற்றினால் இயக்கம் வெடித்துவிடும்.


மார்க்ஸ் ஒரு ஆளுமை என்று நான் குறிப்பிட்டதற்கு என்னை அவருக்கு வக்கீலாக ஆஜர் செய்த உங்களிடம் நான் அதற்கு கட்டணம் கேட்கப்போவதில்லை. அதே சமயம்  ப்ரியா தம்பிக்கு நீங்கள் வக்கீலாக மாறிவிட்டீர்கள் என்றும் சொல்லப்போவதில்லை. நல்லது. நான் வாசக நிலையைத் தாண்டி அ.மார்க்ஸ்க்கு வக்கீலாகும் புதிய பொறுப்பு வந்திருக்கிறது. அதை ஏற்பதா, தட்டிக்கழிப்பதா, அதன் பாரதூரமான விளைச்சல்கள் என்னவென்று யோசித்துச் சொல்வேன்.

பாஸ்...     
இந்தக் கிளர்ச்சி என்கிற வார்த்தைகளை நீங்களும் ப்ரியா தம்பியும் அடிக்கடி உபயோகிக்கிறீர்கள். அ.மார்க்ஸ்க்காக வாதாடுவதில் நான் கிளர்ச்சியடைவதாக நீங்களும், கவிதைகளில் வரும், யோனி முலை என்ற வார்த்தைகளில் கிளர்ச்சியடைவதாக ப்ரியா தம்பியும் சொல்கிறார். பாஸ்...எனக்கு இதை எப்படிப் புரிந்து கொள்வது, என்கிற கிளர்ச்சிக்கு நான் ஆளாக விரும்பவில்லை. எனவே, அதன் அர்த்தத்தை எப்படி புரிந்துகொள்வது என்று எனக்கு  வகுப்பெடுக்கவாவது தயவு செய்து நீங்கள் எனக்குப் பதில் எழுத வேண்டும். பொதுவாக இந்தக் கிளர்ச்சி என் வரையில் யாரும் என்னை என் விருப்பமில்லாமல் செய்யமுடியாத ஒன்றாகவே நான் நினைத்திருக்கிறேன். 

ப்ரியா தம்பி உங்களுக்கு எழுதிய கடிததத்தில் நீங்கள் அவரின் வார்த்தைகளை நெகிழ்ந்து விளக்கியது போல், எனது கேள்விகளையும், வார்த்தைகளையும் நீங்கள் நெகிழ்ச்சியான மனநிலையில் வாசித்திருக்கலாம். இது என் வேண்டுகோள்தான். ஆலோசனை அல்ல. ப்ரியா தம்பியின் நெகிழ்ச்சியான மனநிலை கொண்ட வார்த்தைகளை விளக்கி உரை செய்ததோடு,  நீங்கள் சொல்லியது போல், சம அன்பை செலுத்திய எனக்கு மட்டும் உரை செய்யவில்லை. என்ன செய்வது,  அதற்குள் என் எழுத்துக்களில் அகங்காரம், சுயமோகம் எல்லாம் வந்து குடியேறி விட்டது.

என் மேல் நான் கொண்ட சுய மோகம், நான் சொத்தென வைத்திருக்கும் அகங்காரம் எல்லாம் இழி குணங்களாக உங்களுக்குத் தெரிகிறது. இத்தகைய இழி குணங்களோடுதான் நான் மற்றவர்களையும் அணுகிறேன். உங்களுக்கு அது வேண்டாமென்று விலக்குவதோடு, இத்தகைய குணங்கொண்டவர்கள் உங்களோடு இல்லை எனவும், உத்தமர்கள், பற்றற்ற புத்தர்களை நீங்கள் நண்பர்களாக அடைந்திருக்கிறீர்கள், மனித மனத்தின் எந்த அழுக்கும் இல்லாத தூயவர்களை கண்டடைந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை நீங்கள் எழுதிய எளிய வரிகளின் மூலமான நான் அறிந்துகொள்கிறேன். ஆனால் நாளுக்கு நாள் அயோக்கியர்களை நான் சந்திக்கவேண்டியிருப்பதோடு, என் அயோக்கியத்தனத்தை அவர்களது அயோக்கியத்தனத்தோடு உரசியும் பார்த்துக்கொள்கிறேன். நல்ல முறையில் அது பயனளிக்கிறது.

பாஸ்....
உங்களுக்கு காலங்கடந்து தெரிந்த, எனது சுய அகங்காரம், சுய மோகம் இவைகள் எல்லாம், என்னைச் சந்தித்த சில நொடிகளிலேயே கண்டடைந்தவர்கள் எனக்கு முத்தங்களையும், அதற்கிணையான துரோகத்தையும் அள்ளி ஊதியிருக்கிறார்கள். பதிலுக்கு நானும் வழங்கியிருக்கிறேன். அவர்களை வெறுப்பது என்னால் ஆகமுடியாத காரியம். அவர்கள்தான் என்னைப் பொருத்த வரையில் எனக்கு எல்லாம்.


சிறுபிள்ளைத் தனமான புரிதல்வாசிப்பு, படைப்பூக்கம், தத்துவஞானம் திருகல் நடை, கறாரான அறிவுஜீவி, அகங்காரம், அகந்தை, விவாதம் தரும் அற்பசுகத்துக்காக ஏங்குபவன்,  அறிவாளி, உலகரட்சகன்சுயமோகி, கிளர்ச்சியாளன், இவர்களை கைகள் விரித்து வரவேற்கக் காத்திருக்கிறேன். பதிலுக்கு என்னிடமும் இவை போன்ற வஸ்துகள் நிறைய உள்ளனஅதற்கும் மேலாக நான் எழுதுகிறேன் என்பதையும், நான் அகங்காரத்தோடு சொல்லிக்கொள்கிறேன்.

 ப்ரியா தம்பியின் திறன் மிக்க எழுத்துக்களில் என்னென்ன காணக்கிடைக்கிறது என்பதை நீங்கள் நட்பு சார்ந்து எழுதிய உங்கள் வார்த்தைகளில், உங்கள் மனநிலையை, நடுநிலைமையை விளக்கி விட்டீர்கள். 

பாஸ்...
என் உறுப்பு சார்ந்த கவலைகளை நானே பார்த்துக்கொள்வதோடு, என் கிளர்ச்சிகள் குறித்து, ப்ரியா தம்பி பொது வெளியில் விவாதிக்கும் கவலையை அவருக்கு நான் எப்படி அளித்தேன் எனத் தெரியவில்லை.  அ.மார்க்ஸை இப்படி பேசியது ஏன் என்று நான் கேட்ட கேள்விக்கு நீங்கள் பதில் தரமுடியாது, என்பதோடு ஞாநியைக்கூடத்தான் கீற்று திட்டியது என்கிறீர்கள், அதற்கு நானும் பொங்கவில்லை என்று நேரடியாக   சுட்டிக்காட்டி அதை அடைப்புக்குறிக்குள் அடைக்கியிருக்கீர்கள். அடைப்புக்குறியை நீங்கள் தாரளமாக நீக்கலாம்.  ஞாநி  என்னைப்பொருத்தவரையில் ஆளுமை அல்ல. அப்படி இல்லாவிட்டாலும், ஞாநியை ஒரு பத்திரிக்கையாளனாக மதிப்பேன்.( என் தேர்வு இதுதான்) ஞாநி எத்தனையாவது பொண்ட்டாட்டி கட்டியபிறகு, அல்லது எத்தனையாவது பொண்ட்டாட்டி கட்டாத பிறகு  பாலியல் குறித்து எழுதினார் என்று கீற்றுவில் விவாதம் வந்திருந்தால், அந்தச் சுட்டியை எனக்கு இணைக்கலாம். இதற்கும் நீங்கள் பதில் தராததன் மூலமாக, நான் அச்சுட்டியை இழக்கலாம். தேடிப்பார்க்கிறேன், ஆனால் கூட்டுக் கலவி, அல்லக்கை, ரெண்டாவது பொண்டாட்டி என்ற குறிச் சொற்களின் மூலம்தான் தேடமுடியும். தேடுகிறேன்

கூறியது கூறல் என் தவறுதான். ஆனால் பதிலை தட்டிக்கழிக்கும்போது, தேவையில்லை எனும் போது, அதைச் சுட்டிக்காட்டலாம் அல்லவா. நான் கறாரான அறிவுஜீவி என்பது போல், அதே அளவுக்கு உணர்வுகளையும் கட்டுபடுத்துபவன்தான் பாஸ். எனக்கும் நான் தேர்ந்தெடுத்த, விரும்பிய உணர்வுகள் இருக்கிறது. எனக்குத்தான் உணர்வுகள் இருக்கிறதே என நான் பாட்டுக்கு அவிழ்த்துவிட்டால் அது தரும் சேதங்களை நான் அறிவேன். உதவிகள் செய்த நண்பர்களுக்கு நானும் உழைத்திருக்கிறேன் என்பதில் நுட்பம் ஏதுமில்லை. செய்தாருக்குச் செய் என்பது மட்டுமே.  நீங்கள் எனக்குச் செய்த உதவிகளை சொல்லமுடிகையில், நானும் சொல்லலாம்தானே, இல்லை எனக்கு அந்த உரிமை இல்லையா. இதற்கெல்லாமா பாஸ் உணர்ச்சிவசப்படுவது. 

பாரதியின் தந்தை. குடும்ப நண்பர் என்று மார்க்ஸை நெகிச்சியுடன் கூறியதை நான் நான் நக்கலடிப்பதாக கூறுகிறீர்கள். அதே பாரதியின் தந்தையை, குடும்ப நண்பரைத்தான் ப்ரியா தம்பி ரெண்டு பொண்ட்டாட்டிக்காரர் என்றார், மார்க்ஸ் பற்றிய உங்களது மதிப்பீடுகளை நண்பனாக கேட்டதற்கு ப்ரியா தம்பியை என்னுடன் உங்களது அன்பின் தராசுவில் நிறுத்திப்பார்த்தீர்கள். நான் வெறும் எடைக்கற்கள் அல்ல பாஸ். ஞாநியை அவதூறு செய்தபோது மார்க்ஸ் பேசினார், ஞாநி அ.மார்க்ஸ்சின் உழைப்புக்கு தலைவணங்குகிறேன் எனச்சொல்லியிருக்கிறார். அதற்கு முன்னால் அவர்கள் இருவருக்கும் பெரும் விவாதங்கள் நடந்துள்ளது. அதையெல்லாம் ஏன் அவர்கள் பொது வெளியில் வைக்க வேண்டும். அப்போது ஞாநி அ.மார்க்ஸ்க்கு வக்கில் இல்லை, அ.மார்க்ஸ் ஞாநிக்கு வக்கில் இல்லை. நான் வக்கீல். நான் கேட்ட எக்கேள்விக்கும் பதில் தராது நட்பு, புத்திசாலி என்ற அளவிலேயே உணர்ச்சி வசப்பட்டு பதில் கூறியதோடு, நட்பையும் துண்டிப்பதாக சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.

பாஸ்...
நான் இதுவரை நண்பனின் தோழியை நாமும் மதிக்கவேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது என்ற நிலையில்தான் அந்தக் கேள்வியை உங்களுக்கு எழுதினேன். இனி நான் உங்களுக்கு இது சம்பந்தமாய் எழுதப்போவதில்லை. என் கிளர்ச்சிகள் குறித்து, உறுப்பின் எழுச்சி குறித்து ஆராய்ச்சி செய்யும் ப்ரியா தம்பிக்கு என் ஆய்வுகளை நானும் சமர்ப்பிப்பேன். அதை நான் கண்காணிக்க, அதுகுறித்து  விரிவாக விளக்க எனக்கும் உரிமை உண்டு. அதை பதிவு செய்வதோடு, அதை இலக்கியமாக்கி, சர்ர்சைக்குரிய கட்டுரையாக்கி அவருக்கு எப்படி, எந்த தட்டில் வழங்குவது என்று எனக்குத் தெரியும். வாங்குவதற்கான கரங்களை அவர் தயார் செய்துகொள்ளட்டும். இனி என் பாலியல் விருப்பு வெறுப்புகளை விவாதிக்கத் தயார். 

ஆனால் பாஸ்...நீங்கள் எனக்குப் பதில் கூறாமல் குட்பை என்ற வார்த்தைகளின் மூலம் விடைகொடுத்திருக்கிறீர்கள், ஆனால் இது போன்ற விவாதத்தை கீற்றுவில் நடத்தி குட்பை சொன்னால், விடாது துரத்தி, காண்டம் கணக்குகளையும் சமர்ப்பிக்கச் சொல்லுமாறு பின்னூட்டங்களும், அதைத்தொடர்ந்து, வசைகளும் வரும்.

நான் கேட்டது உங்களுக்கு, என் வார்த்தைகளில் புரியாததோடு பல்வேறு அவலச் சுவைகளை உங்களுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை குட்பை, மற்றும் இதர வார்த்தைகளில் அறிகிறேன். நீங்கள் எனக்கு எளிதாக விளக்கியது போல் நானும் எழுதுகிறேன்.  ( எளிதாக எழுதுகிறேன் என்று நான் சொல்லுவது கூட அகந்தைக்கான வார்த்தைகளாய் மாறலாம், என்ன செய்ய)

  “ ஏன் பாஸ்....ப்ரியா தம்பி இப்டி நாம மதிக்கிற, அ.மார்க்ஸ்ச ரெண்டு பொண்டாட்டி வச்சதுக்குப் பிறகுதான் பலான சமாச்சாரமெல்லாம் எழுதுறாருன்னு, அவரு பிரண்டு சொல்றதா சொல்லுதே, நீங்க அத சுட்டிக்காட்டக்கூடாதா, நானும் உங்களுக்கு ஒரு பிரண்டு, என்னை அது அசிங்கசிங்கமா எனக்கு எதுல கில்மா வரும்னு எழுதுது, அதே மாதிரி சகப் படைப்பாளிங்களா நாம கருதுற ஷோபா சக்திய பொம்பளைப் பொறுக்கி, பொடணீல அடிவாங்குனான், லீனா விளம்பரப் பைத்தியம், போர்ட் போலியோன்னு எழுதுதே, நீங்க என் நண்பரா அத நாலு வார்த்தை கேட்கக்கூடாதா, என்ன பாஸ்...இது. ஒரே அசிங்கமாவுல்ல இருக்கு, இத எழுதவா நாம் இங்க வந்தோம்.....”

(இவ்வளவு, இவ்வளவுதான் பாஸ்.....இதற்குமேல் வேறொன்றுமில்லை.)


இதுக்குத்தான் பாஸ் நீங்கள் பதில் சொல்லாமல், புத்தக விழாவுக்குக் கூட்டிட்டுப்போனேன், நீயும் அதுவும் ஒண்ணு, இப்ப ரெண்டு பேரும், புத்திசாலியாகி சண்டை போடுறீங்க நானென்ன செய்யட்டும், எனக்கு ரெண்டு பேரும் ஒண்ணுதான்அ.மார்க்ஸ எனக்கு முன்னாலேயே தெரியும், போன்ல இதப்பத்தி கண்டிச்சேன்( என்ன பாஸ் கண்டித்தீர்கள், பதிவுசெய்தால்....மார்க்ஸ் மேல் நான் வைத்திருக்கும் அபிப்ராயத்தை பொருத்திப் பார்க்க வசதியாய் இருக்கும்), கீற்று மேடையிலேயே பேசுனேன்அப்புறம்....பேசுறதுக்கு எதுக்கு பதிவுப் புண்ணாக்கு, எனக்கு வேலைகள் இருக்கு, பிஸி, என்றெல்லாம் எழுதினீங்க...என்ன பாஸ்....இது....நான் பேசியது ப்ரியா தம்பியின் எழுத்துக்களை. நீங்கள் தட்டில்  நிறுத்தியது நட்பை.

கீற்று தனக்கு எதிராக ஒரு சொல் வந்தாலும் ங்கொய்யால,  ங்கொம்மால...என்ற சொல்லை நாக்கில் உச்சரித்துவிட்டுத்தான், எதையும் தட்டச்சு செய்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, விவாதம் தரும் அற்ப சுகத்துக்காக  எதையும் கொச்சைப்படுத்துபவன் நான், என்ற உங்களது வார்த்தைகளை நம்புகிறேன். ஆனால் அதிலுள்ள வித்தியாசங்கள்தான், என்னை அதை ஏற்கவிடாமல் தடுக்கிறது.

பாஸ்... 
எனது முகப்புத்தகத்திலோ, எனது வலைப்பக்கத்திலோ நான் விவாதம் தரும் அற்ப சுகத்துக்காக எங்கேயாவது எழுதியிருக்கிறேன் என்று விளக்கினால் நான் அதை சீர் படுத்துவேன். அது போன்ற விவாதங்கள் மனச்சிக்கல்களையும் மலச்சிக்கல்களையும் கொண்டு வந்து விட்டுவிடும் என்றும் நான் அறிவேன். அதே சமயம் திறன் மிக்க எழுத்தாளரான ப்ரியா தம்பியின் முகப்புத்தகம், மற்றும் கீற்றுவில் அவரது பங்களிப்புக்களை வாசியுங்கள், விவாதம் தரும் அற்ப சுகம் அல்ல பாஸ், அவை அற்புத சுகமளிக்கும் கூட்டங்கள். சரோஜா தேவிக்கு ஒரு வாசகர் வட்டம் இருக்கிறது என்றால் அது கீற்றுவின் எழுத்துகள் முன் தோற்று மண்டியிடும்.விவாதம் தரும் அற்புத, உச்ச சுகத்தில் ஸ்கலிதமானதுதான் வசுபாரதியாகிய நான், இன்னும் முலை, யோனி என்ற வார்த்தைகளை தாண்டமுடியாமல் இருக்கிறான் என்ற வார்த்தைகள்.

பாஸ்...
என் முகப்புத்தகத்தில் வலைப் பக்கத்தில் எனது புகைப்படங்கள் இல்லை. சுயமோகத்தை நான் உளவியலுக்கு உட்படுத்தினால், தலைச்சீவி பவுடர் போட்டு, நல்லுடைகள், நறுமணத்தைலங்கள் தேய்த்து உலாவ வேண்டிய அவசியம் எவருக்குமில்லையே. ஏன் பாஸ்....  இது,  சுயத்தின் மீது மோகம் கொள்ளாதவன் பிறவற்றின் மீதும் மோகம் கொள்ள முடியாது.

பாஸ்......என் படிப்பு என்னை சுய அகங்காரமென்னும் இடத்திற்கு கொண்டு வந்து விட்டது போல், உங்களது வாசிப்பு பிரியா தம்பியின் திறன்மிகு எழுத்துக்களை கண்டடைவதில் வந்து விட்டிருக்கிறது. நான் இதற்கு ஒன்றும் செய்யமுடியாது. {எடுத்துக்காட்டாக உங்களது பார்வையில் அவர் எழுதிய ஆதிவாசிகள் கட்டுரை.} என் எழுத்துக்கள் சுயமோக எழுத்துக்கள். பிரியா தம்பியின் எழுத்துக்கள் திறன் மிக்க எழுத்துக்கள். நன்றி பாஸ். தொடர்ந்து வாசியுங்கள். இதற்காக நீங்கள் என்னை வெறுத்து குட் பை சொல்லலாம், ஆனால் நான் சொல்லமாட்டேன்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக என்னைப்பொருத்தவரையில் நான் உங்களை நிறுத்தியிருப்பது எப்பொழுதும் வெறுக்கமுடியாத எல்லையில்தான். இன்னொன்றும் சொல்கிறேன், நீங்கள் என் மீது வைத்திருந்த நட்புக்கு குட்பை சொல்லலாம், நான் உங்கள் மீது வைத்திருக்கிற தந்தைமையை நீங்கள் விரும்பினாலும் அகற்றமுடியாது.

 “நானறிந்த எல்லைவரை எனை மிக அருமையாக சகித்துக்கொண்டு வந்த நண்பர் பாஸ்கர் சக்தியின் தந்தைமைக்கு என்னால் நன்றி கூற இயலாது. அது பொருளற்ற சொல்லாகிவிடும்.”

-  “...ஆகவே நீங்கள் என்னைக் கொலை செய்வதற்குக் காரணங்கள் உள்ளன.”

- வசுமித்ர.


Sunday, March 27, 2011

ஆதிரனுக்கு.... சில முடிவுறு சொற்கள்....

-->


ஆதிரன்.....இது நான் உங்களுக்கு வெயில் காலத்தில் எழுதும் கடிதம், தயவு செய்து குளிர்காலத்தில் படிக்காதீர்கள். வார்த்தைகள் அதற்கான வெளிகளை மாற்றிக்கொண்டு விடுவதோடு அர்த்தங்களையும் தீர்மானித்துவிடும். உங்களது வாசிப்பு முன் தங்கிவிட்டது என்பதை, கொற்றவையின் கவிதைகளோடு என் சமீப கவிதைகளை ஒப்பிட்டுப் பேசியதிலிருந்து தெரிகிறது.

என்னால் கொற்றவையின் கவிதைகளை தரம் பிரித்துப் படிக்கும் அளவுக்கு இப்பொழுதுள்ள நிறக்குருடு ஒத்துழைக்கிறது.முழுக்குருடாகும் நிலையை நான் வரவேற்கிறேன். கொற்றவை எனக்குக் கிடைத்த நல்ல மாணவி. கூடவே என்னை ஆதிக்கம் செய்யும் வல்லமையையும் ஒரு சேரப் பெற்றிருக்கிறார். நீங்கள் அவரைக் குறிப்பிடுவது, அல்லது ஒப்பிடுவது அவர் என்னருகில் இருக்கிறார் என்பதைத் தாண்டி வேறில்லை என்று நினைக்கிறேன். நல்லது அவராவது கவிதைகளை எழுதட்டும். எனக்கு விருப்பமான கவிதையை முழுமுற்றாக, அவர் எழுதி, அது என்னை சற்று எச்சரிக்கையடைவும், அதே கணத்தில் கொண்டாடவும் வைக்கும் போது, நான் என் கவிதைகளைக் குறித்து அவரிடம் விவாதிப்பேன்.

கவிஞரிடம் பேசும் போது கவனமாக இருக்கவேண்டுமில்லையா  ஆதிரன். கவிஞர்கள் தங்கள் கவிதைகளுக்கான ஆயுதத்தை தீட்டும் போது, ஆயுதத்தின் மறுபுறம் மற்ற கவிதைகளுக்கான விமர்சனத்தையும் தீட்டுகிறார்கள். கூரிய, பட்டை தீட்டப்பட்ட, வழிபடும், மற்றும் கொலைக்கருவியுமான ஆயுதம். பார்க்கலாம்.

ஆதிரன்…. இப்பொழுதுதான் வாசிப்பது எப்படி, நீதி என்றால் என்ன, படைப்புகளை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது, விளைவுகள் என்ன என்ற கேள்விகளெல்லாம் உங்களுக்கு வந்திருக்கிறது. நல்லது இதற்கு மருந்து பதில்கள் அல்ல, நல்ல புத்தகங்கள். அதையும் பட்டியிலிடு எனக் கேட்டு என் நாவல் வேலைகள், மற்றும் அவதூறுக்கான எதிர்வினைகள் செய்வது போன்ற வேலைகளைத் தள்ளிப்போட வைக்காதீர்கள்.

எனது ஆழ்ந்த விரிவான படிப்புகள் என்னை குறளியாக்குவதிலிருந்தும், மத, ஜாதிய வெறுப்புக்களை சுமக்கும் அடிமையாக மாற்றமலும் வைத்திருக்கிறது. இப்பொழுது இவ்வளவே. குறளி என்னவென நீங்கள் என்னைக் கேட்டால் நான் பதில் சொல்லமுடியாது திகைத்து விடுவேன்.

கா. மார்க்ஸ், அ.மார்க்ஸ் இவர்கள் எதிர்வினைகளைத்தாண்டி நிறைய எழுதியிருக்கிறார்கள் என்கிற தங்களின் கண்டுபிடிப்பை வியக்கிறேன். இவர்களைப் படித்தவர்கள் கிசுகிசுக்களை உற்பத்தி பண்ணும்போது நான் கிசுகிசுக்களை மறந்துவிட்டு அவர்கள் கூறும் கிசுகிசுக்களின் உளவியலை ஆராய்கிறேன்.

நான் நீதியையோ, நியாயத்தையோ எதிர்பார்த்து நாட்டாமைகளின் முன் நிற்பதில்லை. நீதி இது, உத்தமம் இது என்று இனம் பிரித்து, நெஞ்சுருதியோடு சொல்பவர்களிடத்தில்,  அப்படியென்றால்…என்ற கேள்வியை மட்டுமே வைக்கிறேன். என் வார்த்தைகள் உங்களுக்கான அகராதியில் எப்படித் தப்பி, ஒளிவு மறைவுகளுக்கான வேலையைச் செய்கின்ரன எனத் தெரியவில்லை. சூன்யம் வைத்தவரை விரைவில் நாமிருவரும் கண்டுபிடிக்கலாம். ஒரு சமயத்தில் விட்டு விடு என்கிறீர்கள், மறு சமயத்தில் ஏன் என விளக்கமும் கேட்கிறீர்கள். நான் கேட்டதையே நீங்களும் என்னிடம் கேட்கிறீர்கள். உங்கள் அகராதியில் நீதி, அறத்திற்கான பொருள்கோடல்களை விளக்கினால் அதையும் கற்றுக்கொள்கிறேன்.

இறுதியாக படைப்பாளிக்கு இது இது தேவையான் எழுத்து, இது தேவையில்லை என்கிற, உங்களது பாலர் பாட அட்டவணையில் இருக்கும் பட்டியலில் என் பெயர் எக்காலத்தும் இடம்பெறப்போவதில்லை. நீங்கள் நட்பின் பெயரால், அதைக் கொஞ்சி, முத்தமிட்டுத் திணித்தாலும் அது பட்டியலிலிருந்து துருத்திக்கொண்டு இருக்கும்.

என் வாசிப்பு எப்படி என் தேர்வோ, அதே போல் என் எழுத்தும் என் தேர்வே. இதுவரையில் நீங்கள் மதிக்கிற எழுத்தாளர்கள் வைக்கும் கட்டுரைகளையோ, விவாதங்களையோ நீங்கள் என்னிடத்தில் இவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் விவாதித்ததில்லை. இப்பொழுது என் அவதூறுக்கான துறை சார்ந்த எழுத்து உங்களை உசுப்பி விட்டதோடு மட்டுமல்லாமல், கேள்விகளையும் கேட்க வைத்த, அதன் அதியசங்கண்டு வெட்கமடைகிறேன்.

தத்துவங்களையும் அறங்களையும் என் கவிதைகளில் நீங்கள் கண்டுபிடித்த தருணங்களில் நீங்கள் தத்துவம் எது அறம் எது என்று விசாரித்துக்கொள்ளுங்கள். மேற்கூறிய இரண்டையும் நான் கவிதைகளில் வைத்து உங்களை அலுப்படையச் செய்தது எனக்கு மிகுந்த கொந்தளிப்பான மகிழ்ச்சியைக் கன்னாபின்னாவெனத் தந்துகொண்டிருக்கிறது. நீங்கள் உருவமுடியா வரிகளைத் தரமுடியாமல் போன எழுத்து முறையை நான் யோசிப்பதோடு, ஏன் நம்மால்  உருவமுடியவில்லை என்பதையும் சந்தேகியுங்கள். ஆசிரியர்கள் இரண்டு வகை. ஒன்று மாணவன் கற்றறிந்த் ஆசிரியர்களை போட்டுத் தாக்கும் ஆசிரியன், இரண்டாவது மாணவ அறிவைப் போட்டுத்தாக்கும் ஆசிரியன். இந்த அடிமுறைகளை கவனத்தில் கொண்டால்  சொல் வர்மம், அறம் பாடுதல் போன்ற சித்திகள் கைகூடலாம். (சித்தப்பாக்களை மன்னிக்கலாம். சித்த – பாக்கள் இதைத்தான் கூறுகிறது.)


நீங்கள் சமீபத்தில்  அறம், தத்துவம் இவைகள் இல்லாததோடு, உங்களை சோர்வில்லாது, ஜிங்குச் சா…ஜிங்குச் சா…எனக் குதிக்க வைத்த, சமீபத்தில் வந்த கவிதை நூலை எனக்கு சிபாரிசு செய்தால், அவ்வாசிரியரிடம் உங்கள் வாசிப்பு மனத்தை மதித்து, உரையாடுவேன். (அவற்றை நான் வாசிக்காமல் இருந்திருக்கலாம். மிக முக்கிய வேண்டுகோள்,  தமிழில் நூலை சிபாரிசு செய்யுங்கள், சிலசமயம் மொழிபெயர்ப்புக்கு நான் அல்லாட வேண்டியதிருக்கிறது.)

நானும் எனக்காகவும், சில தவிர்க்கமுடியா தருணங்களில் மற்றவர்களுக்காகவும், மிகுந்த கட்டுப்பாடோடு இயங்கும் மனிதன்தான். அதை சற்று சுதந்திரமான வெட்கத்தோடு சொல்லிக்கொள்கிறேன். ஆனால், ஆதிரன்…. அடிக்கடி உங்களது வார்த்தைகளில் சோம்பலும், அயர்ச்சியும், எரிச்சலும் அடிக்கடி வந்து விழுகிறது. இது இயேசு பெருமான் கூறிய பற்கடிப்புகளுக்கு கொண்டு சென்றுவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். நான் செய்ய வேண்டிய வேலைகளுக்கு மத்தியில், இதை உங்களுக்காகச் சொல்கிறேன்.

புனைவை எழுதுவதிலிருந்து என்னால் தப்பிக்கமுடியாது என்று எனக்குத் தெரியும். மண்டைப்புளு சதா உருத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. சிறுது காலம் சாக்கடையில் ஊறட்டும் என்று விட்டு வைத்துள்ளேன். ஆனால் அது சாக்கடை பற்றிய ஞானத்தை முழுமுற்றாக எனக்கு தரவேண்டும். இதுவே அதற்கு நான் விதித்த சட்டம். உண்மையில் இதிலிருந்தே ஆகப்பெரிய உளவியலைக் கற்கிறேன். நாவலை எழுத ஒரே சமயம் நான் புத்தனிடமும், பக்த கச்சனாவிடமும், சன்னாவிடமும், ஆம்ராவிடமும், சுத்தோதனனிடமும், அன்னை மாயாவிடமும் பேசி, வாதிடவேண்டியிருக்கிறது. நாவலை நான் எழுத இது மிகுந்த உத்வேகத்தை அழிக்கிறது. சக மனித உளவியலைக் கணக்கில் கொள்வதோடு, பிணங்களின் உளவியலையும் நான் கற்க வேண்டியிருக்கிறது. அதற்காக, பிணங்களின் அனுபவத்தை நான் உயிரோடு இருந்து அனுபவிக்க வேண்டிய கொடிய விதிமுறைகளும் அதில் அடங்கி இருக்கிறது. இதுவே நான் எனது எழுத்துகளுக்கான மூலப்பொருட்களைச் சேகரிக்கும் முறை, தாஸ்தாயெவ்ஸ்கியை ஆழ்ந்து கற்றவராக அறியப்பெற்ற, அறத்தை தன் குதத்திலிருந்து இந்துத்துவ குசுவாய் விடும் வல்லமை பொருந்திய ஜெயமோகன், ஏன் இன்னொரு மனிதனை நொண்டி நாய் என்று திட்டுகிறார். அதன் உளவியல் என்ன, என சக மனிதர்களின் எழுத்தை, வாசிப்பை நான் இனங்காண வேண்டியிருக்கிறது. இதை ஒரு முறை எழுதி, உங்களிடம் பேசுகையில் நீங்கள் தேவையற்ற வேலைகள் என்றீர்கள். ஆனால், துரதிருஷ்டம் அவதூறுகளுக்கான எதிர்வினைகளுக்கு  சட்டென எழுத்துக்களைத் தட்ட்ச்சு செய்துவிட்டீர்கள். உங்கள் விருப்பங்களையும் இதிலிருந்தே அறிகிறேன். (புனைவை எழுதுவதற்கான மனநிலையையே நான் உங்களுக்கு விளக்கச் சிரமப்படும் போது, புனைவை எப்படி விளக்கப்போகிறோம் என்ற அச்சமும் பிடித்தாட்டுகிறது.)

ஆதிரன்…. என் வாழ்வில், சென்னைக்கு நான் வந்தபிறகு நீங்கள் அறியாத பகுதிகள் எதுவும் சொற்பமே. என் எழுத்துக்களோடு எனக்கான குடும்பத்திற்கான கஞ்சியையும் நான் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. சாவு என்னை தன் மடியிலிருந்து இருமுறை தூக்கியெறிந்திருக்கிறது. சாவை நான் மன்னிக்கிறேன். என் வயது இப்பொழுது 31, விரைவில் 32 ஆகும் அதிசயம் நிகழப்போகிறது. (இது வருடத்துக்கொருமுறை தவறாது நிகழ்ந்து விடுவதோடு, ஆச்சரியமும், ஒவ்வொரு முறையும் அதே அளவு நீடிக்கிறது) ஆனால் வயதை ஞானத்தின் காலில் போட்டு மிதித்துவிட்டு,  எத்தனயோ ஆளுமைகள் 30 களிலேயே சாதித்திருக்கிறார்கள். கா. மார்க்ஸ் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சிக்கானஅறிக்கையை எழுதும் போது 30 வயது.  அன்று இத்தகைய சூழலை அவருக்கு அழித்திருக்கும் நெருக்கடிகளை வாழ்த்துகிறேன். இளம் வயதிலேயே தன்னைத் தேர்ந்துகொள்ளும் வல்லமை வாய்த்த ஆளுமை அவன். நானோ இன்னும் என் மூளையில் சமூகம் ஏற்றிவைத்த வேண்டாத குப்பைகளை கழிப்பதற்காக கற்றுக்கொண்டிருக்கும் மாணவன். எனக்கு வயதானதும் சொல்லியனுப்புகிறேன். என்ன செய்தாய் என்ற கேள்வியைத் தாண்டி, என்ன செய்யலாம் என்பதை, என் புத்தகங்களில் தாங்கள் படித்துவிட்டு வரலாம் என, இப்பொழுது உறுதியாகச் சொல்கிறேன். வாக்கு தவறினால் அதையும் மன்னிப்புக் கடிதத்தின் வாயிலாக தாண்டிச் செல்வேன்.

ஆதிரன்…அதிகாரத்தை எதிர்ப்பதற்கு நான் அடையாள அட்டைகள் வைத்துக்கொள்வதில்லை. அப்படி அதிகாரத்தை எதிர்க்கும் வழிமுறைகளை நான் கண்டு பிடித்து சொல்லும் பட்சத்தில், நீங்கள் அதில் முறைப்படி நீங்கள் சந்தா செலுத்தி உறுப்பினராகலாம். அது வரையில் நீங்கள் முயற்சி செய்யுங்கள். சோர்ந்துவிடவேண்டாம்.

உண்மையில் இது நான் தப்பிச்செல்வதற்காக அல்ல, கண்டுபிடிப்பதற்காக. ஒரு புனைவை எழுதவேண்டும் என்கிற என் ஆசையை மதித்து. இப்பொழுது அதை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். நீங்களும் புனைவை எழுது என்கிறீர்கள். ஆனால் ஆதிரன், ஒன்று நிச்சயம். அது நீங்கள் மனதில் வைத்திருக்கும் புனைவுகளின் கோட்பாட்டுச் சட்டகங்களுக்குள் அடங்காது. ஆனால் அதுவும் அவதூறுகளுக்கான எதிர்வினை போல், தேவையில்லாமல் உங்களுக்கு மாறலாம். திருப்தி என்பதும் தனி மனித குணமே. அதனால்தான், நீங்கள் விரும்பிய வகையில் அவதூறுக்கான இலக்கியத்தை நான் படைக்கமுடியாமல் போயிற்று. சில சமயம் பற்கள் மூளையின் ஆணையை இழந்து, நாக்கைக் கடித்து விடுகிறது. சிறு கசிவு. அளவு கூடிய எரிச்சல்.

 ஆதிரன்...உங்களுக்கும், பாஸ்கர் சக்திக்குமான, உங்கள் இருவரின் மனமும் கருதிக்கொண்டிருக்கும், படைப்பிலக்கியத்தை பற்றி விரிவாக என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அதனால் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் படைப்பிலக்கியத்தை என்னால் எழுத முடியாது.


எதையும் மறுத்து நான் எழுதியதில்லை. அப்படி ஒரு நோய் எனக்கிருந்தால் நான் கூடிய விரைவில் குணமடைவேன். ஆனால், கேள்விகளே மறுப்பு, ஆபத்து, கெட்டது என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிற போது, என் நோய் முற்றட்டும் என்று விட்டு விடுவேன்.



ஆதிரன் உங்களுக்காக, ஒரே ஒரு பதிலில் இதனை நான்அழுத்தமாகக் கூறுகிறேன். தொடர்ந்து வாசியுங்கள் ஆதிரன். ஆசிரியனை நம்பாதீர்கள். அவன் நிறக்குருடு. மற்றும், நீதி, அறம், தத்துவங்கள் அவன் கண்டறியாத உடல்.



Saturday, March 26, 2011

நீங்கள் என்னை அவமானப்படுத்திவிட்டீர்கள் பாஸ்....



முதலில் நான் உங்களை இங்கு எழுத வைத்ததற்காக வருத்தப்படுகிறேன், அதே சமயம் நீங்கள் எழுதியதை வரவேற்கிறேன்.

                          // படிக்கும் ஆர்வமும், ஆவலும் கொண்டிருந்த இளைஞனான உங்களை தினமும் புத்தகச் சந்தைக்கு அழைத்துச் செல்வேன். நீங்கள் விரும்பும் புத்தகங்களை வாங்கிப் பரிசளிப்பேன். எழுதுங்கள் வசு என்று சொல்லி இருக்கிறேன்...ப்ரியாவிடமும் அது போலவே சொல்லி இருக்கிறேன்..//

பாஸ் என்னை எழுதச் சொல்லி நீங்கள் ப்ரியா தம்பிக்கு கொடுத்த ஊக்கத்தின் பெருங்கடலில், ஒரு துளியைக் கூட நான் பருகியதில்லை. உண்மையில் நான் எழுதிய கவிதைத்தொகுதி (ஆகவே நீங்கள் என்னைக் கொலை செய்வதற்கு காரணங்கள் உள்ளன). தேனியில் கட்சி வேலை செய்த போதும், திருப்பூர், கோவை போன்ற நகரங்களில் கூலி வேலை செய்தபோதும் எழுதியவைகள். 5 வருடம் கழித்துதான் அது புத்தக வடிவம் எடுத்தது. இன்னும் சொல்லப்போனால், உங்களது பழுப்பு நிறப்புகைப்படம் சிறுகதைத் தொகுதி தேனியில் வெளியிடும் நாளில் என் கவிதைத் தொகுதியின் கைப்பிரதி என்னிடம் இருந்தது. அதில் மகள் நேயா கவிதைகள் மட்டுமே புதியது.

// இன்று நீங்கள் இருவரும் புத்திஜீவிகளாகி சண்டை போடுகிறீர்கள். இதில் எனக்கிருக்கும் சம்பந்தம். நான் உங்கள் பொது நண்பன் என்பதே....//

என்னோடு ப்ரியாதம்பியை இணைத்து இருவரும் புத்திஜீவிகளாகி சண்டை போடுகிறீர்கள் என்று தாங்கள் ஒப்பிட்டதை, வலி மிகுந்த அவமானமாக கருதுகிறேன். பாஸ் இதை, உங்கள் எழுத்து சரோஜா தேவி எழுத்து எனச் சொன்னால் எப்படியிருக்குமோ அப்படி இருக்கிறது. ஆம் பாஸ். ப்ரியா தம்பியை நான் எதிரியாக கருதுகிறேன் என்ற உங்களது எண்ணத்தின் வன்மத்தை இங்கு பதிவு செய்வதோடு, புத்தி ஜீவி என்கிற பட்டத்தையும் நீங்கள் தாராளமாக அவருக்கே ஈந்து விடுங்கள். நீங்கள் எழுதிய இவ்வரிகளை

                              //“ ப்ரியா எழுதிக்கொண்டிருக்கிற சர்ச்சைக் கட்டுரைகளில் எனக்கு சிறிதும் உடன்பாடு இல்லை..//

 அடிப்படையாக வைத்துச் சொல்கிறேன். பாஸ்…நீங்கள் பத்திரிக்கைகளில் வேலை பார்த்திருக்கிறீர்கள். தீம்தரிகிட வில் பொறுப்பாசிரியராகவும் இருந்திருக்கிறீர்கள். சர்ச்சை மிகுந்த பதிவுகளுக்கும், பாலியல் அவதூறுகளுக்கும், உறுப்பின் மீதான விமர்சனங்களும் ஒன்றென உங்களால் எவ்வாறு சொல்லமுடிகிறது என என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. நீங்கள் விளக்கலாம்.

பாஸ் சென்னைக்கு வரும்போது மட்டுமல்ல பாஸ் இப்பொழுதும் நான் படிப்பதில் ஆர்வங்கொண்ட இளைஞனே, ஆனால் பாஸ்  நீங்கள் வாங்கிக் கொடுத்த புத்தகங்களைப் படித்தபின்தான், எனக்கு அறிவொளி கிடைத்தது என்கிற  ஒரு தோற்றம் உங்கள் எழுத்தில் இருப்பதாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

 பாஸ் உண்மையில் தேனியில் நீங்கள் என்னை சந்தித்த முதல் சந்திப்பிலும் நான் நல்ல வாசகன். இதழ்களில் படைப்புகளை வெளியிடாத  படைப்பாளி. முதல் சந்திப்பில், அதற்குப் பிறகு என் இல்லம் வந்தபோது  நானும் உங்களுக்கு புத்தகம் கொடுத்ததோடு விரிவான ஒரு நாவலை  எழுதச்சொன்னேன். நீங்களும் கமிசன் கடைகளைப் பற்றி எழுதுவதாகச் சொன்னீர்கள்.  

 தேனியில் நீங்கள் கண்ட வடிவேல்முருகனின் வாசிபை வசுமித்ரவாகிய  நான் இப்பொழுது நினைத்துப் பார்க்க, அதை எட்டிப்பிடிக்க அச்சமாக இருக்கிறது. குறைந்தபட்சம், அப்பொழுது வடிவேல்முருகன் ஒரு நாளைக்கு 600 பக்கங்களை படித்துவிடுகிறவனாக இருந்தான். கோவையில் சித்தாள் வேலை செய்யும் போதும், திருப்பூரில் பனியன் தொழிற்சாலையில் வேலை செய்யும் போதும் இதே நிலையே. அங்கெல்லாம் எனது கஞ்சிக்கும் வேலைக்கும் எந்தப்பிரச்சினையும் இல்லாமல் என்னால் இருக்கமுடிந்தது.

ஆனால் வசுமித்ர சென்னைக்கு வந்தபோது இருப்பிடம் கூட இல்லை. உண்மையில் சென்னையில் நான் வாழ்ந்தது நண்பர்கள் இட்ட பிச்சை. அதில் நீங்களும் ஒருவர். ஆனால் பாஸ் எனக்கிட்ட பிச்சையை நான்  உழைப்பாய் திருப்பித் தந்திருக்கிறேன் என்றே நினைக்கிறேன். இதுவரை சென்னையில் எனக்குச் செய்தவர்கள் யாவருக்கும் வசுமித்ர தன் உழைப்பை பதிலாய் தந்திருக்கிறான்.


                      // ப்ரியா இந்த மாதிரி எழுதத் துவங்கியபோதே போனில் இது பற்றி நான் விமர்சித்தேன்... பொதுவெளியில் நான் ப்ரியாவை கண்டித்திருக்க வேண்டும் என்பது உங்கள் அவா...எனக்கு அது தேவையில்லை... பேசிக்கொள்ள முடிகிற நண்பர்களுக்கு நடுவில் எதுக்கு பதிவு புண்ணாக்கெல்லாம்?//

இவ்வரிகளை நான் எப்படிப் புரிந்துகொள்வது. போனில் விமர்சனம் செய்துவிட்டேன், பொது வெளியில் பிரியாவை நான் கண்டித்திருக்க வேண்டும் என்ற என் அவாவை விளக்கியிருக்கிறீர்கள். நேரில் பேச வேண்டிய நட்பை அவ்வளவு ப்ரியமாக, எந்தப் புண்ணாக்கிற்காக பாஸ் பொதுவெளியில் வைக்க வேண்டும். அதை நீங்கள் ஆசிர்வதிக்க வேண்டும். நட்பை பொது வெளியில் வைத்து உச்சிமுகரவேண்டிய நிலையில்தான் நட்பு இருக்கிறதா. சம்பந்தப்பட்ட கடிதத்தில் மின்னுகிற வரிகளை உடனே கைபேசி, தொலை பேசியில் அழைத்துச் சொல்லியிருக்கலாமே, எதற்கு பதிவு, போதாக்குறைக்கு இக்கடிதம் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படவேண்டும் என்கிற  உங்களது பரிதவிப்பு.

                     // “நான் ரமேஷ் குறித்து குறிப்பிட்டிருந்த வார்த்தைகள் மீதான உங்கள் எதிர்வினையில் வன்மம் மட்டுமே தெரிகிறது...மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது வசு. ரமேஷை, ஒரு கணவனாக அவரது புரிந்து கொள்ளும் தன்மைக்காக நான் பாராட்டுகிறேன்..ஆனால் நீங்கள் மார்க்ஸ் பற்றி இப்படி எல்லாம் எழுதிய ஆளை பாராட்டுகிறானே என்று எரிச்சலடைகிறீர்கள். அது வேறு இது வேறு என்று கூடத் தெரியாத ஆளா நீங்கள்?. தெரியும்...இருந்தாலும் ஆவேசம் கண்ணை மறைக்கிறது. //

பாஸ்... என் ஆவேசம் என் கண்ணை மறைத்தது. நல்லது பாஸ். கண்களை மறைத்த ஆவேசத்தின் கைகளை நீக்கி  கேட்கிறேன். அ.மார்க்ஸைப் பற்றி கீற்று ரமேஷ் அப்படி பொருட்படுத்தும் படியாக என்ன எழுதியிருக்கிறார் என்று எனக்குக் காட்டுங்கள். வேறுபாடுகளின் வாய்ப்பாடுகளை ஒரு வாசகனாக நான் அறிவேன் பாஸ்.

                        // அப்புறம் உங்களுக்கு ஒன்று சொல்லிக் கொள்கிறேன் வசு.... அ. மார்கசை நீங்கள் இலக்கியம் படிப்பதற்கு முன்பிருந்தே சுபமங்களா காலத்திலிருந்தே அறிவேன் நான்..அவர் மீது எனக்கு எப்போதும் மரியாதை உண்டு...அவரது செயல்பாடுகளால் மட்டுமல்ல வசு....பாரதியின் தந்தையாக, குடும்ப நண்பராகவும் அவரை இப்போதும் மதிக்கிறேன். நேசிக்கிறேன்...எனவே கீற்றுவின் நிலைப்பாடுகள், ப்ரியா, ரமேஷின் நிலைப்பாடுகளை என் மீது ஏற்றிப் பார்க்கும் காரியத்தை விட்டு விடுங்கள்..(கீற்றுவின் மீது நான் கொண்டிருக்கும் முரண்பாட்டை கீற்று ஆண்டு விழா மேடையிலேயே நான் சொன்னேன்.)..நான் மெகா சீரியல்கள் மற்றும் திரைப்படங்களில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறேன்... பதிவுலகின் அதி நாகரிக செயல்பாடுகளில் நான் ஒன்றும் செயலூக்கத்துடன் இயங்கிக் கொண்டிருக்கவில்லை....பல விஷயங்களை நான் படிப்பதே இல்லை...//

பாஸ்… உங்களது அ.மார்க்ஸை, அவரது அப்பாவான அந்தோணி சாமிக்கு  - மார்க்ஸ்க்கு, மார்க்ஸ் என்று பெயர் வைப்பதற்கு முன்னமே தெரியும் பாஸ். அதற்கு நான் என்ன பண்ண முடியும். அப்புறம் பாரதியின் தந்தையாக, உங்கள் குடும்ப நண்பராக மார்க்ஸை நான் அறிந்து கொள்ளவில்லை. அ.மார்க்ஸாகத்தான்  அறிந்திருக்கிறேன். இனியும் அறிந்துகொள்வேன். அப்படி அவரை அறிந்து கொள்ளவே நாளும் ஆசைப்படுகிறேன்.

ப்ரியா தம்பிக்கும் உங்களுக்குமான நட்பை பொது வெளியில் வைத்தபோது, எப்படி நீங்கள் அந்த நட்புக்கு விளக்கவுரை எழுதினீர்களோ, அதே போல் ப்ரியா தம்பி பொது வெளியில் மார்க்ஸை அவதூறு செய்ததற்கு நீங்கள் பாரதியின் தந்தையாக, உங்களது குடும்ப நண்பராக, மார்க்ஸை மனதில் கொண்டு  மறுப்பு, அல்லது ஏற்பை எழுதியிருக்கலாம் . மேடையிலேயே விமர்சித்த நீங்கள் ( அது என்ன விமர்சனம் என எனக்குத் தெரியாது பாஸ், குறிப்பிட்டால் விவாதிக்கலாம்)  பொது வெளியிலும் எழுத வேண்டுமென்பதுதான் என் அக்கறை.

இறுதியில் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக கீற்று ரமேஷோ, ப்ரியா ரமேஷோ அவதூறு செய்தது பாரதியின் தந்தையையோ, உங்களது குடும்ப நண்பரையோ அல்ல, என்னைப்பொறுத்த வரையில் அ.மார்க்சை. நான் மதிக்கிற ஆளுமையை, அவர் எழுதிய எதையும் படிக்காததோடு, அவரது அந்தரங்கம் யாரின் மேல் ப்ரியப்படும் என்கிற வக்ரத்தின் எதிர்பார்ப்பை, கண்டுபிடிக்கிற ஆவேசத்தை. இதற்கு நான் அ.மார்க்சின் ஒரு வாசகனாகத்தான் எதிர்வினை புரியமுடியும். பாரதியின் தந்தையாகவோ, உங்களது குடும்ப நண்பரைப் பேசிவிட்டார்களே என்ற பதைப்பிலோ அல்ல.

பாஸ்…நீங்கள்  முதன் முதலாய் எனக்கு அறிமுகமானதிலிருந்து மெகா சீரியல்கள் பணியில்தான் இருக்கிறீர்கள், இப்பொழுது திரைப்பட பணியிலும் இருக்கிறீர்கள் என்பதை நான் நன்கு அறிவேன். உங்களது வேலைப்பளுவை அருகிருந்து பார்த்திருக்கிறேன். அதே போல் 24 நான்கு மணி நேரமும் சும்மா இருந்தாலும் படிக்கவோ, எழுதவோ முடியாது ஓய்வு, மற்றும் இதர பணிகளை செய்பவர்களையும் நாம் பார்க்கமுடிகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக லெனின் சாகும் போகுது 53 வயது எழுதிய நூல்களோ 54. அவர் வாழ்வில் தலைமறைவு, புரட்சி, வர்க்கப்போராட்டம் என எத்தனையோ போராட்டங்கள். அப்படியே அவருக்கு எதிரான, மோசமான  வாழ்க்கை முறையாக வசுமித்ர ஒரு போராட்டமும் இல்லாமல் வயிற்றை வானத்துக்கு காட்டிக்கொண்டு படுத்திருப்பதை என்னவென்பது. தலைகீழ் எடுத்துக்காட்டாக ஜெயமோகனும் திரைத்துறையில் ஆவேசமாக இயங்கி வருகிறார். ஒவ்வொரு நாளும் அவர் எழுதும் வேகத்தைப் பார்த்தால் பீதியாக இருக்கிறது. என்ன செய்ய. அது அவரவர் தேர்வு. அவரவர் உழைப்பு, அவரவர் வேகம்.

நிற்க.
        // நான் மிகவும் நேசித்தவன் பெயர் வடிவேல் முருகன்...அவன் நிறையப் படித்து வசுமித்ரவாக ஆகிப் போனான்...வசுமித்ரவாக ஆகிப் போன பின்னும் வடிவேல் முருகனின் ஆவேசம் அப்படியே இருக்கிறது...இந்த ஆவேச அரோகரா எல்லாம் ஒர்த் இல்லை என்று உணர்கிற நாளில் அவன் படைப்பிலக்கியத்தில் இயங்கத் துவங்குவான் என்று நம்புகிறேன்....ஆதிரன் சொன்னதை வழிமொழிகிறேன்.//

வடிவேல்முருகன் நல்லதொரு வாசகன். அவன் வாசிப்புக்கு இணையாக வசுமித்ர இனி வாசித்து விட முடியாது என்பதை மறுபடியும் நானே சொல்கிறேன். அதே போல் வசுமித்ர படைப்பிலக்கியத்தில்  “ஆகவே நீங்கள் என்னைக் கொலை செய்வதற்குக் காரணங்கள்”  உள்ளன என்ற கவிதைத்தொகுதியை தனித்தும்,   “கள்ளக்காதல் ”என்ற கவிதையை ஆதிரனோடு சேர்ந்தும் எழுதியிருக்கிறான்.  (தெரிந்த, போனில்   பேசிக்கொள்ள முடிகிற நண்பர்களுக்கு நடுவில் எதுக்கு பதிவு புண்ணாக்கெல்லாம்?...பாஸ் எனக்கும் ஆதிரனுக்கும் பத்து வருட பழக்கம் இருக்கிறது. போனில் பேச முடிந்தவைகளைத்தான் அவருக்கு விமர்சனங்களாக பதிவு செய்திருக்கிறேன். பதிவுகள் போனில் பேசுவது, கேட்பது என்ற இரண்டையும் தாண்டி இருக்கிறது பாஸ்.)

நீங்களும் ஆதிரனும் சொல்லும் கூற்றில் வசுமித்ர படைப்பிலக்கியத்தில் இன்னும் புகவே இல்லை என்பது போன்ற தொனிகள் காதைக் கூசவைக்கிறது பாஸ். ஆனால் அவற்றை  வெறும் வார்த்தைகளெனவே நான் கொள்ளுகிறேன். அதோடு  அவற்றை வசுமித்ர இன்னும் படைப்பிலக்கியத்தில் இல்லை என்கிற எண்ணங்களின் அர..அர…அரஹோராவாக எடுத்துக்கொள்ளுகிறேன். அதைத்தாண்டி வசுமித்ர தனது பிளாக்கில் நிறைய படைப்புகளை எழுதுகிறான்( சிறு பத்திரிக்கைகள் மாதத்திற்கு ஒரு முறை வருவதோடு, எழுதுவதை அவர்கள் வெட்டவும் செய்கிறார்கள் பாஸ்…) என்பதோடு, இவ்வாண்டு புத்தகச் சந்தைக்கு ஒரு புத்தகத்தை ஈணுவதோடு, ஆட்டுக்குட்டியொன்றையும் தேனியில் வெட்டுவேன். அதற்கு உங்களையும் ஆதிரனையும் சேர்ந்து விருந்துக்கு அழைப்பேன். இதோடு  புத்தனின் மதுக்குடுவை என்ற நாவலை விரைவில் பிரசவிப்பேன்.படைப்பிலக்கியத்தில்,(வசுமித்ர நம்புகிற) வசுமித்ர இருப்பான் என்றும் உறுதி பகர்கிறேன்.


எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வடிவேல் முருகனின் ஆவேசம். இன்னும் வடிவேல் முருகனுக்கு இருக்கிறது என்று நீங்கள் கூறுவது, என்னைக் கைப்பிள்ளையாக்கி, இன்னும் மாத்து வாங்க வைப்பதற்கு சமம். இன்னுமா  பாஸ்...இந்த வடிவேல் முருகன நம்புறீங்க.

என் அன்பு பாஸ்.. வடிவேல் முருகன் வடிவேல் முருகனாய் இருந்திருந்தால், வாளால், கழுத்தில் அழுத்தம் கூடிய வெட்டும், வயிற்றில் வேகமான குத்தும் பெற்று மருத்துவமனையில் காலை விரித்து படுத்திருந்திருக்கமாட்டான். என்பதையே, வசுமித்ரவாகிய நான் இப்பொழுது என்னிரு கைகளை அகல் விரித்துச் சொல்கிறேன். இன்னும் சொல்லப்போனால், போடிநாயக்கனூர் வடிவேல் முருகனை, நீங்களோ, ஏன் ஆதிரனோ கூட பார்த்ததில்லை.


ஆதிரனுக்கு .....எனது அவதூறை வெளிச்சத்தில் வைத்து.....


-->



“ நல்லவர்களையும், நியாயமானவர்களையும் கவனியுங்கள் ! இவர்கள் அதிகமாக யாரை வெறுக்கிறார்கள் ? இவர்களுடைய மதிப்பீடுகளின் அட்டவணைகளைத் தகர்ப்பவனை, உடைப்பவனை, சட்டத்தை உடைப்பவனை – ஆனால் அவன்தான் படைப்பவன்.”

-    நீட்ஷே

வணக்கம் ஆதிரன், ஜெயமோகனை எனக்கு கவிதையில் இணையாக வைத்துப்பார்க்கிற உங்களது சிறுபிள்ளைத்தனத்தை அதன் நீள அகலங்களில் காண்கிறேன். நீளமாக எழுதினால் ஜெயமோகன், குட்டையாக எழுதினால் ஹைகூ என்றே, அதை உங்களது விமர்சன மதிப்பாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். இவ்விடத்தில் என் கவிதைகள் பற்றின புரிதலை, என் கவிதைகளை உங்களை வாசிக்கச் சொல்வதோடு முடித்துக்கொள்கிறேன்.

ஆதிரன் நான் அவதூறுகளை எழுதவில்லை அவதூறு சார்ந்து அவர்கள் எழுதிய எழுத்துக்களில் நீதி எங்கு ஒளிந்திருக்கிறது என்று கேள்வி கேட்கிறேன். அவ்வளவே. உங்களுக்கு அலுப்பாக இருந்தால் ஓய்வு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். பதிவுகளில் தரம் குறைந்த அரசியல் என்று என் எழுத்தை நீங்கள் முன் நிறுத்தினால், அது அப்படிப்பட்ட சாத்தியத்தை உங்களுக்கு வழங்கிய வாசிப்பைச் சந்தேகம் கொள்ளுங்கள். பார்க்க விரும்பாவிடில் கண்களை இறுக மூடிக்கொள்ளுங்கள் ஆதிரன். விருப்பமின்மை ஒரு வகையில் தனி மனித சுதந்திரம், அதை நீங்களே உங்களுக்கு எதிராக திருப்பும் பட்சத்தில், அது கண்ணாடிச் சட்டகத்தில் முகத்திற்குப் பதிலாய் நம் புட்டத்தைக் காண்பித்துவிடும். தனி மனித சுதந்திரம் குறித்து எச்சரிக்கையாய் இருக்க வேண்டும் ஆதிரன். அது கொலை செய்வதைப் போல, அல்லது ஒரு பெண்ணை விருப்பமில்லாது மேயும் விதிமுறைகளை, நமக்கு நீதியின் பெயரால் வழங்கிவிடக்கூடும்.

ஆதிரன் புனைவு, இலக்கியம், விமர்சனம் கட்டுரைகள் எல்லாம் மனிதனைக் குறி வைத்தே என்பது தாங்கள் தெரியாததல்ல, அதில் அவதூறுகளைக் கடுமையாக விமர்சனம் செய்வது, புகழுரைகளை ஏற்றுக்கொள்ளுவது என்கிற தராசு மதிப்பீடுகளையெல்லாம் விமர்சகன் கைக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. கேள்விகளில் நீயாயம் இருக்கிறதா இல்லையா என்பது என்னைப்பொறுத்தவரையில் இடப்படும் பதில்களில் இருக்கிறது. சிவப்பு மஞ்சள் நீலம் பச்சை எல்லாம் நிறக்குருடனுக்கு பயனற்றவை. அவனால் ஸ்பரிசத்தால் அடையும் உணர்வுகளைப் போன்றவையே விமர்சனத்தில் வைக்கும் நாமறியாத வரிகளில் ஒளிந்திருக்கும்.  தனிப்பட்ட குரோதத்திற்கு கருத்து விரோதம்தான் காரணமெனில் இதை எழுதும் விரல்களை நான் மன்னிக்கிறேன். தனிப்பட்ட கருத்துக்களை பொது வெளியில் வைக்கும் விரல்களை அதற்கேயுரிய தைரியத்தோடு வரவேற்கிறேன். எழுத்துக்கள் பொருளாய் மாறினால் என்னால் எதுவும் செய்ய இயலாது.


ஆதிரன் நான் மார்க்ஸ், பாஸ், ப்ரியாதம்பி இவர்களின் எழுத்துக்களான மூன்றையும் படிக்கிறேனோ, இல்லையோ என்னைப்பற்றி என் கிளர்ச்சிகள் பற்றி எழுத, மற்றும் அறிய விரும்புவரின் முன் ஒரு சோதனைச்சாலை எலியாய் அமர்ந்திருக்க எனக்கு விருப்பமில்லை. நான் கேள்விகளை அவர்கள் வைத்த பதில்களுக்காக எழுதுகிறேன். என் உறுப்பின் எழுச்சி குறித்து மற்றொருவர் தீவிரமாக கவனம் செலுத்துகையில் நான் கண் காணிக்கப்படுகிறேன் என்ற அச்ச உணர்வே எனக்கு மேலெழுகிறது.  தனிப்பட்ட வகையில் தொந்தரவு தராமல் இருந்தால் எதிர்பாலுறவு மீதான கிளர்வு எந்தக்குற்றத்திற்கும் உட்படாதது என்பதை ப்ரியாதம்பி அறிவார் என்று நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள் மகிழ்ச்சி. நாளை எனக்கு குழந்தை பிறந்து அவள்(ள்) பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியை நிர்வாண போஸ்டர்களாலும், அம்மண விளம்பரங்களாலும் வழிமறியுங்கள். அடைத்து வையுங்கள், விலையுயர்ந்த சாக்லெட்டுகளை மிகக்குறைந்த விலையில் வாங்கப்பட்ட எனது தொலைக்காட்சியில் ஒளி பரப்புங்கள். அவள்(ன்) எந்தவிகிதத்திலும் பாதிக்கப்படமாட்டாள்(ன்) என்பதையும் உறுதி தாருங்கள், மிக்க மகிழ்ச்சி.

நான் கம்புதான் நெட்டுக்கத்தான் நிற்பேன் என்பதை என் எழுத்து வாயிலாக கண்டடைந்த உங்கள் ஆத்மாவை மெச்சுகிறேன். நான் கம்பாகவே இருக்கிறேன், நெகிழும், உருகும் மற்றும் கழியும் நிலைகளை எனக்குக் கற்பியுங்கள். எனது மொழி தன் உடலெங்கும் அதன் கடுமையைச் சுமந்தபடி இருக்கும் பட்சத்தில் நான் நெகிழ்ச்சியான தருணங்களில்தான் அதை எழுத வேண்டியிருக்கிறது என்பதோடு,  மொழிக்கு என்னை எமாற்றக்கூடிய வல்லமை உண்டென்பதை அறிவேன். அதனுடன் போராடியும், சில சமயங்கள் அதை ஏமாற்றியும், என்னை வாசகனாக, விமர்சகனாக, படைப்பாளனாக, தவிர்க்கமுடியா இடங்களில் கோமாளியாகி நடித்து அதை சிரிப்பூட்டவும் செய்து, அது ஏமாந்த தருணத்தில் என் காரியத்தைச் செய்துகொள்வேன். ஆனால், மொழியை வேறொன்றினால் அல்ல, அதே மொழியால் மட்டுமே அதைச் சாத்தியமாக்குவேன்.

காத்திருக்கிறேன். எல்லாவாற்றிற்கும் மேலாக சாத்தியப்பாடுகளை அதனதன் வழியில் வரவேற்கவேண்டுமென்றால் நீங்கள் எனக்கு எதிர்வினையே புரிந்திருக்கவேண்டாமே,  வசுமித்ர – வின் உறுப்பு விருப்புங்களை ப்ரியாதம்பி சொன்னால் சொல்லிவிட்டு போகட்டுமே, அதற்கு எதிர்வினையாற்றிய வசு மித்ர விற்கு ஆதிரன் ஏன் எதிர்வினையாற்றவேண்டும். ஆம் ஆதிரன் நாம் சாத்தியப்பாடுகளை அதன் வகுக்காத எல்லைவரை சென்று விரும்பவேண்டும். சில சமயம் சாத்தியப்பாடுகள் நம் எல்லைகளை தீர்மானிப்பதில் வெற்றி கண்டுவிட்டால்,, அடிமைகளுக்கான குவளையை ஒரு வெற்றிக்கோப்பையை உயர்த்துவது போல் உயர்த்த வேண்டி வரும். நான் மிகச்சிறந்த எனது விருப்பத்திற்குகந்த முறையில் மடியவே விரும்புகிறேன்.
 

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து - ரங்கநாயகம்மா.

மீண்டும் ‘சாதியப்’ பிரச்சினை குறித்து - பலிக்கலாம் அல்லது பலிக்காமலும் போகலாம் வகை சீர்திருத்தவாதிகள்  (hit-or-miss reformer...